Σάντα Πόρι

December 30, 2009

Ο πλήρης αντι – Καζαμίας 2010

Κάτω από το περίεργα στολισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο του ΣανταΠόρι ο μάγος Γίσσπορ κράταγε στα χέρια του τον ολόφρεσκο Αντι – Καζαμία 2010. Τον περιεργάστηκε βιαστικά, τον έφερε κοντά του και αφουγκράστηκε. Μέσα από τις σελίδες του ακούγονταν φωνές, γέλια, ιαχές, οχλαγωγία, όλα από έναν κόσμο μακρινό του. Του είχε λείψει και η Αντίπαρος και η Ελλαδίτσα. Δε μπορούσε να χρονοτριβήσει άλλο, η μπλογκόσφαιρα ανυπομονούσε. Untitled-1

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

Αρχίζει η δίκη Κορκονέα. Τα κανάλια φιλοξενούν ξανά όλους τους γνωστούς σαλιάρηδες παραθυράκηδες. Αναβιώνει η δολοφονία του 15χρονου Αλέξη στις τηλεοράσεις και βγαίνει παιχνίδι στο Nintendo Wii με τίτλο «Call of Duty – O Κωλοντιούτης». Ο Παπακαλιάτης αποφασίζει να γυρίσει σήριαλ με πρωταγωνιστή τον ίδιο στο ρόλο του Κορκονέα. Ο Αλέξης Κούγιας δηλώνει ότι θα υποδυθεί αφιλοκερδώς το ρόλο του μικρού Αλέξη. Τίτλος του σήριαλ «Κλείσε τα μάτια για πάντα». Ο Κορκονέας γίνεται σταρ κι αποφυλακίζεται. Η σειρά σπάζει τα ρεκόρ τηλεθέασης κι ο Κούγιας γίνεται εξώφυλλο στο “7 Μέρες TV”.

Αυτοκτονεί ο Λάκης Λαζόπουλος: έπασχε από money-οκατάθλιψη.

Ανακαλύπτεται που οφείλεται το προβληματικό δίκτυο του ΟΤΕ στην Αντίπαρο: πολέμιοι του Καποδίστριας 2 συγκεντρώνονται τα βράδια στην Α’ Ψαραλυκή και σπρώχνουν το νησί προς τη Σίφνο για να μη συνενωθεί με την Πάρο με αποτέλεσμα να κόβονται τα καλώδια του ΟΤΕ. Συλλαμβάνονται επ’ αυτοφώρω ο μπλόγκερ Αντιπάρια Φωνή και οι αναγνώστες του. Το κακόβουλο σχέδιο ματαιώνεται. Ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ραγκούσης χαιρετίζει το γεγονός. Η Σίφνος πανηγυρίζει.

Ανακοινώνονται οι υποψηφιότητες για το αξίωμα του Προέδρου της Κοινότητας Αντιπάρου. Η νυν πρόεδρος δηλώνει ότι θα θέσει υποψηφιότητα και σε αυτές και στις επόμενες και στις παραεπόμενες εκλογές, παρά τις αρχικές προβλέψεις. Φημολογείται ότι παίρνει αναβολικά.

Στη διπλανή Πάρο κατά την ρίψη του Σταυρού την ημέρα των Φώτων γίνεται το σώσε. Ξύλο, πατητές, κλωτσιές και σφαλιάρες μεταξύ των βουτηχτάδων δίνουν ξεχωριστό τόνο στην τελετή. Διαπιστώνεται σύντομα ότι έχουν βουτήξει όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι Πάρου. Για να αποφευχθεί το ρεζιλίκι, ο Μητροπολίτης μοιράζει από ένα σταυρό σε καθέναν από τους υποψηφίους, με λίγο μεγαλύτερο του τέως Λιμενάρχη. Ο τοπικός τύπος δεν αφήνει το γεγονός ασχολίαστο, αναλόγως της υποκειμενικής οπτικής του: «τον έχει πιο μεγάλο απ΄ όλους –το σταυρό», «βαρύς ο σταυρός σας Κύριε», «άρον άρον σταύρωσον αυτόν» και άλλα τέτοια γραφικά κοσμούν τα έγκυρα πρωτοσέλιδα.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

Ενόψει προεκλογικής περιόδου Τα «Νέα Πάρου Αντιπάρου» αφήνουν τα προσχήματα και μετονομάζονται σε «Νέα Πάρου – Κοινότητας Αντιπάρου». Γρήγορα και η «Φωνή της Πάρου» μετονομάζεται σε «Φωνή Πάρου και Ν. Μαριάνου». Ο Παριανός Τύπος αναγκαστικά επιλέγει Λεβεντάκη και ονομάζεται πλέον «Παριανός Λεβεντότυπος – Αυτός Ξέρει».

Στο καθιερωμένο καρναβάλι του νησιού οι τοπικοί άρχοντες ντύνονται εμπνευσμένοι από το θίασο του Σάντα Πόρι: η πρόεδρος ντύνεται Μανάρα Βαρβέτα και κάνει θραύση, ο Λεβεντάκης ντύνεται αρχικά Ομπάμα αλλά δεν ξεγελά κανέναν λόγω χρώματος και κυβικών και τελικά ντύνεται σφήκα Καβλέντεης, εμφανίζονται και οι Γαμσώταυρος και Φραπελιά, ο βουλευτής Ρήγας ντύνεται Ρήγας Μπαστούνη κ.ο.κ. Γκεστ σταρ ο Αντώνης Σαμαράς που ντύνεται Πηνελόπη Δέλτα, ο Τομ Χανκς που ντύνεται Φόρεστ Γκαμπ και η Μοιραράκη που ντύνεται μπουγάτσα. Τους δύο τελευταίους τους περνάνε όλοι για γνωστούς δημοτικούς υποψηφίους της Πάρου.

Νέο κύμα γρίπης των χοίρων αναμένεται στη χώρα. Η προσέλευση για τον εμβολιασμό είναι πολύ χαμηλή. Η υπουργός Υγείας κάνει σε απευθείας σύνδεση 3 αντιγριπικά εμβόλια στο αριστερό μπράτσο ταυτόχρονα. Ο δήμαρχος Αθηνών κάνει τέσσερα και βάζει και τρία υπόθετα, προλαβαίνοντας τον βουλευτή Άδωνι που ετοιμαζόταν να κάνει ζωντανά στις κάμερες το ίδιο. Ο κόσμος αρχίζει να μεταπείθεται όμως μόνο όταν το κάνει ζωντανά ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος.

Η σκαπάνη του αρχαιολόγου Γιάννου Πολύ Κουράγιου φέρνει στο φως μαρμάρινο κινητό πρώτης γενιάς δίπλα στο ιερό του  Δεσποτικού. Το νέο παίρνει ανέλπιστη δημοσιότητα στα κανάλια, αφού επιτέλους δικαιολογείται με τον πιο πειστικό τρόπο η εμμονή των Ελλήνων με τα κινητά. Η Cosmote εκσυγχρονίζει το διαφημιστικό σποτάκι «σήμα καμπάνα» σε «έχων σήμα κώδωνος» με μουσική από τους Άβατον.

ΜΑΡΤΙΟΣ

Ο παγκόσμιος εορτασμός της Ώρας της Γης βρίσκει την Ελλάδα να συμμετέχει πρώτη σε μαζικότητα απ’ όλες τις χώρες του πλανήτη στην παγκόσμια υποκρισία. Κλείνουν τα φώτα στο αεροδρόμιο της Πάρου. Κατά λάθος προσγειώνεται διαστημόπλοιο. Ο “μάγκικος” πύργος ελέγχου το περνάει για προεκλογικό τρυκ της επάρχου. Οι εξωγήινοι διασπείρονται ανάμεσα στον πληθυσμό και ξεχωρίζουν εύκολα αφού μοιάζουν όλοι στο πρόσωπο με γνωστό εκδότη και στη φαλάκρα και το σώμα με γνωστό δημοσιογράφο-μπλόγκερ. Το είδος κρίνεται από ειδικούς ως αποτυχημένη μετάλλαξη και εξοντώνεται εν μια νυκτί πριν διαρρεύσει η είδηση.

Νέα απαγόρευση καπνού ισχύει σε όλη τη χώρα. Αντιστεκόμενοι θεριακλήδες φυσάνε τον καπνό τους όπου βρούνε: ανθοδοχεία, μπουκάλια, λεκάνες, μπαλόνια και προφυλακτικά γεμίζουν από καπνό. Απαγορεύεται με εισαγγελική παρέμβαση και η εκπνοή του καπνού.   Το κοινοτικό συμβούλιο ομόφωνα ζητεί την εξαίρεση του νησιού από το νόμο. Σε γιγαντοαφίσα εμφανίζεται υποψήφιος να εκπνέει ηδονικά με φόντο το Αιγαίο και δεσμεύεται για τη δημιουργία φυτωρίου στα απόβλητα του Ακονητού και τη μετονομασία του νησιού σε Καπνονήσι.

