Σάντα Πόρι

May 3, 2009

Άκουσον μεν, υπέχω-δε: Οπισθοχώρηση στο Χωροταξικό του Τουρισμού

Photobucket

ΤΟ ΞΟΡΚΙ ΕΠΙΑΣΕ:

Σουφλιάδες και γιουσουφλάκια
αποτελειώστε μας.
Κάντε μας να σιχαθούμε τα νησιά που αγάπησαν
οι ντόπιοι, οι επισκέπτες, οι ποιητές και τόσοι άλλοι.
Κάντε τα σαν τα μούτρα σας,
σαν τα τιποτένια σας οράματα, σαν τους δικούς μας εφιάλτες.
Και μην ακούτε κανέναν.
Ο διάλογος θα αποσυντονίσει το μεγαλεπήβολο σχέδιο σας.
Οικολόγοι, ΜΚΟ, κόμματα
ζούνε σε άλλες εποχές,
τυφλωμένοι από τη new age αισθητική τους.
Εσείς, οι νεοσουφλιάδες του τόπου θα μας σώσετε.
Και θα μας υποδεικνύετε ως αυταπόδεικτο της ματαιοδοξίας
ότι real state και real estate είναι συνώνυμα.

State of the art.
Αμήν.


Ο μέγας άσπιλος χωροτάκτης Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ (Πανωσήκωμα Εξοχικών ΧΩρίς Δράμι Ευθιξίας) υποχώρησε. Αντί να προωθήσει απτόητος και πάλι το μεγαλοφυές του Σχέδιο, άφησε να τον επηρεάσουν οι σκόρπιες φωνές των ασήμαντων καιροσκόπων (Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Κυκλάδων, Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο, Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΕΕ, ΓΕΣΕΒΕΕ, ΤΕΕ, ΣΕΠΟΧ, ΣΑΔΑΣ, ΑΣΙΧΤΗΡ, ΓΕΩΤΕΕ, Μεσόγειος SOS, Greenpeace, WWF, Αρκτούρος, ΑΡΧΕΛΩΝ, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, Mom, Εταιρεία Μελέτης Μεσογειακής Φώκιας, η μεσογειακή φώκια, βουλευτές, απλοί πολίτες, πέτρες, φύκια, γλάροι, ψάρια, κατσαρίδες, και γενικώς όλη η πανιδοχλωρίδα του Αιγαίου).

Περισσότερα στο μήνυμα του Κρίτωνα Αρσένη (Υπεύθυνου Προγράμματος και Δικτύου “ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΙΓΑΙΟ” της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού):

Μετά τη μαζική αντίδραση των πολιτών, των περιβαλλοντικών οργανώσεων και των εκπροσώπων των εργαζομένων και εργοδοτών όλων των κλάδων της οικονομίας το ΥΠΕΧΩΔΕ αναγκάστηκε τελικά να κάνει άτακτη οπισθοχώρηση στις κρίσιμες διατάξεις του Χωροταξικού του Τουρισμού. Μείωσε στο 20% το ποσοστό των ξενοδοχείων που μπορούν να πωλούνται σαν παραθεριστικές κατοικίες έναντι του 70% που προέβλεπε το αρχικό σχέδιο. Αυτό φαίνεται να μην επιτρέπει πλέον σε κτηματομεσιτικές και κατασκευαστικές εταιρίες να αξιοποιήσουν τις μεγάλες επιδοτήσεις.

Επίσης στους ορεινούς οικισμούς ενώ πρότεινε αρχικά να κτίζονται ξενοδοχεία σε μια ζώνη 500 μέτρων γύρω από τα όριά τους με συντελεστή δόμησης 0,3 (έναντι το 0,2 που ισχύει σήμερα) και με αρτιότητα τα 2 στρέμματα (έναντι των 4 που ισχύουν σήμερα), αυτό περιορίζεται σε οικισμούς με πληθυσμό κάτω των 300 κατοίκων και εξαιρούνται οι διατηρητέοι. Όσο απαράδεκτο και αν συνεχίζει να είναι το μέτρο αυτό, εξαιρούνται πλέον τα φιλέτα του ορεινού όγκου από την ακραία αύξηση της εκτός σχεδίου δόμησης.

Το Χωροταξικό του Τουρισμού συνεχίζει να συμπεριλαμβάνει πολλές κακές ρυθμίσεις και πολλές άστοχες κατευθύνσεις. Το αίτημα της απόσυρσης συνεχίζει να είναι επίκαιρο.

Αν και φαίνεται τα χειρότερα να πέρασαν, δυστυχώς οι τοπικές κοινωνίες θα κληθούν σύντομα να δώσουν νέες μάχες. Λόγω των εξαγγελιών για προνομιακές ρυθμίσεις για τα κτηματομεσιτικά και κατασκευαστικά συμφέροντα αγοράστηκαν τεράστια κομμάτια γης σε ακτές και νησιά. Οι εταιρίες αυτές φαίνεται να μην μπορούν πλέον να αξιοποιήσουν τις διατάξεις του χωροταξικού αλλά αναμένεται να επιδιώξουν να αξιοποιήσουν την περιουσία τους με κάθε δυνατό τρόπο. Αυτό σημαίνει ότι οι επιπτώσεις του Χωροταξικού θα ταλανίζουν πολλές περιοχές ακόμη και αν τελικά οι εξαγγελίες δεν υλοποιήθηκαν.

Διαβάστε και το θέμα στον αντιπάριο, όπου εξηγεί “γιατί χρυσώνεται το χάπι”

Το antiparos-blog είναι γεμάτο από τα ανδραγαθήματα των χωροτακτών νεοσουφλιάδων. Στo tag “χωροΑταξία“…

Ιδού και το βίντεο της αντιπάριας φωνής, ερασιτεχνικό μεν, όπως και το σουφλοσχέδιο, αρραγές δε, σε αντίθεση με το τελευταίο, που μπάζει από παντού:




April 22, 2009

Φωνή Αιγαίου

Filed under: περιβάλλον,τεχνη,χωροΑταξία — santapori @ 10:01 pm


Σκηνοθεσία: Λυδία Καρρά

Πρόκειται για μία ταινία -ντοκυμαντέρ που καταγράφει το Αιγαίο: την αισθητική υποβάθμιση, την καταστροφή του οικοσυστήματος, την άναρχη δόμηση, τη ρύπανση…

Κι όλα αυτά μέσα σε ένα χώρο που αγαπήθηκε επί αιώνες για αυτά που ακόμα μας θέλγουν σε αυτό. Το Αιγαίο με τις διάφανες ακρογιαλιές, τις ασπόνδυλες πλαγιές και τα χωριά-αετοφωλιές του. Και στη θέση του, αναδύεται ένα ατέλειωτο γιαπί, χωρίς αμπέλια, χωρίς αλώνια, χωρίς ελεύθερες παραλίες, χωρίς πίστη, χωρίς αγάπη.