Ο πρόεδρος Ομπάμα παίρνει παμψηφεί το Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Βραβεύεται με το ίδιο σκεπτικό που πήρε και το Νόμπελ Ειρήνης, δηλαδή για την ταινία που ίσως γυρίσει κάποτε στο μέλλον. Εμπνεόμενος από το γεγονός ο πρωθυπουργός Παπανδρέου δηλώνει συμμετοχή στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αλλά η υποψηφιότητά του απορρίπτεται λόγω ανορθόγραφης συμπλήρωσης του δελτίου συμμετοχής. Ο τοπικός υποψήφιος Λεβεντάκης βάζει υποψηφιότητα για τα καλλιστεία κι αποκλείεται στα προκριματικά.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ

Ελλήνων Πάσχα. Ο Ψωμιάδης περιφέρεται στα κανάλια ντυμένος (ή καλύτερα γδυμένος) Εσταυρωμένος. Η δήλωσή του εν μέσω δακρύων «αυτός ο σταυρός είναι μεγάλο φορτίο για μένα» προκαλεί συγκίνηση στους οπαδούς του που του προσφέρουν σταυρουλάκια μπρελόκ που να ταιριάζουν στο σωματικό και ηθικό του ανάστημα. Παρόλο το show Ψωμιάδη, όμως, την παράσταση κλέβει το φετινό Πάσχα ο Gummy Bear. Τη Μεγάλη Παρασκευή οι πιστοί τον περιφέρουν απάνω στον Επιτάφιο. Το παριζάκι γίνεται επίσημος χορηγός της Ανάστασης και το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου σερβίρεται αντί της παραδοσιακής μαγειρίτσας, η «παριζίτσα» και όλοι τσουγκρίζουν βαμμένα πράσινα αυγά. Ο αναστάσιμος ψαλμός τροποποιείται κι αυτός και γίνεται «χριστός ανέστη με ζαμπόν/ σαλάμι θάνατω πατήσας/ και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν/ παριζάμενος».

Μετά την παραπάνω επιτυχία δε μπορεί παρά η χώρα μας να στείλει το Gummy Bear και στη Γιουροβίζιον. Ο Ψινάκης αναλαμβάνει χρέη μάνατζερ και δηλώνει στα κανάλια «τρώω το παριζάκι με κάθε τρόπο. Θεαααά». Στον τελικό επικρατεί σύγχυση καθώς διαγωνίζονται δώδεκα Gummy Bear, ένας από κάθε χώρα φιναλίστ. Κερδίζει πανηγυρικά όμως το ελληνικό αρκουδάκι, αφού 4 εκατομμύρια ηλίθια ελληνόπουλα το ψηφίζουν τηλεφωνικά. Κατά την απονομή ακούγεται για πρώτη φορά η φήμη πως ο άνθρωπος που είναι ντυμένος Gummy Bear είναι ο πρώην πρωθυπουργός, λάτρης των διαφημίσεων, των «βρώμικων» αλλαντικών και εξαφανισμένος από καιρό. Όλα ταιριάζουν. Η επιβεβαίωση έρχεται όταν ανακοινώνεται ότι ο Gummy Bear και το παριζάκι Υφαντής θα είναι οι επίσημοι χορηγοί της Εθνικής στο Μουντιάλ, αφού ο πρώην πρωθυπουργός είναι ποδοσφαιρόπληκτος.

ΜΑΙΟΣ

Ο κεντρικός πεζόδρομος στην Αντίπαρο αποκτά φανάρια για την ασφαλή διέλευση των οδηγών. Οι πεζοί διαμαρτύρονται και κατεβαίνουν σε πορεία τραγουδώντας «ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία» και φέροντες πανό «μετά τα φανάρια μόνο η τσατσά μας λείπει». Υποβάλλονται δύο υποψηφιότητες για το ρόλο της τσατσάς και τρεις για του νταβατζή.

Στο νησί διεξάγονται την ίδια μέρα μεγάλες προεκλογικές ομιλίες των κεντρικών υποψηφίων για τις επερχόμενες Κοινοτικές εκλογές. Η κ. Μανέτα ενώπιον εντυπωσιακού όγκου ακροατηρίου στην κεντρική πλατεία εξαγγέλλει τη δημιουργία αιολικού πάρκου στη θέση Ακονητός τον επόμενο κιόλας μήνα. Το πλήθος παραληρεί. Η γνωστή φίλα κείμενη εφημερίδα έχει κεντρικό τίτλο «Φυσά νέος άνεμος – Ζήτω η Μαν-ε-ταλένα». Ο υποψήφιος Λεβεντάκης σε κατάμεστη ψαροταβέρνα της παραλίας υπόσχεται τη δημιουργία μετρό με αφετηρία το λιμάνι και τερματικό σταθμό το Δεσποτικό. Το πλήθος παραληρεί και η φίλα κείμενη εφημερίδα έχει κεντρικό τίτλο «Λεβεν-τόμας το τρενάκι». Τα ίδια ακριβώς υπόσχεται κι ο έτερος υποψήφιος κ.Σκιαδάς σε ακριβώς διπλανή ταβέρνα. Η εφημερίδα του γράφει «Σκιαδάς ο μετροπόντικας». Ο υποψήφιος Ν. Μαριάνος δεσμεύεται στο ασφυκτικά γεμάτο Τσιπουράδικο για σύνδεση 24mb/s μέχρι και το Δεσποτικό. Το πλήθος παραληρεί και η δική του εφημερίδα βγαίνει με πρώτο θέμα «Έχει σήμα! Σήμα καμπάνα!!!». Ο Α. Πατέλης σε ανοικτή συγκέντρωση στο κάμπιγκ δεσμεύεται για τη μη τήρηση του αντικαπνιστικού νόμου στο νησί. Το πλήθος παραληρεί αλλά ίσως είναι από τους μπάφους. Η φίλα κείμενη εφημερίδα κυκλοφορεί με τίτλο «Υπάρχει καπνός…».

Έρχονται στο φως της δημοσιότητας πληροφορίες πως ο Gummy Bear ανήκει στο Δ.Σ. της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και πως μετέχει ενεργά στην ανέγερση του νέου γηπέδου απαιτώντας την μετονομασία του γηπέδου σε Σαλαμ-Αρένα. Η ποδοσφαιρική κοινότητα συνταράσσεται από τη συγκλονιστική αποκάλυψη : «G.B.: Εγώ έφαγα τον Τεν Τεν Κάτε». Διαπιστώνεται ότι τα αρχικά GB δεν αφορούν το Gummy Bear αλλά το Γιάννη Βαρδινογιάννη.

Για πρώτη φορά ο υπουργός εσωτερικών κ. Ραγκούσης σκέφτεται το πρωτοποριακό ενδεχόμενο προσάρτησης της Πάρου στην Αντίπαρο. Αναζητείται φόρμουλα και κρατείται επτασφράγιστο μυστικό.

ΙΟΥΝΙΟΣ

Σε λαμπρή εκδήλωση στον αμαρτωλό Ακονητό εγκαινιάζεται το πρότυπο αιολικό πάρκο από την κ. Μανέτα. Στην τελετή έναρξης φυσά με όλη της τη δύναμη για να θέσει σε λειτουργία τις έλικες αλλά η μπόχα από τα απόβλητα λίγο παραπέρα την πνίγει και αναγκαστικά η έναρξη λειτουργίας αναστέλλεται για μετά τις εκλογές.

Η Εκκλησία περνά δύσκολες στιγμές λόγω φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας. Δίνεται εντολή η εκκλησία της πλατείας να ανοίξει τις πόρτες της για τους νυχτερινούς θαμώνες του προαυλίου της και να γίνει ρακομελάδικο. Το εγχείρημα στέφεται με επιτυχία και το ρακομελοσφηνάκι “Aunt Society” γίνεται ανάρπαστο, καθώς κι οι εκκλησιαστικές μπαλάντες «Αναπαύσου μέσα μου» και «Jesus, he is coming soon!». Τα υπόλοιπα μπαράκια της πλατείας σε αντιπερισπασμό παίζουν νησιωτική ποπ μουσική εκκωφαντικά. Σύντομα η πλατεία γίνεται αφιλόξενη για όλους εκτός από τις κατσαρίδες και τις κουφές θεούσες γριούλες που το καταδιασκεδάζουν μέχρι τον όρθρο. Η Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννα Διαμαντοπούλου, δηλώνει «η Εκκλησία εκσυγχρονίζεται, έχω κι εγώ τα χιτάκια της στο iPod μου».

Η Εθνική Ελλάδος στο Μουντιάλ στηρίζει τις ελπίδες όλων των ελλήνων για ηθική ανάταση. Οι Έλληνες κρέμονται από τις γιγαντοοθόνες μήπως και αναβιώσει το έπος του 2004. Οι αντίπαλοι περιμένουν την Εθνική αδύναμη και απροπόνητη λόγω οικονομικής κρίσης, αλλά οι Έλληνες παίκτες είναι τροφαντοί και χορτάτοι από τα πολλά παριζάκια. Κατατροπώνουν κατά σειρά τις αντιπάλους, ακόμα και την Αργεντινή, και φθάνουν άνετα στον τελικό της διοργάνωσης κόντρα στη Γερμανία, οι παίκτες της οποίας είναι εξίσου τροφαντοί, αφού κι αυτοί έχουν χορηγό το Gummy Bear και τα λουκάνικα Υφαντής. Παριζάκι – Λουκάνικο 3-1 και οι Έλληνες ξεχύνονται ευτυχισμένοι στους δρόμους. Εθνική παλιγγενεσία. Ο Μίκης Θεοδωράκης κάνει συγκινημένος τη δήλωση «Υπερήφανοι ως Έλληνες, ζουμεροί σαν παριζάκια». Το δημοφιλές sportparos κι ο Παπα-Βάζελος διοργανώνουν την επομένη μέρα μπάρμπεκιου με παριζάκια υφαντής και επίτιμο καλεσμένο τον ίδιο το Gummy Bear. Τρελό κέφι.

  ΙΟΥΛΙΟΣ

Ο αρχηγός του ΛΑΟΣ υποβάλλεται σε λεπτή χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης των δύο αριστερών μελών του (χέρι-πόδι) με αντίστοιχα δεξιά. Στη Βουλή επιδεικνύει περιχαρής τα νέα μέλη και δηλώνει καραδεξιός. Παρομοίως και ο Άδωνις επιχειρεί να προβεί σε παρόμοια αντικατάσταση σε αριστερό αυτί και όρχι, αλλά επειδή το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει οπτική διαφορά, όπως εξάλλου είναι λογικό, δεν το ανακοινώνει στα κανάλια. Η Χρυσή Αυγή καλεί τα μέλη της σε αφαίρεση του αριστερού νεφρού. Οι Έλληνες αναδεικνύονται πρώτοι στον κόσμο σε δωρεά νεφρών και εισπράττουν τα εύσημα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Ανακαλύπτεται μυστικό υπόγειο πέρασμα από την Αντίπαρο στην Πάρο στο ύψος της βίλας Καραβέλα. Χιλιάδες τουρίστες εκμεταλλεύονται το γεγονός για να επισκέπτονται το νησί μέρα νύχτα κι όχι όποτε έχει δρομολόγιο το φέρυ μπωτ. Η Αντίπαρος κατακλύζεται από επισκέπτες που θέλουν να δουν από κοντά το θίασο του Σάντα Πόρι, το Δεσποτικό, τη Λα Λούνα και όλους τους άλλους ανεκτίμητης αξίας πολιτιστικούς θησαυρούς του νησιού. Σύντομα το πέρασμα κλείνει με παρέμβαση των φερυμπωτάδων. Στη Βουλή ο κ. Ραγκούσης αναφέρει για πρώτη φορά δημόσια την πιθανότητα να ενταχθεί η Πάρος στην ευρύτερη Αντίπαρο.

Στους αγώνες της Αγίας Μαρίνας συμμετέχουν φέτος όλοι οι υποψήφιοι για τις επερχόμενες εκλογές από Πάρο και Αντίπαρο, για καθαρά ψηφοθηρικούς σκοπούς. Οι Παριανοί υποψήφιοι παίρνουν μέρος στον κολυμβητικό διάπλου, στα μισά της διαδρομής ωστόσο αρχίζουν πάλι οι πατητές ανάμεσά τους και λίγο μετά διερχόμενο φουσκωτό με πινακίδα «ΛΣ…» βουλιάζει τους περισσότερους. Καταφέρνει να τερματίσει μόνο ο πρώην Λιμενάρχης και η Έπαρχος που δεν βγαίνει στην ξηρά, γιατί η περιδίνηση τής έβγαλε το μαγιό. Αποφασίζει να βγει κολυμπώντας στην παραλία του Λολαντώνη κι από εκείνη τη στιγμή δεν ξαναακούγεται το όνομά της για καιρό. Γνωστό παριανό μπλογκ πανηγυρίζει. Στον αγώνα δρόμου των δέκα χιλιομέτρων συμμετέχουν όλοι οι υποψήφιοι της Αντιπάρου και ένας ένας καταρρέουν κατάκοποι. Τα Νέα Πάρου – Κοινότητας Αντιπάρου γράφουν «Ούτε ένα γιατρός να περιθάλψει τους δρομείς. Πάλι τα ίδια;» Η αειθαλής πρόεδρος αντέχει και τερματίζει άνετα σε 52 λεπτά με το μαλλί στην πένα σκορπώντας σε όλους την υποψία ότι είναι καραντοπαρισμένη.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Ανοίγει η κυνηγετική περίοδος. Λυσσασμένοι κυνηγοί με το χάραμα της ημέρας αρχίζουν να πυροβολούν αδιακρίτως ότι κινείται σε γη κι αέρα. Από εξοστρακισμένη σφαίρα τους πλήττεται θανάσιμα ο δεκαπεντάχρονος Gummy Bear, που παραθέριζε στο νησί. Κηρύσσεται τριήμερο εθνικό πένθος και κηδεύεται με τιμές πατριάρχη.

Η εκπομπή Ζούγκλα αποκαλύπτει την ύπαρξη off-shore εταιρείας με έδρα την Αντίπαρο, που εμπορεύεται προεκλογικές υποσχέσεις και τις εκταμιεύει στις Οφσόρες. Διερευνάται ο ρόλος του Τζίμη Πανούση που πρώτος ανέφερε τις νήσους.  Οι VIPs και οι γκλαμουράτοι αρχίζουν να την κάνουν όπως όπως από το νησί για να αποφύγουν το αυτόφωρο, αφήνοντας πίσω τους τα θηριώδη SUV και τις Φιλιππινέζες βοηθούς τους που κλαίνε γοερά για την αναπάντεχη συμφορά. Η Φιλιππινέζα του Τζίμη Πανούση συλλαμβάνεται και ανακρίνεται σκληρά από τον ίδιο τον κ.Χρυσοχοΐδη, ενώ το τζιπ του καλλιτέχνη αγοράζει στον πλειστηριασμό ο Γ.Νταλάρας, που το πυρπολεί σε πανηγυρική τελετή στο λιμάνι. Εν μέσω αυτής της έκρυθμης κατάστασης ο υπουργός Ραγκούσης «παγώνει» προσωρινά το σχέδιο συνένωσης των δύο νησιών προκειμένου να μη βρεθεί μπλεγμένος σε σκάνδαλο και χαλάσει η άσπιλη στα μήντια εικόνα του.

Παριανή εφημερίδα κάνει τομή: παράγει τα φύλλα της από ανακυκλώσιμα απορρίμματα. Κάτω από τον τίτλο της γράφει «από τα σκουπίδια στα σκουπίδια». Σύντομα το παράδειγμά της ακολουθούν και άλλες εφημεροσκουπίδες σε όλη τη χώρα. Η Ελευθερορυπία, Τα Ρυπαρά Νέα, το Ζέχνον Έθνος, ο Ρυποσπάστης, η Σαπιογευματινή κι ο Ελεύθερος Ρύπος ακολουθούν όλοι τις επιταγές των καιρών.

Νέες ορδές αρχαιοδιφών κατακλύζουν το νησί, καθώς η δημοφιλής Λα Λούνα ανακηρύσσεται παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO. Το ίδιο και τα περίφημα ποτά της που έχουν έτσι κι αλλιώς αρχαιολογική αξία. Επισκέπτεται το νησί και βραβεύεται με τιμές Βαρβέτας η Μαριάννα, πρέσβειρα καλής θέλησης και πετρελαίων της UNESCO, μητέρα του G.B. Το μπαρ Boogaloo επεκτείνεται αγοράζοντας το παλιό «Mariano» που το ονομάζει La Boogaloona, ελπίζοντας σε ανάλογη επιβράβευση από την UNESCO του χρόνου.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

Οι U2 έρχονται στην Ελλάδα για την προγραμματισμένη συναυλία. Ο Μπόνο δίνει συνέντευξη στον Γιώργο Παπαδάκη, όπου λύνει σε λίγα λεπτά το πρόβλημα του AIDS, της Παλαιστίνης, του Απαρτχάιντ, της μόλυνσης του περιβάλλοντος, του λιώσιμου των πάγων και των αιμορροΐδων και αποχωρεί ικανοποιημένος. Αντίστοιχη συνέντευξη φιλοξενεί και ο Γιώργος Αυτιάς την επομένη, όπου άλλα ρωτάει ο Αυτιάς κι άλλα απαντάει ο Μπόνο. Αποκαλύπτεται ότι είναι συνέντευξη «κονσέρβα» από την εκπομπή του Παπαδάκη. Ο Αυτιάς αποκηρύσσει τον καλλιτέχνη και δηλώνει ότι έτσι κι αλλιώς ακούει Άντζελα, αφού δεν είναι θιασώτης της τελειότητας αλλά της γελοιότητας.