Η ταινία της Λυδίας Καρρά, ανιχνεύει τις ιστορικές και κοινωνικές ρίζες των σημερινών εξελίξεων. Με αρχειακό υλικό παρουσιάζεται η εμπειρία των πολέμων και της οδυνηρής μετανάστευσης, η άνοδος της ναυτιλίας. Καταγράφεται ο λόγος μελετητών και αναμειγνύεται με τον λόγο και αντίλογο των κατοίκων. Ξαναγυρνώντας σε ίδιους τόπους διαφορετικές εποχές του χρόνου, εντοπίζονται οι ακραίες αλλαγές στους ρυθμούς ζωής.

Σ’ ένα άλλο επίπεδο, η ταινία πραγματεύεται τη σημασία της φύσης στη ζωή του ανθρώπου, την αξία της ομορφιάς του φυσικού και δομημένου χώρου. Ο φακός εγκλωβίζει αυτή την ομορφιά, όπου υπάρχει ακόμα αλώβητη. Τα λόγια του Ελύτη, σταθερή αναφορά στον κόσμο των ονείρων. Νέες, δημιουργικές ιδέες προβάλλουν … Όπως λέει κι ένας νησιώτης: «… το Αιγαίο είναι ένα καράβι που ταξιδεύει αιώνες. Το θέμα είναι εμείς τι θα αφήσουμε πίσω μας…»

Κι όπως έγραψε κι ο συντοπίτης μπλόγκερ :

Αιγαίο, το ύμνησαν οι ποιητές, το κυβερνούν οι μπουλντόζες

ευχαριστίες στον “Καμαριανό” φίλο του μπλογκ που μας το υπέδειξε (στο πρώτο σχόλιο)

April 21, 2009

"Πωλούνται κατοικίες με άπλετη θέα στη βλακεία"

Filed under: περιβάλλον,τα εν οικω,χωροΑταξία — santapori @ 5:40 pm



Τα θαλασσόδεντρα της παραλίας του Αγίου Σπυρίδωνα (αλήθεια, εκείνες οι πινακίδες με τα τοπωνύμια στις παραλίες πότε θα μπούνε;) ήταν εκεί πριν από πολλούς από εμάς. Τα σεβάστηκε για δεκαετίες ο τραχύς βοριάς, τα σεβάστηκε ο δρόμος που ανοίχτηκε στην περιοχή, τα σεβάστηκαν όλοι όσοι ζούνε στον τόπο και για τον τόπο. Κι έπρεπε να έρθει ένας στενοκέφαλος αρπακολλατζής επιχειρηματίας για να μας θυμίσει ότι η ασύδοτη εργολαβία δε σέβεται ούτε θεούς ούτε δέντρα ούτε ανθρώπους.

«Κόπηκαν τέσσερα θαλασσόδεντρα» κυκλοφόρησε αστραπιαία η είδηση. Άφαντοι οι δράστες, μόνο κάποιοι είδαν κάποιους τις μέρες πριν και μετά στην περιοχή, να βγάζουν φωτογραφίες, να μετακινούν τα κομμένα δέντρα, να μετρούν το χώρο και να περιεργάζονται τη θέα, σα να εκτιμούσανε την αυξημένη τιμή που θα επιτύχουνε τώρα που η θέα στο γιαλό είναι άπλετη και ανεμπόδιστη. Σύντομα οι παχυλές κιτς διαφημίσεις του αρπακολλατζή, κιτς σύμφωνα και με την αισθητική του, θα συμπληρώσουν στην καρφωμένη πινακίδα: «Πωλούνται κατοικίες με άπλετη ανεμπόδιστη θέα στο γιαλό, 50μ. από τη θάλασσα». Ο νοσηρός εγκέφαλος που τόλμησε να κόψει τα θαλασσόδεντρα για να προσδώσει στο κτίσμα του άπλετη θέα προς τη θάλασσα δεν γεννήθηκε εδώ. Ουρανοκατέβατος απατεωνίσκος θα είναι, που νόμισε πως τα θαλασσόδεντρα είναι άχρηστοι θάμνοι που φυτρώνουν μέσα σε μια νύχτα. Πως γιαλός με θαλασσόδεντρα -και δέντρα γενικώς- είναι κόντρα στη σύγχρονη αισθητική. Αυτήν που επιτάσσει την οπτική άπλετη απόλαυση της θάλασσας τόσο από το μπαλκόνι με το φρέντο του λιγούρη όσο και από τις βίλες των χορτασμένων που οι πισίνες στην άκρη τους ενώνονται προοπτικά με τη θάλασσα, θέλοντας έτσι να δώσουν μία πλατύτητα στην στενή έννοια της ευζωίας τους.

Το antiparos-blog δεν κατηγορεί κανέναν, απλά έχει υποψίες, όπως και τόσοι άλλοι που έζησαν το συμβάν από κοντά. Έτσι, στις παρακάτω φωτογραφίες δεν διαπομπεύουμε τον φερόμενο ως αρπακολλατζή επιχειρηματία, αντίθετα σας παρουσιάζουμε μία έξυπνη επενδυτική επιλογή με «άπλετη θέα στη βλακεία».

Θυμίζοντας ότι αυτός που αγάπησε το χρήμα εξ’ ορισμού σχεδόν δεν αγάπησε τη φύση…

February 4, 2009

Aρνητική η γνωμοδότηση για το Ειδικό Χωροταξικό

Filed under: χωροΑταξία — santapori @ 10:39 pm
Aρνητική η γνωμοδότηση του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης στο σχέδιο του ΥΠΕΧΩΔΕ για το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό
Στη σημερινή συνάντηση το σχέδιο του ΥΠΕΧΩΔΕ έλαβε μόνο 7 θετικές γνωμοδοτήσεις επί συνόλου 19 μελών

περισσότερα εδώ
κι εδώ

Σουφλιάδες και γιουσουφλάκια ακόμα επιμένετε; Ήρθε η ώρα σας…

Filed under: χωροΑταξία — santapori @ 3:43 am
Aρνητική η γνωμοδότηση του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης στο σχέδιο του ΥΠΕΧΩΔΕ για το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό
Στη σημερινή συνάντηση το σχέδιο του ΥΠΕΧΩΔΕ έλαβε μόνο 7 θετικές γνωμοδοτήσεις επί συνόλου 19 μελών

περισσότερα εδώ

Photobucket

ΠΑΜΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟ ΞΟΡΚΙ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΠΙΑΣΕΙ ΠΑΛΙ Η ΚΑΤΑΡΑ:

Σουφλιάδες και γιουσουφλάκια
αποτελειώστε μας.
Κάντε μας να σιχαθούμε τα νησιά που αγάπησαν
οι ντόπιοι, οι επισκέπτες, οι ποιητές και τόσοι άλλοι.
Κάντε τα σαν τα μούτρα σας,
σαν τα τιποτένια σας οράματα, σαν τους δικούς μας εφιάλτες.

Και μην ακούτε κανέναν.
Ο διάλογος θα αποσυντονίσει το μεγαλεπήβολο σχέδιο σας.
Οικολόγοι, ΜΚΟ, κόμματα
ζούνε σε άλλες εποχές,
τυφλωμένοι από τη new age αισθητική τους.
Εσείς, οι νεοσουφλιάδες του τόπου θα μας σώσετε.
Και θα μας υποδεικνύετε ως αυταπόδεικτο της ματαιοδοξίας
ότι real state και real estate είναι συνώνυμα.