Βγαίνουν τα πορίσματα των εξεταστικών επιτροπών της Βουλής για τα σκάνδαλα των περασμένων ετών. Δεν φταίει κανείς, ο ελληνικός λαός πήρε αυτό που του άξιζε. Χωρίς χρονοτριβή συστήνονται νέες εξεταστικές επιτροπές για την πτώση της Πόλης και τα αίτια θανάτου του Μεγαλέξανδρου. Ο πρωθυπουργός δηλώνει «ελπίζω οι εξεταστικές υποτροπές να δώσουν απαντήσεις στα καίρια ερωτήματα που μας βασκανίζουν».

Στο Σωρό διεξάγεται παγκόσμια σύνοδος για το περιβάλλον. Συμμετέχουν όλοι οι μεγάλοι ηγέτες, που αποχωρούν από τη σύνοδο από τη δεύτερη μέρα και πίνουν τσικουδιές στις παραλίες. Η Κοινότητα τους δεξιώνει σε απέριττο γεύμα σε γνωστή και φιλική της ταβέρνα. Καθώς οι οφσοράκηδες ιδιοκτήτες έχουν εγκαταλείψει το νησί αποφασίζεται να διατεθούν όλες οι τεράστιες πισίνες τους ως ορεινοί ταμιευτήρες συλλογής νερού και αποφασίζεται η αξιοποίηση όλων των τροφαντών πισινών για την παραγωγή μεθανίου ως εναλλακτική ενέργεια. Νέες προοπτικές οικοτουρισμού ανοίγονται για το νησί.

Η Αντίπαρος κι η Πάρος προετοιμάζονται για τις εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ στέλνει σε μυστική αποστολή το Γιούρι Γκέλερ για να μαγειρέψει τα τελικά αποτελέσματα. Τα μπλογκ parios και antiparios δίνουν τα χέρια σε live εκπομπή στον ΗΧΩ FM ενόψει της προεκλογικής περιόδου και υπόσχονται συνεργασία για το καλό του τόπου. Η συνεργασία διακόπτεται την επομένη κιόλας ημέρα, όταν ο parios βάζει τζούφιο link στο μπανεράκι του ΣΥΡΙΖΑ. ΤΑ πνεύματα οξύνονται και πάλι.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

Επιτροπή διακεκριμένων πολιτών από την Πάρο προτείνει επίσημα στο Κοινοτικό Συμβούλιο Αντιπάρου τη συγχώνευση των δύο νησιών με έδρα την Πάρο. Μετά από τρία κοινοτικά συμβούλια όπου δεν υπάρχει απαρτία, αναγγέλλεται με παρρησία την 28η Οκτωβρίου από την κ.Μανέτα το ΟΧΙ. Το έπος του 2010 μόλις αρχίζει.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κλείνει τριακόσιες μέρες διακυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός βγαίνει σε δημόσιο διάγγελμα και ζητάει από τους Έλληνες παράταξη σε στύση αναμονής. Ήθελε να πει “παράταση σε στάση αναμονής” αλλά το κακό έχει γίνει. Οι Έλληνες αφήνουν τις δουλειές τους και το ρίχνουν στο αχαλίνωτο kinky sex. Η οικονομία επιδεινώνεται ραγδαία. Ο αρχηγός Καρατζαφέρης προτείνει την εκμίσθωση των μεταναστών σε άλλες χώρες. «Να καθαρίσει η χώρα και να προσφέρουν για πρώτη και τελευταία φορά κι αυτοί κάτι στην οικονομία μας» δηλώνει συγκινημένος στη Βουλή για την ιδέα του. Παράλληλα ζητάει άμεσο δημοψήφισμα για το πανεπιστημιακό άσυλο. Στα κανάλια διαδραματίζονται σκηνές απείρου κάλλους, με τον Άδωνι να ουρλιάζει «δεν έχετε επιτέλους λίγη τσίπα;» και τον Τσίπρα να μειδιά εκνευριστικά ρωτώντας «δίλημμα: Άδωνις ή Αδόλφος;». Το άσυλο καταργείται με δημοψήφισμα τη δεύτερη Κυριακή του μήνα και την τρίτη Κυριακή ο Συνασπισμός εξαγγέλει την ίδρυση ασύλου θολοκουλτουριάρηδων που θα στεγάσει όλους όσους χάσανε τη θαλπωρή του πανεπιστημιακού ασύλου. Το κλίμα είναι όμως εξαιρετικά βαρύ για το κόμμα κι ο Αλαβάνος παρεμβαίνει στοργικά και ανακοινώνει τη διάλυση του Συνασπισμού αμέσως μετά τις δημοτικές εκλογές.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ

Δημοτικές εκλογές σε Πάρο και Αντίπαρο. Ασφαλώς τα τελικά αποτελέσματα είναι και πάλι θρίλερ. Κατά την καταμέτρηση στην Αντίπαρο προηγείται και πάλι η κ.Μανέτα αλλά με εντυπωσιακό ντεμαράζ πλησιάζουν στον ένα ψήφο οι υποψήφιοι Πατέλης, Μαριάνος και Λεβεντάκης. Τη στιγμή που η καταμέτρηση πλησιάζει στο δραματικό φινάλε της ο Γιούρι Γκέλλερ φτερνίζεται και η κάλπη και τα ψηφοδέλτια εξαφανίζονται. Μετά από δέκα λεπτά πανικού ο μεγάλος μάγος πέρδεται και τα ψηφοδέλτια επανεμφανίζονται, αναδεικνύοντας την απόλυτη ισοπαλία μεταξύ όλων των υποψηφίων. Στην Πάρο ωστόσο, η κάλπη χάνεται διά παντός εξαιτίας της κλανιάς του Γιούρι, ενώ η πρώην έπαρχος προηγείτο με ισχνή διαφορά των υπολοίπων. Το γεγονός αποσιωπείται. Ο υπουργός Εσωτερικών βάζει σε εφαρμογή το σχέδιο του. Η Πάρος θα προσαρτηθεί τελικά στην Αντίπαρο με κυβερνήτη το νικητή της εκλογικής αναμέτρησης στην Αντίπαρο. Γίνεται νέα καταμέτρηση που πάλι βγάζει ισοπαλία. Γίνονται ενστάσεις από όλους.

Οι ελεγκτές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βρίσκουν επιτέλους πως γίνεται παρά την κρίση οι Έλληνες να την περνάνε ζάχαρη. Το τελικό τους πόρισμα αναφέρει πως ο “έξω καρδιά” τρόπος ζωής του σύγχρονου Έλληνα ευθύνεται συνολικά για την αναχαίτιση της κρίσης μέχρι σήμερα. Προτείνεται η δημιουργία μπουζουξίδικων και κωλόμπαρων σε όλη την Ευρώπη, καθώς και πρακτορείων ΟΠΑΠ. Τραγούδια όπως το «Άλλαξ’ Ο Κολιές», «Τα Μπαλάκια του Τένις», «Ο Ύμνος Του Κερατά», «Έρωτά μου τοκογλύφε (γλύφε το κορμί μου γλύφε)», «Ερωτεύτηκα Γι’ Αυτό Κουρεύτηκα»και «Άντε Γραμμήσου» παίζονται μεταφρασμένα σε κάθε γωνιά της Ευρώπης, ενώ το ελληνικό ΠΡΟΠΟ, Στοίχημα, ΛΟΤΤΟ, Τζόκερ, Kino,κλπ κατακτούν και τον τελευταίο καταθλιπτικό Ευρωπαίο.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ

Ο Συνασπισμός διαλύεται αλλά κανείς δεν το παίρνει χαμπάρι. Το μπλογκ antiparios κλείνει κι αυτό σε ένδειξη πένθους. Κλείνει κι ο fileleutheros, καθώς δεν υπάρχουν άλλα κόμματα να υποστηρίξει με θέρμη, παρά μόνο όσα ήδη έχει στηρίξει μέχρι τώρα. Σχεδόν αμέσως κατεβάζει ρολά κι η antipariafwni, αφού κλείνει ο fileleutheros και δεν έχει πια ποιον να σατιρίζει. Το νεοσύστατο parios κλείνει κι αυτό, αφού εξαφανίζεται ο πιο φανατικός του αναγνώστης από το πολιτικό προσκήνιο. Μοιραία κλείνει και το antiparos-blog, καθώς ο Γιούρι Γκέλλερ δεν δέχεται άλλο μάγο στο νησί πλην εαυτού, παρότι ο καζαμίας 2011 παίρνει χορηγία από το Υπουργείο Πολιτισμού και ο καζαμίας 2009 γίνεται μουσειακό είδος για το βερμπαλισμό του.