State of the art.
Αμήν.

Ακολουθεί μύνημα στον επουράνιο Πατέρα μέσω sms από την ευλογημένη κεραία του Προφήτη Ηλία, για την οποία όλα δείχνουν ότι πρόκειται για θαύμα, που περιγράφεται και στα Ευαγγέλια:

“τα δε βουνά έσμιξαν και τα εκατό (;) μέτρα εγένοντο εννέα μέτρα και τριάκοντα εκατοστόμετρα, ο δε χρόνος διεστάλη όπως το ολιγοετές συμβόλαιο το συναφθέν μετά της Κοινότητος ισχύσει αιωνίως, τα δε στόματα των υπαλλήλων αυτής εσφραγίσθησαν διά παντός, και τα πειστήρια εκλειδώθησαν ίνα γενούν απρόσιτα εις ποικίλους οικολόγους εωσφόρους”
(κατά Κοσμοτέ το ανάγνωσμα)

Ο μέγας άσπιλος χωροτάκτης Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ (Πανωσήκωμα Εξοχικών ΧΩρίς Δράμι Ευθιξίας) προωθεί απτόητος και πάλι το μεγαλοφυές του Σχέδιο, μην αφήνοντας να τον επηρεάσουν οι σκόρπιες φωνές των ασήμαντων καιροσκόπων (Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Κυκλάδων, Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο, Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΕΕ, ΓΕΣΕΒΕΕ, ΤΕΕ, ΣΕΠΟΧ, ΣΑΔΑΣ, ΑΣΙΧΤΗΡ, ΓΕΩΤΕΕ, Μεσόγειος SOS, Greenpeace, WWF, Αρκτούρος, ΑΡΧΕΛΩΝ, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, Mom, Εταιρεία Μελέτης Μεσογειακής Φώκιας, η μεσογειακή φώκια, βουλευτές, απλοί πολίτες, πέτρες, φύκια, γλάροι, ψάρια, κατσαρίδες, και γενικώς όλη η πανιδοχλωρίδα του Αιγαίου).

Ο χωροτάκτης-δημοπράτης Υπουργός επανέρχεται λοιπόν και καταθέτει το Χωροταξικό Σχέδιο προς ψήφιση στο Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας στις 4 Φεβρουαρίου 2009. Αν δεν τον κάψει καμιά ανωτέρα δύναμη μέχρι τότε. Και ελπίζουμε δυνατά γιατί έχουμε απευθείας σύνδεση με αυτήν.


ο Σωρός- ενοποιημένος με τη Φανερωμένη χάρη στο μέγα ευεργέτη χωροτάκτη

Υπογράψτε για την απόσυρση του Χωροταξικού εδώ

Μάθετε περισσότερες πληροφορίες εδώ

Το antiparos-blog είναι γεμάτο από τα ανδραγαθήματα των χωροτακτών. Στo tag “χωροΑταξία

πηγή φωτό Αμοργού και Σκύρου:
Καθημερινή (2 Νοεμβρίου 2008), άρθρο “Το σχέδιο τσιμεντοποίησης των νησιών


February 2, 2009

παραδοσιακή αρχιτεκτονική

Filed under: περιβάλλον,χωροΑταξία — santapori @ 5:01 am

Τρία χρόνια φωτογραφικών περιπλανήσεων. Τόσο χρειάστηκε ο φωτογράφος Νίκος Δεσύλλας για να ολοκληρώσει την αποτύπωση των σημαντικότερων ελληνικών ιστορικών οικισμών και να συνθέσει το φωτογραφικό του λεύκωμα που κυκλοφορεί σε δύο τόμους από τις Εκδόσεις Σύνολο.

«Δεν ήταν εύκολο το εγχείρημα», λέει ο κ. Δεσύλλας στο ΟΙΚΟ. «Η αλλοίωση που έχουν υποστεί οι περισσότεροι από τους παραδοσιακούς οικισμούς είναι πολύ μεγάλη. Ακόμα και στη Σαντορίνη, όλα πλέον είναι καινούργια! Δεν βρίσκεις τίποτα που να μην έχει «πειραχτεί»». Φωτεινές εξαιρέσεις, όπως λέει ο ίδιος, τα Μαστιχοχώρια της Χίου, η Πάτμος, η Λίνδος στη Ρόδο. «Αυτοί είναι οικισμοί που και έχουν διατηρηθεί πολύ καλά και είναι ζωντανοί. Δεν ήθελα να αποτυπώσω «νεκροταφεία»». Στα 34 χρόνια που ο κ. Δεσύλλας ασχολείται με την ταξιδιωτική φωτογραφία, έχει γίνει αυτόπτης μάρτυρας αυτών των αλλαγών. «Συντελείται μια καταστροφή. Σε μερικά χρόνια δεν θα υπάρχουν πια παραδοσιακοί οικισμοί». Μόνο στις φωτογραφίες.

«Η επιτυχία έχει γίνει βρόχος γύρω από το λαιμό της νησιώτικης Ελλάδας», γράφει ο ομότιμος καθηγητής Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ κ. Δημήτρης Φιλιππίδης προλογίζοντας το λεύκωμα. Δεν είναι τυχαίο ότι από το βιβλίο λάμπουν διά της απουσίας τους τα δημοφιλέστερα νησιά των ελληνικών θαλασσών: τα νησιά αυτά έχουν από καιρό απολέσει το ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό τους χρώμα, έχοντας παραδοθεί στην ανεξέλεγκτη ανάπτυξη, την καθοδηγούμενη από την αχόρταγη ζήτηση για τουριστική εκμετάλλευση.

«Οι παραδοσιακοί οικισμοί που έχουν διασωθεί σήμερα είναι εκείνοι για τους οποίους δεν υπήρχαν κίνητρα να «αναπτυχθούν». Στην Ελλάδα συνεχίζουμε να ξοδεύουμε τον τόπο σαν να ήταν σε αφθονία», λέει στο ΟΙΚΟ ο κ. Φιλιππίδης. «Η Μύκονος πάει πια. Από το ’60 φωνάζαμε ότι έχει κορεστεί, αλλά συνεχίζει να χτίζεται ανελέητα. Το ίδιο συμβαίνει και σε πολλά άλλα νησιά που γνώρισαν την «επιτυχία». Τώρα βλέπουμε ακόμα και τα πιο δυσπρόσιτα νησιά, όπως τα Κουφονήσια, να μπαίνουν στο χορό, να αλλοιώνονται από μια «εχθρική» αρχιτεκτονική. Οσοι οικισμοί διατηρούνται παλεύουν ενάντια σε πολύ ισχυρά συμφέροντα», προσθέτει, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τη δρομολογούμενη εφαρμογή του νέου χωροταξικού για τον τουρισμό. «Πρόκειται για λαίλαπα. Δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο».

Κι όμως, υποστηρίζει ο κ. Φιλιππίδης, ιδιαίτερα στις παρούσες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, είναι απαραίτητο να στρέψουμε το βλέμμα σ’ αυτούς τους οικισμούς – όχι μόνο να τους προστατέψουμε, αλλά να τους αφήσουμε να μας διδάξουν. «Λιτή, αποτελεσματική αρχιτεκτονική, με σεβασμό στο περιβάλλον και στην κοινωνία. Οικονομία στα μέσα και στις μορφές. Είναι πια επιτακτική η ανάγκη να επιστρέψουμε σ’ αυτού του είδους την αρχιτεκτονική».
5 πράγματα που μας διδάσκουν οι παραδοσιακοί οικισμοί
1. Οικονομία υλικών
«Οι παραδοσιακοί νησιώτικοι οικισμοί είχαν χτιστεί με «ντόπια» υλικά. Υλικά στα οποία οι τεχνίτες είχαν εύκολη πρόσβαση και ήταν σε αφθονία. Στις Κυκλάδες, π.χ., όπου δεν υπήρχε ξυλεία, την αντικαθιστούσαν με την πέτρα. Ετσι, εξοικονομούσαν χρήματα (η μεταφορά ξυλείας από άλλες περιοχές κόστιζε ακριβά), ενώ εκμεταλλεύονταν το υλικό που ο τόπος τους «παρήγε»».
2. Οικονομία εκφραστικών μέσων
«Η σύγχρονη αρχιτεκτονική είναι επιδεικτική. Οσοι έχουν οικονομική άνεση, χτίζουν υπερμεγέθη σπίτια, προχωρώντας σε σπατάλες και κινούμενοι από μια επιδειξιομανία. Τότε συνέβαινε το αντίστροφο. Εκείνοι που είχαν χρήματα προσπαθούσαν να βρουν τον πιο άμεσο τρόπο να ικανοποιήσουν τις βασικές τους ανάγκες».
3. Σεβασμός στις κλιματικές συνθήκες
«Εκείνα τα χρόνια, όλα τα σπίτια ήταν βιοκλιματικά! Οι άνθρωποι λειτουργούσαν με το ένστικτο. Ηξεραν ότι δεν έπρεπε να έχουν μεγάλα παράθυρα στο βοριά, παρά μόνο ένα φεγγιτάκι ώστε να δημιουργείται ρεύμα το καλοκαίρι. Τα μικρά παράθυρα, επιπλέον, βοηθούν να διατηρείται η ίδια θερμοκρασία. Οι μεγάλες τζαμαρίες, που είναι σήμερα στη μόδα, έχουν μεγάλες απώλειες θερμοκρασίας. Γι’ αυτό και καταφεύγουμε στον κλιματισμό».
4. Προσαρμογή στο τοπίο
«Ηξεραν πώς να «χωνεύουν» το κάθε κτίσμα στο τοπίο. Εκτός από σεβασμό στον τόπο τους, με αυτόν τον τρόπο έλυναν και πρακτικά ζητήματα. Εχοντας το κατώι μισοχωμένο στο έδαφος, διατηρούσαν χαμηλή τη θερμοκρασία στους αποθηκευτικούς χώρους, ενώ δεν χρειάζονταν κολόνες για τη στήριξη του κτιρίου».
5. Ανακύκλωση νερού
«Εχοντας να αντιμετωπίσουν ένα μεγάλο πρόβλημα στην προμήθεια νερού, ιδιαίτερα τους στεγνούς μήνες, έπρεπε να βρουν τρόπο να αποθηκεύουν το βρόχινο νερό. Εφτιαχναν λοιπόν δεξαμενές είτε στις αυλές είτε στις στέγες, ώστε να μη χάνεται σταγόνα και να καλύπτονται έτσι οι ανάγκες για την καθαριότητα».

________________________________________

Δημήτρης ΦιλιππίδηςΚαθηγητής Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ

Γιατί είναι σημαντικό να διατηρήσουμε τους παραδοσιακούς οικισμούς;
Γιατί αυτό είναι η Ελλάδα. Δεν είναι τα πράγματα που οι Ελληνες έφτιαξαν μέσα σε κάποιο δοκιμαστικό σωλήνα με τη μεγαλοφυΐα τους. Αντίθετα, είναι συνεχή παντρέματα και μείξεις και ανακατέματα με οτιδήποτε υπάρχει. Η έννοια «παράδοση» πήρε κάποια στιγμή ένα μεταφυσικό περιεχόμενο σε βάρος της ιστορικής αλήθειας. Και σε βάρος της αρχής ότι όλα τα πράγματα εξελίσσονται, από κάπου ξεκινούν και κάπου πηγαίνουν. Μας κατέκτησαν οι Λατίνοι, οι Τούρκοι, όλα αυτά «χρωμάτισαν» τη χώρα. Αυτό που λέμε σήμερα Ελλάδα είναι αυτό το μείγμα, αυτή η ομορφιά, που βασίζεται πάνω σ’ αυτές τις επιμειξίες και τις συγγένειες με τον κόσμο γύρω.
Σε πράγματα που ήρθαν και απέξω και κάποια στιγμή έγιναν ντόπια, γηγενή, ειλικρινά. Αλλά δεν οφείλουμε μόνο να τους διατηρήσουμε, οφείλουμε και να διδαχθούμε απ’ αυτούς.

Τι μας μαθαίνουν αυτοί οι οικισμοί;
Τα μυστικά τού πώς να δουλεύουμε με οικονομία τόσο στα μέσα όσο και στις μορφές. Αυτό το μάθημα, σήμερα ειδικά που μπαίνουμε στο λούκι της οικονομικής κρίσης, είναι πολύτιμο. Ο τρόπος που δούλευαν και ο τρόπος που προσαρμόζονταν στο τοπίο είναι πράγματα που σταδιακά ξεχάστηκαν. Παλιά είχαμε ένα σπίτι στη Σαντορίνη, το οποίο είχε στέρνα για το βρόχινο νερό. Σε ποιο από τα σπίτια που κατασκευάζονται τώρα στα νησιά -που ως γνωστόν δεν έχουν στάλα νερό- προβλέπεται στέρνα; Αυτό ήταν ένα μάθημα που πήραμε απ’ αυτήν την αρχιτεκτονική. Σ’ εκείνο το σπίτι, το καλοκαίρι ήμασταν με το πουλόβερ μέσα, ο χώρος κρατούσε σταθερή θερμοκρασία. Υπήρχε ένα ελάχιστο παραθυράκι προς τη θάλασσα, που σου έδινε τη δροσιά που χρειαζόσουν. Δείτε τι γίνεται σήμερα. Φωνάζουμε για την τσιμεντοποίηση, δεν είναι όμως η τσιμεντοποίηση το πρόβλημα, αλλά με ποιους όρους γίνεται.