Το σήριαλ «Κλείσε τα μάτια για πάντα» φτάνει στο τέλος του. Ο Αλέξης πάει εν μέσω λυγμών στον παράδεισο ενώ ο Κορκονέας σκουπίζει την κάνη από το εκπυρσοκροτηθέν περίστροφο πάνω σε μια ελληνική σημαία. Οι Κούγιας και Παπακαλιάτης είναι συγκλονιστικοί στους ρόλους τους. Όλη η Ελλάδα παρακολουθεί την 6η Δεκέμβρη καθηλωμένη το απίστευτο φινάλε και ξεχνάει να κατεβεί στους δρόμους. Ανακοινώνεται η θέσπιση σχολικής εορτής τη συγκεκριμένη μέρα. Τα σύγχρονα Δεκεμβριανά περνούν στα βιβλία της ιστορίας. Ο ΛΑΟΣ διαμαρτύρεται, αλλά μάταια.

Ο πρωθυπουργός χαιρετά τον ελληνικό λαό τις μέρες των εορτών και εύχεται «στον καθένα από εσάς ένα καλό Χριστούγεννο και Χρόνι Πολύ». Ο γλωσσολόγος Γεώργιος Μπαμπινιώτης αυτοπυρπολείται σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κακοποίηση της ελληνικής γλώσσας. Τελικά αποδεικνύεται ότι ο πρωθυπουργός μιλούσε έτσι συμβολικά, εν όψει της αναμενόμενης λιτότητας το έτος 2011. Έτσι κι αλλιώς δεν τον άκουσαν πολλοί, αφού ή ψώνιζαν στα mall ή έκαναν σκι στην Αράχοβα και αλλού.

Στο Δεσποτικό ο αρχαιολόγος Γ. Πολύ Κουράγιος ανασκάπτει κούρο σε φυσικό μέγεθος που φέρει στο χέρι μαρμάρινο ψηφοδέλτιο. Το ζήτημα αν είναι παράνομος ή όχι μεταδημότης λύνεται γρήγορα, αφού υπάρχουν τόσοι άλλοι ήδη. Ξεσπάει πόλεμος σχετικά με ποιανού υποψηφίου είναι η αρχαία ψήφος. Απειλείται εμφύλιος. Ο κ. Ραγκούσης δίνει πάλι τη λύση και χρίζει Πρόεδρο του Ενιαίου Δήμου το Γιούρι Γκέλλερ, αφού μόνο με μαγικά θα ορθοποδήσει ο τόπος, με ρητή εντολή να προσέχει τα φτερνίσματα και τις εξαερώσεις του, μην τυχόν και εξαφανιστούν τα δύο νησιά. Τιμής ένεκεν για την πολυετή της προσφορά τιμάται η κ. Μανέτα με το κλειδί του κάστρου Αντιπάρου με την ελπίδα πως ίσως το αναβαθμίσει κι αυτό. Παράλληλα ο κ. Ραγκούσης εισηγείται και την αλλαγή της ονομασίας των δύο νησιών: η Πάρος θα αποκαλείται “Αντιπαρούλα” και η Αντίπαρος “Αντιπαροχή”. Όλοι εισέρχονται ευτυχεσμένοι στο Νέο Έτος.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

(ειδικά στους σατιριζόμενους)

 

Εδώ το παραπάνω κείμενο σε μορφή pdf για εκτύπωση και ευχερέστερη ανάγνωση: link

Kι εδώ ο περυσινός αντι – Καζαμίας: kazam

December 2, 2009

Ταινίες μιας δεκαετίας: 121 μπλόγκερς προτείνουν…

Filed under: bloggin',τεχνη — santapori @ 7:17 pm

top20

Μία λίστα με 100 υπέροχους τίτλους αποτελεί το κίνητρο για πολλούς από εμάς να ξαναδούμε ή να γνωρίσουμε σπουδαίες ταινίες. Δεν υπάρχει δικαιολογία – ειδικά με τόσο ξεφτιλισμένη τηλεόραση…

Δείτε εδώ τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα: Οι 100 καλύτερες ταινίες της δεκαετίας.

(απολογισμός δημοψηφίσματος: ο μάγος Γίσσπορ πέτυχε 7 ταινίες της πρώτης εικοσάδας, το δε cine-oliaros 10/20 – είπαμε, είναι πιο ειδικό…)

November 23, 2009

Είκοσι αγαπημένες ταινίες

Filed under: bloggin',τεχνη — santapori @ 11:04 pm

top20

Συμμετέχοντας στην αξιόλογη κι επίπονη προσπάθεια του blog seagazing να αναδείξει μέσω 83 bloggers (κυρίως) τις είκοσι καλύτερες ταινίες της δεκαετίας 2000-2009, καταθέτουμε τη λίστα του antiparos-blog σε συνεργασία με τα δικά σας σχετικά σχόλια.

Ασφαλώς δεν συζητάμε για τις “καλύτερες” ταινίες, το δείγμα αυτών που συμμετέχουν άλλωστε δεν είναι αντιπροσωπευτικό της κοινωνίας, αλλά όλο αυτό αποτέλεσε ένα έναυσμα για να καταγράψουμε τις πιο “αγαπημένες” ταινίες, αυτές που είδαμε και δυο και τρεις, και  παραπάνω φορές ως τώρα, ταινίες που χωρίς αυτές τίποτα δεν θα ήταν ίδιο στις δικές μας αληθινές ζωές.

1) ΑΜΕΛΙ / Le fabuleux destin d’Amélie Poulain (2001)

2) ΜΙΑ ΦΟΡΑ/ Once (2006)

3) Η ΑΙΩΝΙΑ ΛΙΑΚΑΔΑ ΕΝΟΣ ΚΑΘΑΡΟΥ ΜΥΑΛΟΥ / Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)

4) ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ / Requiem for a Dream (2000)

5) ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΦΥΣΗ / Into the Wild (2007)

6)ΠΡΙΝ ΤΟ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ / Before Sunset (2004)

7) ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ / Das Leben der Anderen (2006)

8) Ο ΠΙΑΝΙΣΤΑΣ / The Pianist (2002)

9) Oldboy (2003)

10) ΕΞ’ ΕΠΑΦΗΣ / Closer (2004)

11) ΣΠΙΡΤΟΚΟΥΤΟ  (2002)

12) Little Miss Sunshine (2006)

13) Good Bye Lenin! (2003)

14) ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ / Children of Men (2006)

15) Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ / Mar adentro (2004)

16) Hunger (2008)

17) ΕΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ / Fa yeung nin wa (2000) (eng: In the Mood for Love)

18) ΑΓΡΥΠΝΟΣ / El maquinista/The Machinist (2004)

19) ΤΟ ΣΚΑΦΑΝΔΡΟ ΚΙ Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ / Le scaphandre et le papillon (2007)

20) ΤΟ ΤΡΙΟ ΤΗΣ ΜΠΕΛΒΙΛ / Les triplettes de Belleville (2003)

 

Αντίστοιχη λίστα έφτιαξε για τον ίδιο σκοπό (και με την ίδια περισυλλογή) το cine-oliaros.

Ως ειδικότερο στο χώρο του κινηματογράφου η άποψή του βαρύνει περισσότερο.

Ιδού οι προτιμήσεις του (υπάρχουν και στο http://cine-oliaros.blogspot.com/2009/11/blog-post.html):

1.Ωρες        2.Μανόλια      3. Οι ζωές των άλλων      

4. Dogville       5. 2046             6. Μαtch Point         

7.Πριν πέσει η νύχτα       8. Old Boy              9.O Λαβύρινθος του Πάνα      

     10. Ρέκβιεμ για ένα όνειρο      11.Το Σκάφανδρο και η Πεταλούδα             12. Αμελί      

 13. Επιστροφή             14. 21 Γραμμάρια       15. Gran Torino           

16. 25η ώρα         17. Ερωτική Επιθυμία        18. Η Αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού

19. Πολίτικη Κουζίνα       20. Χαμένοι στη μετάφραση

November 21, 2009

Οι ταινίες μιας δεκαετίας… Λίγο πριν την εικοσάδα…

Filed under: bloggin',τεχνη — santapori @ 6:30 pm

Untitled-11

Το blog συμμετέχει στο δημοψήφισμα του seagazing για τις αγαπημένες ταινίες της δεκαετίας.

Έχοντας λάβει υπόψη και τις δικές σας προτάσεις, ζυγίζει, αξιολογεί και ανακαλεί ταινίες και συναισθήματα προκειμένου να καταφέρει το παράδοξο: να κατατάξει την τέχνη σε ένα top-20. Πολύτιμη η συνεργασία του cine Oliaros, που θα καταθέσει τελικά τη δική του λίστα.

Μέχρι αύριο βράδυ προλαβαίνετε να προσθέσετε και τη δική σας άποψη στα σχόλια, που θα διαμορφώσουν και την εικοσάδα μας.

Διαβάστε κάποιες προτάσεις επισκεπτών στα σχόλια αυτού του ποστ για να πάρετε μία γεύση.

October 14, 2009

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Filed under: bloggin',παραμυθι — santapori @ 9:21 am

the-comeback-

October 1, 2009

ΑΠΟΧΗ

Filed under: bloggin' — santapori @ 10:15 am

 

-

the wounded angel – hugo simberg

 

Η αποχή του αντίπαρος-blog θα συνεχιστεί όσο ακριβώς

θα διαρκεί η απογοήτευση από τους ιδεολογικά ρακένδυτους πολιτικάντες

που μας προσβάλλει και μόνο η παρουσία τους,

όσο  επιβραβεύονται σαλτιμπάγκοι γραφιάδες και bloggers -μακρινοί και όχι μόνο –,

που κάνουν κάθε τόσο ιδεολογικές κωλοτούμπες αναλόγως του ποια τσέπη τους βαραίνει περισσότερο,

όσο θα σκεπάζει το ιστολόγιο η θλίψη για τους φίλους που σκοτώνει αδιάκριτα ο χρόνος στο πέρασμά του,

όσο θα μηρυκάζουν οι φυλλάδες, τα ιστολόγια και τα κανάλια

τα ίδια ανούσια κείμενα που μετά λίγες μέρες μοιάζουν ξεπερασμένα,

όσο θα ψάχνουμε για μια έστω φορά

όχι τι μπορούμε να κάνουμε εμείς  για την πατρίδα μας, αλλά τι κάνει αυτή για εμάς.

Όσο μας πάρει γενικότερα.

Μπαίνει ο Οκτώβρης και η αποφορά είναι πιο έντονη από ποτέ.

Όσοι φίλοι είστε μακριά και εισέρχεστε εδώ για να διαβάσετε ειδήσεις, δρώμενα και μια εικόνα για το νησί, μπορείτε να επισκεφθείτε τα διαρκώς αυξανόμενα έγκυρα, λιγότερo έγκυρα, πολωμένα και άκυρα μπλογκς της περιοχής:

(αλφαβητική ταξινόμηση…)

antipariafwni

antiparios

fileleutheros

kourounas

parianostypos

παρίων ψίθυροι (νεοσύστατο, ας το καλωσορίσουμε)

ΥΓ. μη μας ψάξετε στο parosblogs, διαγραφήκαμε, τώρα πια ξέρουμε

September 21, 2009

V for Vote

Filed under: bloggin',τα εν οικω,δημοψηφισμα — santapori @ 8:16 pm

Vote_1_by_BigBuddyWillΣτα δεξιά των αναρτήσεων για λίγες ημέρες, και κατόπιν σε ένα link στη θέση τους που θα παραπέμπει σε αυτά, θα βρείτε τα 2 φετινά δημοψηφίσματα “με έφτιαξε¨και “με χάλασε”. Ασφαλώς δεν αποτελούν αξιόπιστα στατιστικά εργαλεία, ωστόσο πολλές απόψεις μαζί θα  καταδείξουν ασφαλέστερα τι πήγε καλά φέτος και τι όχι ως προς τον απλό επισκέπτη του νησιού.
Οι ψήφοι μπορούν να είναι πάνω από μία προτιμήσεις. Η ψηφοφορία θα παραμείνει ανοικτή για πολύ καιρό ακόμη…

V for Vote (και όχι μόνο…)

September 20, 2009

Τι είναι η Αντίπαρος (αυτό το καλοκαίρι);… Ψηφίστε…

Filed under: bloggin',τα εν οικω,δημοψηφισμα — santapori @ 7:10 pm

Τι με “έφτιαξε” φέτος(answers)

Τι με “χάλασε” φέτος(survey)

 _

Μην είν’ τα γιωτ και τα κότερα
και τα αυθάδη ελικόπτερα;
Μην είναι οι ξανθές τουρίστριες
Και οι λαμέ αριβίστριες;

Μην είναι ο πεζόδρομος
Και του ευρώ ο μονόδρομος;
Το κάμπιγκ και οι φρίκουλες
οι πλούσιοι κι οι γύφτουλες,
οι γκέυ και οι κροίσοι
μαζί γυμνοί στη φύση;

Μην είν’ τ’ απορρίμματα,
τα ξεπλυμένα χρήματα,
το Ντορς κι η Λα Λούνα,
και η ψητή η γούνα;

Μην ειν’ το γάργαρο νεράκι
κι η βόλτα του –Θεαααά!- Ψινάκη;
Οι γάμοι όλο τρέλα,
κι η βίλα Καραβέλα;

Μην είν’ ο Lollo’s και η Vicky
και του Αυγούστου η φρίκη,
το φως της πανσελήνου,
κι η μάσα στου Πιπίνου;

Μην είν’ οι μπάφοι και η Coke;
Τα πάρτυ και η ροκ;
Οι γυμνασμένοι φέτες;
Οι βάρβαρες ρακέτες;

Το κότερο του Λάτση
κι οι άθλιοι παπαράτσι;

Μην είναι της Μυκόνου οι τέως;
Μην είν’ του Ακονητού το δέος;
Μην είν΄ πάλι ο Τομ κι η Ρίτα
Το Yannis Place κι η Μαργαρίτα;

Μην είναι η κιτς πλατεία;
Του Τζίμη τα αστεία;

Χταπόδι και δυο ούζα
στην πρωινή χαβούζα;

Κι η Αυγουστιάτικη άβυσσος;
μην είναι ο παράδεισος;

Κι η πρόεδρός μας;
Μην είν’ το βιος μας;
(Παλαιό ανώνυμο λαϊκό ποίημα)
Το νέο δημοψήφισμα είναι εδώ. Τι με έφτιαξε, τι με χάλασε. Εκφραστείτε ελεύθερα, η γνώμη σας μετράει και το συνολικό αποτέλεσμα θα εκφράζει και φέτος τη λαϊκή συνείδηση.
Μέχρι τότε, θυμηθείτε το περυσινό αντίστοιχο δημοψήφισμα 

efti

hala

Vote_1_by_BigBuddyWillΣτα δεξιά των αναρτήσεων για λίγες ημέρες, και κατόπιν σε ένα link στη θέση τους που θα παραπέμπει σε αυτά, θα βρείτε τα 2 φετινά δημοψηφίσματα “με έφτιαξε¨και “με χάλασε”. Ασφαλώς δεν αποτελούν αξιόπιστα στατιστικά εργαλεία, ωστόσο πολλές απόψεις μαζί θα  καταδείξουν ασφαλέστερα τι πήγε καλά φέτος και τι όχι ως προς τον απλό επισκέπτη του νησιού.
Οι ψήφοι μπορούν να είναι πάνω από μία προτιμήσεις. Η ψηφοφορία θα παραμείνει ανοικτή για πολύ καιρό ακόμη…

V for Vote (και όχι μόνο…)

September 5, 2009

Η Αντίπαρος στους Sunday Times (μεταφρασμένο)

Filed under: bloggin',περιηγηση,αναδημοσίευση — santapori @ 8:57 am

Untitled-2-800-1100 [640x480]

Μετά από δημοσιογραφίζοντες σε εφημερίδες και εφημεριδάκια, κι αφού οι ανακρίβειες που έχουν γραφτεί μέχρι σήμερα για το νησί μας κάνουν συχνά να αναρωτιόμαστε αν ζούμε στο ίδιο μέρος που οι γραφιάδες το περιγράφουν με ενθουσιασμό ως κοσμικό νησί, μία μίνι Μύκονο, ένα πλωτό Κολωνάκι και ό,τι άλλο τα αρρωστημένα μυαλά γεννάνε για να πουλήσουν κανένα φύλλο μαζί με την αξιοπρέπειά τους, φαίνεται πως έφτασε η ώρα να διαβάσουμε και μία σοβαρή δημοσιογραφική προσπάθεια. Ο R.Waters (http://www.richardwaters.co.uk/) ήταν στο νησί πριν λίγους μήνες, συζήτησε με απλούς ανθρώπους, περιηγήθηκε στο νησί και κατέγραψε τις εντυπώσεις του, που κάνουν το γύρο του κόσμου μέσω των Sunday Times.

Το πρωτότυπο αγγλικό κείμενο είναι εδώ.

Έρημες ακτές, ατέλειωτος ορίζοντας και ο κλασικός συνδυασμός χρωμάτων των ελληνικών νησιών: η tourist-friendly Αντίπαρος έχει τα πάντα – εκτός από τους τουρίστες. Ο Ρίτσαρντ Γουώτερς βλέπει κάτω από την επιφάνεια…

Καθώς το δικινητήριο αεροπλάνο άρχιζε την απότομη κάθοδο προς τον αεροδιάδρομο της Πάρου, το γαλάζιο της θάλασσας και τ’ ουρανού κυλούσε περιπαιχτικά… κι από τη γωνία του ματιού πρόλαβα να δω έναν κοντινό σχηματισμό: Αντίπαρος. Ένα γρήγορο πέρασμα από το αεροδρόμιο, ένα ελληνικό αστραπιαίο ταξί ως την πόλη και εμείς- εγώ μαζί με τη σύντροφο μου και τα παιδιά- σύντομα ιδρώναμε στο λιμάνι της Πούντας.