Δεν θα έπρεπε η Πολιτεία να βάζει περιορισμούς;
Το να μιλάς για νόμους σήμερα δεν λέει τίποτα. Είναι ουτοπία. Τα νησιά που κρατούν ακόμα το χρώμα τους, όπως η Υδρα και η Πάτμος, το κρατούν επειδή εκεί μπήκαν από πολύ νωρίς πολύ αυστηρά περιοριστικά μέσα, αλλά και γιατί η αρχή που έκανε τους ελέγχους ήταν η Αρχαιολογική Υπηρεσία. Εχει μεγάλη σημασία ποιος είναι αυτός που προστατεύει, τι νοοτροπία κουβαλάει. Θεωρητικά αυτό συμβαίνει και στη Σύμη. Ομως, η έδρα της υπηρεσίας είναι στη Ρόδο, είναι δηλαδή πάρα πολύ δύσκολο να επέμβει. Εχουν πέσει τώρα λυτοί και δεμένοι στη Σύμη και της αλλάζουν τα φώτα με λυσσώδη τρόπο. Είναι τρομακτικές οι πιέσεις. Και ποιος είπε ποτέ «όχι» στα λεφτά; Προφανώς υπάρχει τεράστιο πρόβλημα υπερεκμετάλλευσης, αυθαιρεσίας, αλλά για μένα είναι και θέμα παιδείας, κουλτούρας.

Δηλαδή;
Δεν φταίνε μόνο οι αρχιτέκτονες -όπου χρησιμοποιούνται τουλάχιστον- αλλά και η περίφημη πελατεία τους. Τι ζητούν αυτοί που παίρνουν τα ονειρεμένα τους τέσσερα στρέμματα και πάνε να χτίσουν εκτός σχεδίου; Οχι πάντως το σπίτι τους να προσαρμόζεται καλύτερα στον τόπο, στις ανάγκες του. Χαρακτηριστικό είναι αυτό που συμβαίνει στην Ανδρο. Οπως ξέρετε, σ’ αυτό το νησί, εάν είσαι σε εκτεθειμένο μέρος, δεν μπορείς να σταθείς με το μελτέμι. Οι περισσότεροι όμως απ’ όσους πάνε να χτίσουν εκεί το μόνο που θέλουν είναι η θέα. Σηκώνουν λοιπόν τα σπίτια τους όσο γίνεται πιο ψηλά, αδιαφορώντας και για τους προσανατολισμούς. Αν βλέπουν τα Γαβρονήσια, είναι ευχαριστημένοι! Και φυσικά, τιμωρούνται γιατί αυτό που αποκτούν έχει ένα κάρο κουσούρια. Εμείς αγοράσαμε ένα σπίτι στην Ανδρο, μέσα στον οικισμό. Είδαμε εκ των υστέρων τη σοφία που ήταν ενσωματωμένη εκεί μέσα. Ολος ο οικισμός είναι μέσα σε μια κοιλάδα εντελώς προφυλαγμένος από το βοριά. Το καλοκαίρι παίρνουμε όσο χρειάζεται από το μελτέμι για να δροσιζόμαστε και όχι παραπάνω. Μάθαμε τι θα πει θέα, τι θα πει άνοιγμα, πώς σέβομαι τους διπλανούς μου και πώς συμμετέχω στο σύνολο. Αντίθετα, σήμερα επικρατεί μια άκρως αντικοινωνική συμπεριφορά – εγώ να είμαι πιο ψηλά, εγώ να τους βουλώσω όλους. Και παλιά υπήρχε ανταγωνισμός, όμως εκείνες οι κοινωνίες μπορούσαν να συνεργαστούν, εάν κρίνουμε από το αποτέλεσμα. Το πώς το ένα σπίτι προβάλλει πίσω από το άλλο, όπως στη Σύμη, έχει να κάνει με τέτοιου είδους συμβιβασμούς και συνεννοήσεις. Κι αυτό δεν είναι ένα μάθημα; Σεβασμός στο περιβάλλον και στον διπλανό. Εχουμε μπει σε μια εποχή καταναλωτισμού των μορφών, που συνδυάζεται με νεοπλουτισμό. Σήμερα έχουμε αφθονία μέσων με λιγότερη κουλτούρα, ενώ παλιά είχαν λιγότερα μέσα με περισσότερη κουλτούρα.

Αυτή η νοοτροπία κατέστρεψε τους παραδοσιακούς οικισμούς;
Και αυτή. Δείτε τι έγινε στη Σαντορίνη. Στην αρχή ήρθαν οι ξένοι. Αγόρασαν, εκμεταλλεύθηκαν, αξιοποίησαν. Μετά ξυπνούν οι ντόπιοι κι εκεί που πωλούσαν τα παλιά τους τα ερείπια για ένα κομμάτι ψωμί, βάζουν μπροστά και λένε να ‘μαστε κι εμείς. Κι αρχίζει μια μικροαστική κακομοίρικη εκμετάλλευση με τα περίφημα rooms to let. Ο πληθυσμός βολεύεται, αποκτά ένα εισόδημα που πριν δεν το ‘χε. Αλλά αυτό δεν σταματάει. Δεν υπάρχει όριο σ’ αυτό. Το επόμενο στάδιο είναι η αρπακτικότητα. Αυτό το ‘χουμε δει παντού στην Ελλάδα. Εκεί είναι το πρόβλημα. Πώς να πεις «σταματάω, καλά ώς εδώ, να δω τώρα τι έχω, να τα ευχαριστηθώ». Η απληστία είναι το κύριο χαρακτηριστικό του σημερινού πληθυσμού. Κι αυτό πληρώνουμε. Υπήρχε ποτέ περίπτωση να «περάσουν» περιορισμοί στην Καλντέρα; Κάθε χωράφι θεωρείται άμεσα αξιοποιήσιμο. Ελεγαν στον Σουφλιά να καταργήσει τη ρύθμιση για τα τέσσερα στρέμματα. Πώς να την καταργήσει; Την άλλη μέρα το πρωί, θα είχαμε κοινωνική επανάσταση.

Αν ήσαστε εσείς «Σουφλιάς», θα καταργούσατε τα 4άρια;
Κάθε φορά που βγαίνει αυτή η «βρώμα», τρέχουν όλοι και δημιουργούν τετελεσμένα. Στη Σαντορίνη, στην προοπτική ότι θα έμπαιναν περιορισμοί με τα χωροταξικά, έτρεξαν όλοι και σήκωσαν σκελετούς παντού, οι οποίοι είναι ακόμα εκεί! Τα 4άρια δεν είναι οικισμός, είναι καταστροφή. Κάνουν το τοπίο «μπιμπικιαστό». Καλύτερα να έδιναν κανονικά οικόπεδα. Ομως, υπάρχουν τρόποι. Δεν είμαστε μόνοι στον κόσμο. Πώς στην Κύπρο δεν έχουν ούτε ένα αυθαίρετο; Πώς τα κατάφεραν; Αν ήμουν πάντως Σουφλιάς, σίγουρα δεν θα έβγαινε αυτό το νομοσχέδιο για το χωροταξικό του τουρισμού, που μας απειλεί εδώ και τόσο καιρό και είναι πραγματικά εφιάλτης. Δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο. Είναι τραγικό να υπάρχει μια τόσο κυνική αντιμετώπιση των πραγμάτων. Είναι και σκόπιμο. Δεν μπορεί όταν βλέπεις τα πράγματα να είναι τόσο στραβά, να κάνεις κάτι επίτηδες για να τα κάνεις ακόμα χειρότερα μόνο και μόνο για να ευνοήσεις αυτούς που θα τα εκμεταλλευθούν μετά. Τη λογική «χρησιμοποιώ, εκμεταλλεύομαι και μετά πετάω» δεν την έχουμε ξεπεράσει στην Ελλάδα. Ξοδεύουμε το περιβάλλον, το τοπίο, όπως ξοδεύουμε αυτά τα οποία είναι σε αφθονία.

πηγή: Αυτή είναι η αρχιτεκτονική του μέλλοντος
Της ΛΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΡΟΥ

November 23, 2008

Σουφλιάδες και γιουσουφλάκια πόσα πρέπει να γραφούν ακόμη;

Ειδικό Χωροταξικό Τουρισμού, ελπίδα ή παγίδα;

Του Ιωαννη Παλαιοκρασσα* από εδώ

Διαβάζουμε στη συνέντευξη Τύπου του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ στις 9.10.2008 «Με τον τρόπο αυτό επιδιώκουμε τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του τουριστικού προϊόντος, την εξασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος και της βιωσιμότητας των πόρων…» κ.λπ. και στην επόμενη σελίδα ότι λαμβάνεται ειδική μέριμνα για τα νησιά και τις βραχονησίδες. Ως καλός Κυκλαδίτης βγάζω στεναγμό ανακούφισης και λέω «επιτέλους σώθηκαν τα νησιά μας!». Δεν προλαβαίνω όμως να χαρώ και βλέπω στον Κυκλαδικό Τύπο «Οχι στο Ειδικό Χωροταξικό Τουρισμού λέει η ΤΕΔΚ Κυκλάδων». Επειδή δεν πιστεύω τα μάτια μου ανατρέχω στην ιστοσελίδα της ΤΕΔΚ Κυκλάδων και διαβάζω με την ίδια έκπληξη τις λεπτομερείς θέσεις του Δ.Σ. της ΤΕΔΚ Κυκλάδων, που καταλήγουν:

«Συνοψίζοντας, τονίζουμε για μια ακόμη φορά ότι συμφωνούμε με την αναγκαιότητα εκπόνησης χωροταξικού σχεδίου για τον τουρισμό, αλλά διαφωνούμε τόσο με τη μεθοδολογία εκπόνησης του σχεδίου ΚΥΑ από το ΥΠΕΧΩΔΕ, όσο και με βασικά σημεία του η εφαρμογή των οποίων θα είναι καταστρεπτική για τα νησιά μας, όπως τονίζουμε ανωτέρω. Ζητούμε την απόσυρση της ΚΥΑ …κ.λ.π.». Τι τονίζουν άραγε ανωτέρω; «Η βασική μας αντίρρηση στην ΚΥΑ αφορά τη θέσπιση της λεγόμενης παραθεριστικής κατοικίας ως μέρος των ξενοδοχειακών επενδύσεων και την επιδότησή της από τον Αναπτυξιακό Νόμο… Η αλόγιστη χρήση του συντελεστή δόμησης θα έχει καταστρεπτικά αποτελέσματα για το φυσικό και οικιστικό τοπίο των νησιών μας και μάλιστα μη αναστρέψιμα».

Και επειδή αυτά ηχούν παράδοξα και αντίστροφα στα αυτιά ενός τέως πολιτικού, που είναι συνηθισμένος οι πολίτες να πιέζουν για υψηλότερους συντελεστές δόμησης και η Δημόσια Αρχή να ανθίσταται, ανατρέχω και πάλι στο κείμενο του Ειδικού Χωροταξικού Τουρισμού και τους χάρτες που το συνοδεύουν για να διαπιστώσω έκπληκτος τα εξής:

Πρώτον, ότι ακριβώς με τις ρυθμίσεις αυτές του Ειδικού Χωροταξικού για την παραθεριστική κατοικία (που επιτρέπεται να αποτελεί μέχρι και το 50% της τουριστικής εγκατάστασης) θεσπίζεται συντελεστής δόμησης 0,2. Επομένως σε ένα οικόπεδο εκτός σχεδίου 150 στρεμμάτων (και υπάρχουν πάρα πολλά στα νησιά μας), που σήμερα επιτρέπεται να κτίσεις μόνο 400 τ.μ., θα μπορείς να κτίσεις 15.000 τ.μ.

Δεύτερον, ότι από τα 24 νησιά των Κυκλάδων, εκτός από τη Μύκονο και τη Πάρο που θεωρούνται «ανεπτυγμένες τουριστικά περιοχές» τα μόνα νησιά που σημειώνονται στον χάρτη ως «αναπτυσσόμενες τουριστικά περιοχές με περιθώρια μαζικού τουρισμού» είναι η Σίφνος, η Ιος και η μισή Μήλος.

Για ένα Κυκλαδίτη, και οι δύο αυτές ρυθμίσεις είναι τρελές. Η πρώτη σημαίνει ότι με την επιδότηση του κράτους (που φτάνει μέχρι 40%) ενισχύεται δόμηση κατοικιών με τον υψηλότατο για εκτός σχεδίου περιοχές συντελεστή 20%, σε νησιά που ήδη τσιμεντοποιούνται χωρίς επιδότηση. Αναλογιστείτε σε τι «παράδεισο εργολάβων» μετατρέπει τις ευαίσθητες Κυκλάδες ο ΥΠΕΧΩΔΕ. Η δεύτερη σημαίνει ότι χωρίς κανένα λογικό κριτήριο επιλέγονται τρία σχετικά μικρά νησιά, μακριά από την Αθήνα, χωρίς καλή συγκοινωνιακή σύνδεση ως τόποι μαζικού τουρισμού. Είναι άραγε εντελώς τυχαία σύμπτωση ότι και στα τρία αυτά νησιά είτε έγιναν πρόσφατα μεγάλες αγορές γης από ξένα κεφάλαια (15.000 στρέμματα στην Ιο π.χ.), είτε έχουν εξαγγελθεί μεγάλες «αναπτύξεις» παραθεριστικής κατοικίας από υπεράκτιες εταιρείες;

Υποπτεύομαι ότι ανάλογα πράγματα συμβαίνουν και στις υπόλοιπες περιοχές, που το Ειδικό Χωροταξικό Τουρισμού χαρακτηρίζει ως περιοχές με περιθώρια μαζικού τουρισμού, όπως η γνωστή και από άλλες σκανδαλώδεις ρυθμίσεις Σιθωνία της Χαλκιδικής (άραγε αυτή δεν είναι κορεσμένη;) ή η ακτή της Αλεξανδρούπολης, όπου κατά παράδοξο τρόπο το Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο χωροθετεί τις μεγάλες λιμενικές εγκαταστάσεις δεξαμενοπλοίων του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη.