Ανυπομονούσαμε να βρεθούμε στην Αντίπαρο και από το μώλο της Πούντας το χαμηλό λιμανάκι έμοιαζε αρκετά κοντά να το κολυμπήσεις (τι απόλαυση θα ήταν, αλήθεια, να δροσίζεσαι στα νερά ύστερα από ένα μακρύ, κολλώδες ταξίδι από την Αγγλία). Οι αποσκευές όμως μας καθήλωναν, κι έτσι περιμέναμε για το φέρυ, που δουλεύει σαν το μετρονόμο όλη μέρα. Καθώς πλησιάζαμε μέσω της θάλασσας, το νησί έμοιαζε συνηθισμένο- αλλά μόλις πατήσαμε στην ξασπρισμένη προκυμαία, φωτογραφικά πλάνα, σαν από Kodak, άρχισαν να ξεπηδάνε από παντού: ηλιοκαμένοι ψαράδες να παλεύουν με τα μπερδεμένα δίχτυα τους, εκτυφλωτικά λευκές μπουγάδες, η μυρωδιά του φρέσκου καφέ από ένα «καφενείο», και μουσική από «μπουζούκι» να ξεχύνεται από τα ραδιοκύματα. Θα πίστευε κανείς πως όλα στήθηκαν από το τουριστικό συμβούλιο προς τέρψη των φωτογραφικών φακών των τουριστών.

Αυτό το μικροσκοπικό φυλάκιο είναι, για μένα, το τέλειο ελληνικό νησί: αρκετά μικρό για να γλιτώσει από την αχαλίνωτη ανάπτυξη των μεγαλύτερων και πιο γνωστών αδερφιών του (και γλίτωσε παρά τρίχα), αλλά επίσης εύκολα προσβάσιμο, τόσο που να νιώθεις απόμερα χωρίς να νιώθεις παγιδευμένος. Έπεσα πρώτη φορά τυχαία απάνω του καθώς έγραφα ένα βιβλίο, το “Cool Camping Europe”, πέρυσι το καλοκαίρι, οπότε και ένιωσα κάτι πρωτόγνωρο για τα ελληνικά μου ταξίδια: απόλυτη γαλήνη, αυτή η «σπλαχνική» ικανοποίηση που παίρνεις όταν δοκιμάζεις το μπέικον-σάντουιτς της μαμάς ένα σαββατιάτικο πρωινό. Οι ρυτίδες εγκατέλειψαν το πρόσωπό μου και οι ώμοι χαλαρώσανε. Επιστρέφοντας ένα χρόνο μετά, η ίδια αίσθηση με διαπέρασε καθώς περπατούσαμε για το δωμάτιο ενώ μας περικύκλωναν κάποιες χήνες.

Untitled-4-image-800 [640x480]Μόλις πριν από 30 χρόνια το κυκλαδονήσι αυτό ήταν κάτι σαν πόλη-φάντασμα, με το υποτυπώδες λιμάνι του να κοιτάει ζηλόφθονα απέναντι το ξακουστό αδέλφι του, την Πάρο, και να αναρωτιέται πότε θα φάει κι αυτό κομμάτι από την τουριστική πίτα. Οι ντόπιοι, προκειμένου να ταΐσουν τις φαμίλιες τους, δούλευαν το μισό χρόνιο σε μεγάλα εμπορικά καράβια ενώ οι γυναίκες τους πάλευαν να τα φέρουν βόλτα με τις μοναχικές τους ζωές.

Κάπου τότε, στη δεκαετία του ‘80, έφτασαν στο νησί και οι νεοχίππις από τη διπλανή Ίο, ελκόμενοι απ΄το διονυσιακό πνεύμα και τα οινοπνευματί νερά και φέρνοντας στο νησί sex, drugs και αυτοσχέδια μουσικά δρώμενα. Στη αρχή της χιλιετίας τους ακολούθησαν διεθνείς τραπεζίτες και Αθηναίοι χειρουργοί που έχτισαν εξελιγμένες εντυπωσιακές βίλλες με αχανείς πισίνες βγαλμένες απευθείας από πίνακες του Hockney.

Κάποιοι επισκέπτες αποκαλύπτουν ήρεμα πως έρχονται στο νησί εδώ και τρεις δεκαετίες. Και τώρα, xολιγουντιανά ονόματα, επίσης -κάποια μάλιστα έχουν κερδίσει και το αγαλματάκι – φτιάχνουν σπίτια εδώ, για να μην αναφερθεί και το όνομα μιας σουπερστάρ που ψιθυρίζεται πως αγόρασε έκταση. Οι Παριανοί ίσως χλευάζουν, μπορεί να σας παροτρύνουν να αγοράσετε κανένα σάντουιτς πριν περάσετε στην Αντίπαρο, καθώς εκεί «δεν υπάρχει μέρος για να φας». Η Αντίπαρος όμως έχει χτυπήσει φλέβα χρυσού κι η Πάρος το ξέρει.

Κατά τη διάρκεια αυτής της επίσκεψης είδαμε ανθρώπους να βάφουν με προσοχή τα κενά («γεράκια») ανάμεσα στις πέτρες του πεζοδρόμου και να μουρμουράνε ο ένας στον άλλο με πελώριες βούρτσες στα χέρια τUntitled-3-800 [640x480]ους καθώς πασάλειβαν το στιλπνό λευκό. Σκεφτήκαμε πως έμοιαζε με έναν από τους άθλους του Ηρακλή καθώς τους βλέπαμε να κοπιάζουν στην Αγορά, το μακρύ πεζόδρομο που ελίσσεται μέσα στο χωριό. Εδώ μπορείς να στριμωχτείς σε σπιτικά παγωτατζίδικα (το καλύτερο, όπως ανακαλύψαμε, είναι της Vicky’s), μπαράκια, μαγαζιά ρουχισμού, κοσμηματοπώλες με χειροποίητα κοσμήματα, και παραδοσιακά ρούχα με δαντέλες. Υπάρχουν και μερικοί ψιλικατζήδες με κουβαδάκια και είδη θαλάσσης – αυτό είναι καλό, καθώς μόλις προσανατολιστείτε θα βρείτε πάνω από 20 έρημους κολπίσκους για εξερεύνηση, χωρίς να υπολογίσουμε τα έρημα νησιά του Δεσποτικού και του Αγ. Σπυρίδωνα.

Την πρώτη μέρα δεν κάναμε πολλά, περιπλανηθήκαμε στα πολύπλοκα σοκάκια της παλιάς πόλης και συναντήσαμε ένα παλιόφιλο, τον Θεολόγο, που γνωρίζει το νησί καλύτερα κι απ’ τους αετούς που μεγάλωνε όταν ήταν μικρός. Σε λίγες μόλις εβδομάδες ο πληθυσμός του νησιού θα αυξηθεί, με τους δρόμους του να προσελκύουν καλαίσθητους αστούς και Αθηναίους συγγενείς που ξεφαντώνουν. Αλλά προς το παρόν ήταν όλα ήσυχα στο «μέτωπο».

Untitled-5-1200 [640x480]Το επόμενο πρωί είμαστε έτοιμοι για εξερεύνηση. Πρώτη στάση, γεύμα στην ψαροταβέρνα του Καπετάν Πιπίνου, περίπου 10χλμ νότια, στον Άγιο Γεώργιο. Κάτω από τον καυτό ουρανό υπήρχε μία σύνθεση καθαρά ελληνική: η γαλάζια ακτή, το τραπέζι μας γεμάτο μεζέδες από φρέσκο καλαμάρι, χωριάτικη σαλάτα, αθερίνα, κολοκυθάκια και ζουμερά κοκκινομώβ πλοκάμια από χταπόδι. Οι Γιαπωνέζοι έχουν βρει για αυτό ότι φέρνει καλή διάθεση, μια υδάτινη αποθήκη σεροτονίνης. Ίσως αυτό είναι το μυστικό της φιλόξενης διάθεσης των ντόπιων – καθώς και το γεγονός ότι πολλοί εδώ δεν θα έχουν ποτέ ξανά το λόγο να ανησυχήσουν για χρήματα, έχοντας μοσχοπουλήσει τη γη τους σε διεθνείς κτηματομεσίτες. Θα μπορούσαμε κάλλιστα να μοιραζόμαστε το χώρο με διεθνείς τραπεζίτες ή ψαράδες που απλά πέρασαν για ένα γρήγορο καφέ ή μια κουβέντα με τους συγγενείς. Κατά κάποιο περίεργο τρόπο στην Αντίπαρο αυτά τα δύο άκρα φαίνονται να τα πηγαίνουν καλά.