Ας σημειωθεί ότι τα όσα αναπτύσσει στις 47 σελίδες του το Ειδικό Χωροταξικό Τουρισμού δεν σημαίνουν ότι και στις υπόλοιπες τουριστικές περιοχές, που χαρακτηρίζονται είτε ανεπτυγμένες (Α), είτε αναπτυσσόμενες με περιθώρια ανάπτυξης εναλλακτικών μορφών τουρισμού (Β2), είτε περιοχές με κυρίαρχες χρήσεις άλλες από τον τουρισμό και δυνατότητα ανάπτυξης εναλλακτικών μορφών τουρισμού (Γ) δεν επιτρέπεται η δημιουργία των «ολοκληρωμένων αναπτύξεων» όπως τις αποκαλεί το κείμενο.

Αυθόρμητα μου έρχεται στο νου μια θλιβερή εικόνα, που αντικρίζει όποιος μπαίνει στον όμορφο όρμο του Αλυκού στη Νάξο. Είναι γνωστό ως «Βελγικό χωριό» (από την προέλευση των «επενδυτών» που δεν έβαλαν δεκάρα βέβαια) και αποτελείται από αρκετές σειρές εγκαταλελειμμένων τσιμεντένιων σκελετών παραθεριστικών οικημάτων, που χάσκουν επί δεκαετίες στον καιρό και σιγά σιγά καταρρέουν. Δεν φοβάται το ΥΠΕΧΩΔΕ ότι με τις διευκολύνσεις και επιδοτήσεις που δίνει, δημιουργεί ένα μεγάλο πειρασμό στην κατασκευή τέτοιων χωριών, με μοναδικό κίνητρο το γρήγορο εργολαβικό κέρδος και παρόμοια τελική τύχη; Δεν διδαχθήκαμε τίποτα από τις φούσκες ανάλογων «ολοκληρωμένων αναπτύξεων» στην Ισπανία, τη Φλώριδα και άλλα μέρη ή τις δεκάδες χιλιάδες παραθεριστικές κατοικίες που μένουν απούλητες στην ίδια την Ελλάδα;

Μήπως έχουν δίκιο η ΤΕΔΚ Κυκλάδων, οι βουλευτές του νομού, καθώς και το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο, οι τουριστικοί επιχειρηματίες και τόσοι άλλοι που έχουν ξεσηκωθεί εναντίον του Ειδικού Χωροταξικού Τουρισμού και αντί ελπίδα το θεωρούν παγίδα της ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας, αλλά και των νησιών μας ή των άλλων τουριστικών προορισμών, που ούτως ή άλλως θα δοκιμαστούν δεινά από τη διεθνή κρίση; Χρειάζεται το ΥΠΕΧΩΔΕ να σφάξει την κότα που κάνει το χρυσό τουριστικό αυγό με τα ίδια του τα χέρια;

* Ο κ. Ι. Παλαιοκρασσάς είναι αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας, επί 12ετία βουλευτής Κυκλάδων.

ο Σωρός- ενοποιημένος με τη Φανερωμένη χάρη στο μέγα ευεργέτη χωροτάκτη

November 18, 2008

Σουφλιάδες και γιουσουφλάκια θα σας πνίξει η λαίλαπα των μπλογκς

Ευχαριστούμε όλους αυτούς, σουφλιάδες και γιουσουφλάκια, που θέλουν να απαλύνουν το οξύ πρόβλημα της κατάθλιψης, που προκαλείται από την απομόνωση και τη μοναξιά του χειμώνα στα μικρά νησιά, χτίζοντάς τα από άκρη σε άκρη.

Ιδού και το βίντεο της αντιπάριας φωνής, ερασιτεχνικό μεν, όπως και το σουφλοσχέδιο, αρραγές δε, σε αντίθεση με το τελευταίο, που μπάζει από παντού:

November 15, 2008

το Μέγα Χωροταξικό Πλυντήριο

1η Ψαραλυκή-στο βάθος διακρίνεται το πυκνοκατοικημένο νησάκι απέναντι από το κάμπιγκ


Το τελευταίο διάστημα όλοι όσοι αγωνιούν για το περιβάλλον είχαν ησυχάσει! Το μοναδικό περιβάλλον με το οποίο ασχολείται ο κ. Σουφλιάς είναι αυτό της Ν.Δ. Μετά όμως τις αλυσιτελείς αποφάσεις του για την προστασία της Βιστωνίδας και των άλλων ιερών «κατακτήσεων», δυστυχώς επανέκαμψε στο αληθινό περιβάλλον με την «τουριστική» ασύμμετρη απειλή. Και ενώ οι πρωτοβουλίες Αλαβάνου αλλά και το όψιμο ενδιαφέρον των καναλιών για το σκάνδαλο της μονής Τοπλού βοήθησαν σε μία πρώτη περιβαλλοντική νίκη, δυστυχώς τώρα ένα μεγαλύτερο σκάνδαλο, το ίδιο το χωροταξικό για τον τουρισμό, θα ανοίξει πολλά νέα μέτωπα για τα οποία κάτοικοι και φορείς θα πρέπει να δώσουν νέες μάχες. Το ειδικό αυτό πλαίσιο επιμένει να διαθέτει προς πώληση το Αιγαίο και τις τουριστικές περιοχές της χώρας και ξαναήρθε στην επιφάνεια χωρίς καμία ουσιαστική αλλαγή. Μάταια επιστημονικοί φορείς και οργανώσεις είχαν με σειρά άρθρων τονίσει και αναλύσει τους λόγους για τους οποίους το νομοσχέδιο πρέπει άμεσα να αποσυρθεί. Θυμίζουμε μερικές από τις «αδυναμίες» του επιγραμματικά:

ο Σωρός- ενοποιημένος με τη Φανερωμένη χάρη στο μέγα ευεργέτη χωροτάκτη

Χαρακτηρίζει την εργολαβική δραστηριότητα ως δραστηριότητα τουριστικών υποδομών, πριμοδοτώντας την με συντελεστές δόμησης.

Επιτρέπει παράνομα την ανοικοδόμηση και εργολαβική κερδοσκοπία σε περιοχές Natura, βραχονησίδες, υδροβιότοπους και τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.

Επιδοτεί μέσω των αναπτυξιακών νόμων με χρήματα των φορολογούμενων επενδυτές και off shore εταιρείες για εργολαβικές επιχειρήσεις στην ελληνική γη.

Εξισώνει από πολεοδομική άποψη τη χρήση κατοικίας με τη χρήση ξενοδοχειακών καταλυμάτων, δημιουργώντας ένα αντισυνταγματικό κομφούζιο στη χάραξη χωροταξικής πολιτικής και πολεοδομικών εφαρμογών.

Θέτει σε άμεσο κίνδυνο, λόγω της νομοθετικής αυτής ασάφειας, τη συνέχιση χρηματοδότησης τουριστικών εγκαταστάσεων από την Ε.Ε.

Αγνοεί τις τοπικές κοινωνίες και την τοπική αυτοδιοίκηση, επιτρέποντας τεράστιας κλίμακας κατασκευαστικές δραστηριότητες στην περιοχή τους, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη και έγκρισή τους, με παραπλανητικές εξαγγελίες περί ανάπτυξης.