Πήραμε μια βάρκα από την παραλία για το σιωπηλό νησί του Δεσποτικού. Σε απόσταση μικρότερη από ένα μίλι από την ταβέρνα του καπετάν Πιπίνου το μέρος είναι ακατοίκητο, εκτός από τα φαντάσματα της Νεολιθικής (4000πΧ) κοινότητας και κανένα περιστασιακό αρχαιολόγο. Κρυμμένοι θησαυροί βγαίνουν συνεχώς στο φως – αναθήματα αφημένα εδώ από τους προσκυνητές ανά τους αιώνες κατά το πέρασμα τους για το ιερό μαντείο της Δήλου. Πίσω στην Αντίπαρο, αντικρίσαμε το φερόμενο ως αρχαιότερο σπήλαιο σταλακτιτών στην Ελλάδα , σύντομο καταφύγιο κατά ον 4ο αιώνα Μακεδόνων στρατηγών ύστερα από μία αποτυχημένη συνομωσία εναντίον του Μέγα Αλέξανδρου. Με αυτό μάλλον ολοκληρώθηκαν τα απαραίτητα αξιοθέατα της ημέρας, κι έτσι, τηρώντας την παράδοση, υποχρεωθήκαμε να περάσουμε το απόγευμα ρουφώντας παγωμένους καπουτσίνο στη Χώρα, πριν μια βραδινή βουτιά και μια τελευταία έκρηξη του Αιγαιοπελαγίτικου ήλιου.

Οι απόμακρες γωνιές της Αντιπάρου είναι πιο εύκολα προσβάσιμες με πλοίο και αυτό ακριβώς κάναμε την Τρίτη μέρα του ταξιδιού μας, με πραγματικά αλεξανδρινό πνεύμα, χάρη στη βοήθεια που προσέφερε η DIY-ναυτική επιχείρηση “Sail Away”. Οπλισμένοι με χάρτες του νησιού, σωσίβια και λίστα πού να μην πλεύσουμε, βρεθήκαμε σε ένα ανθεκτικό 5μετρο σκάφος. Αν υπάρξει πρόβλημα με το Ποσειδώνα, τις σειρήνες ή ρουφήχτρες, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να καλέσεις το Χρήστο, τον ιδιοκτήτη, ο οποίος θα εμφανιστεί με το Zodiac του ανά πάσα στιγμή. Ο Οδυσσέας θα τα είχε καταφέρει με έναν τύπο σαν κι αυτόν. Untitled-7-800 [640x480]

Βγάλαμε το σκάφος στην ακτή, μετά το γιγαντιαίο κέδρο που σηματοδοτεί το Camping της Αντιπάρου, στη βόρεια πλευρά του νησιού, και με γοργό βήμα κατευθυνθήκαμε στις παραλίες. Κοντά στο λιβάδι με τις μαργαρίτες, πράσινο μετά τη βροχή, θα μπορούσε να ήταν η Κορνουάλη, αν εξαιρέσουμε την ζέστη. Στο βάθος, καθώς η λέμβος έσκιζε τα σκοτεινά νερά, μπορούσαμε να διακρίνουμε αμυδρά το νησί της Σερίφου, όπου κάποτε κατοικούσε η Μέδουσα, που είχε φίδια αντί για μαλλιά. Το μεγάλο πλεονέκτημα τού να ιστιοπλοείς μ’ αυτόν τον τρόπο είναι ότι είσαι ελεύθερος να βρεις τις καλύτερες παραλίες και να τις έχεις αποκλειστικά για τον εαυτό σου. Αν το να το κάνεις μόνος σου δεν σου ταιριάζει, υπάρχουν τρείς εναλλακτικές λύσεις στην πόλη, από έμπειρους καπετάνιους, οι οποίοι θα σε μεταφέρουν με παραδοσιακά ξύλινα σκάφη, ετοιμάζοντας ένα παραδοσιακό γεύμα barbeque καθώς εσύ κολυμπάς με την μάσκα σου ανάμεσα σε σκορπίνες και σμέρνες.

Δέσαμε απέναντι από τον Άγιο Σπυρίδωνα, ένα νησί που η Αιγαιοπελαγίτικη αντανάκλαση του απλωνόταν τόσο ζωντανή σαν το μωβ χρώμα του χταποδιού. Ένα μικρό ξωκλήσι στέκονταν στην κορυφή και χωθήκαμε μέσα. Ένα πεσμένο ασημένιο μικρό κηροπήγιο επάνω στην Αγία Τράπεζα σκεπασμένο από σκόνη, ένα ξεθωριασμένο πολύχρωμο γυάλινο παράθυρο… Τίποτα εκεί μέσα δεν φαινόταν να έχει αλλάξει από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο λαός της Αντιπάρου ρίσκαρε τις ζωές του για τις συμμαχικές δυνάμεις. Επιστρέψαμε στην ακτή μέσω των μικρών υφάλων του Διπλού και του Κάβουρα, φαντασιώνοντας τους εαυτούς μας ως Αργοναύτες με αλατισμένα πρόσωπα και ανεμοδαρμένα μαλλιά.

Εκείνη η νύχτα είχε ακόμα περισσότερο καλαμάρι σε μια ταβέρνα πίσω από το δρόμο, όπου μάθαμε για μια ακόμη σημαντική μάχη που συνέβη αρκετά χρόνια πριν τον πόλεμο. Πίσω στον 15 αιώνα το νησί είχε βασανιστεί από το διαβόητο πειρατή Barbarossa. Με το ίδιο πάθος που η τοπική κοινωνία επιδεικνύει ακόμη και σήμερα, χτίσανε το απόρθητο τείχος που ήταν αρκετά ψηλό και παχύ για να προστατέψει τα σπίτια που βρίσκονταν μέσα σε αυτό. Ο περίπατος μέσα από τη σκεπαστή καμάρα, που αποτελούσε κάποτε τη μοναδική είσοδο του χωριού, είναι μαγικός: ένα παρεκκλήσι φωτίζεται από κεριά καθώς όλοι περιφέρονται άσκοπα και ανταλλάσουν «καλησπέρα».

Την τελευταία μας μέρα, και πάλι με τον φίλο μας Θεολόγο, πήγαμε για πεζοπορία στην στρωμένη με φύκια παραλία στα Λιβάδια, στη δυτική πλευρά του νησιού, όπου αναζητήσαμε καύκαλα σουπιάς σε όρθια ξανθά βράχια και στριφτούς κέδρους. Ο Θεολόγος βρήκε ένα δείγμα(καύκαλο), κάρφωσε ένα ξύλο στο κέντρο του και το λευκό προσωπείο έλαμψε από ευχαρίστηση καθώς έπλεε ξεκινώντας τη δική του Οδύσσεια.

Untitled-6-image-1200 [640x480]Την τελευταία μέρα, όλα ήταν μελαγχολικά καθώς περιφερόμασταν λίγο πριν επιβιβαστούμε στο φέρυ. Αλλά η Αντίπαρος είχε να δώσει λίγο ακόμη από τη δική της παράσταση: μια ριπή από το καλοκαιρινό «μελτέμι» ανακάτωσε τα μαλλιά των αντρών που στέκονταν στις πόρτες των σπιτιών τους. Οι σχισμές (γεράκια) είχαν ήδη βαφτεί στην Αγορά και οι ψαράδες κρατώντας τα -Lucky Strike- τσιγάρα τους χαλάρωναν στην προκυμαία. Αυτό επισύναψε τι ακριβώς φέρνει τον κόσμο ξανά στο νησί: μια ήρεμη ευφορία που ακόμα δεν έχει αξιοποιηθεί. Ευτυχώς, δεν θα αλλάξει τα επόμενα χρόνια και έτσι θα μπορέσω να την γνωρίσω καλά.

επεξεργασία: antiparos-blog, ibislabs και φίλοι

September 4, 2009

Το μεταφρασμένο κείμενο – για να χλωμιάσουν τα κίτρινα έντυπα

Filed under: bloggin' — santapori @ 12:17 am

cover

 

Το εξαιρετικά επαινετικό άρθρο του Richard Waters για την Αντίπαρο θα αναρτηθεί μέχρι το βράδυ της Παρασκευής μεταφρασμένο. Στα ηλεκτρονικά τους λατομεία τα επιτελεία των antiparos-blog, ibislabs και φίλων κατάφεραν να μετατρέψουν το δύσκολο, γεμάτο ιδιωματισμούς και υψηλού επιπέδου απαιτήσεων αγγλικό κείμενο στο αντίστοιχο ελληνικό. 

Εκεί θα γίνει και σαφέστερο πώς ένας δημοσιογράφος αξιώσεων καταγράφει έγκυρα αυτό που οι υπόλοιποι εγχώριοι επαγγελματίες του είδους απλά “πασάλειψαν” στα κείμενα που δημοσιεύθηκαν φέτος στον Τύπο.

Next Page »

Create a free website or blog at WordPress.com.