Αντιστρατεύεται ακόμα και τα συμφέροντα των ξενοδόχων και ιδιοκτητών ενοικιαζόμενων δωματίων δημιουργώντας παράπλευρα χωριά ξένων επενδυτών που θα λειτουργούν ανταγωνιστικά στα τοπικά συμφέροντα. Είναι γνωστόν ότι το 90% των διαμερισμάτων που αγοράζονται από τους ξένους στην Ισπανία επινοικιάζονται από τους ίδιους ως ενοικιαζόμενα σπίτια ή δωμάτια.

Ιδιωτικοποιεί, περιχαρακώνει και παραδίδει ουσιαστικά τις παραλίες και τις αμμουδιές που περικλείονται από μεγάλες αγορασμένες εκτάσεις (κατά το νομοσχέδιο, 150 στρέμματα) στα κερδοσκοπικά συμφέροντα, αναιρώντας στην πράξη τον δημόσιο και ελεύθερο χαρακτήρα τους, που έχει συμβάλει ουσιαστικά στη μέχρι σήμερα τουριστική προβολή και ανάπτυξη της χώρας.

Αναφέρεται υποκριτικά στα «οικιστικά» κακώς κείμενα, χωρίς να προτείνει κανένα απολύτως μέτρο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων ενώ αντίθετα προτείνει σειρά μέτρων για την επιτάχυνση της καταστροφής του τουριστικού προϊόντος.

Καταργεί κάθε έννοια χωροταξίας και καταστρέφει ιδίως τα ελληνικά νησιά, αφού επιτρέπει τη μαζική δημιουργία δομημένου χώρου, ενεργοποιώντας την απαγορευμένη σήμερα κάθετη ιδιοκτησία σε οποιεσδήποτε εκτός σχεδίου περιοχές, χωρίς να υπάρχουν ειδικά εγκεκριμένες τοπικές μελέτες χρήσεων γης, προστασίας και ανάπτυξης ανά περιοχή.

Δεν αναφέρεται καθόλου σε κριτήρια φέρουσας ικανότητας και κορεσμού, απαραίτητες προϋποθέσεις για την αειφόρο τουριστική ανάπτυξη, οδηγώντας έτσι με μαθηματική ακρίβεια πολλές τουριστικές περιοχές στην αστικοποίηση και στην υποβάθμιση.

Με λίγα λόγια, εμποδίζει πλέον τις μικρές αυθαίρετες ή μη ξενοδοχειακές μονάδες πριμοδοτώντας τις μεγάλες ιδιοκτησίες και κατασκευές εκτός σχεδίου, βαφτίζοντας μάλιστα τις οικιστικές επεκτάσεις τουριστικές επενδύσεις. Ποιοι είναι όμως οι τρεις υπουργοί που συνυπογράφουν το «τουριστικό» σχέδιο;

η Χώρα


Ο
Αρης Σπηλιωτόπουλος, υπουργός Τουρισμού. Το υπουργείο αυτό έχει κατά κόρον παίξει και συνεχίζει να παίζει το ρόλο του κλεπταποδόχου των αυθαίρετων κτισμάτων, που ξεπλένουν τις παρανομίες τους με άδειες λειτουργίας για τουριστική χρήση. Τα περισσότερα από τα σήματα λειτουργίας των ξενοδοχείων και τα αστέρια κατάταξης συγκαλύπτουν σοβαρές πολεοδομικές και άλλες παρανομίες, ενώ εξαγοράζονται με μερικές χιλιάδες ευρώ. Με νόμους και μια σειρά αντισυνταγματικών εγκυκλίων το υπουργείο εισέπραξε -παράνομα- χρήματα για νομιμοποιήσεις ως προς τη χρήση ξενοδοχειακών δωματίων για χώρους που είναι και παραμένουν πολεοδομικά παράνομοι (υπόγεια, «εμπορικά» κέντρα, κ.λπ.). Τι λένε για όλα αυτά οι τεχνοκράτες του υπουργείου Τουρισμού; Θα εντάξουν τα αυθαίρετα κτίσματα σε ξενοδοχεία που ονειρεύονται να πουλήσουν το 50% των εγκαταστάσεών τους σαν παραθεριστικές κατοικίες; Τι θα γίνει με τους ξένους αγοραστές που θα αγοράζουν κατοικίες σε συγκροτήματα που είναι γεμάτα με αυθαίρετα κτίσματα; Μπορεί να φανταστεί κανείς σε τι νομικό και γραφειοκρατικό λαβύρινθο θα οδηγηθεί η χώρα αλλά και οι νέοι αγοραστές με τις, εκτός των άλλων, επιπόλαιες ρυθμίσεις που προτείνει στο Νέο Χωροταξικό για τον Τουρισμό;

Ο Γιώργος Σουφλιάς, υπουργός των Δημόσιων Εργων και των ιδιωτικών αυτοκινητόδρομων. Το ΥΠΕΧΩΔΕ συγκαλύπτει ακόμα και επίσημα βεβαιωμένες πολεοδομικές παρανομίες. Με όραμα την απέραντη ελληνική οδοποιία, δραστηριότητα τα συνεχή εγκαίνια σηράγγων και τα καθημερινά υπουργικά ραντεβού με κατασκευαστές, ο κ. Σουφλιάς εξασφαλίζει με άνεση την ψήφο προτίμησης στις δημοσκοπήσεις. Ασχολείται στο πλαίσιο του Κτηματολογίου με τα ποσοστά εξ αδιαιρέτου εκατοντάδων χιλιάδων διαμερισμάτων στις πολυκατοικίες της Αθήνας, ενώ δεν καταγράφει και αφήνει να καταπατούνται και να πωλούνται οι δημόσιοι και κοινόχρηστοι χώροι σε ολόκληρη την Ελλάδα. Βιάζεται για χωροταξία ενώ έχει κλειδωμένα χρόνια τώρα στο συρτάρι του τα έτοιμα και υπογεγραμμένα από το Συμβούλιο της Επικρατείας χωροταξικά χρήσεων γης πολλών νησιών του Αιγαίου.


ο Άη Γιώργης

Τέλος, ο Γιώργος Αλογοσκούφης, μαζί με τους άλλους δύο είναι και αυτός συνυπεύθυνος για απόκρυψη επίσημων στοιχείων και πράξεων που οδηγούν σε διαφυγή δημόσιων εσόδων, όπως αυτή των παράνομων νομιμοποιήσεων του ΕΟΤ που εμπεριέχεται στις διατάξεις του νέου νομοσχεδίου για τον τουρισμό. Είναι πολιτικός προϊστάμενος των υπηρεσιών της Κτηματικής Υπηρεσίας του Δημοσίου, που πουλάει και εκχωρεί δημόσιες εκτάσεις στα διάφορα Βατοπέδια. Είναι φανατικός οπαδός των ιδιωτικοποιήσεων, ενώ φαίνεται ότι με το προς ψήφιση νομοσχέδιο θέλει να ιδιωτικοποιήσει και τα νησιά του Αιγαίου. Η ελληνική γη δεν είναι όμως αεροπορική εταιρεία, τράπεζα ή ΔΕΚΟ. Ο κ. Αλογοσκούφης καλά θα κάνει να ασχοληθεί περισσότερο με το καθαρό και λιγότερο με το ακαθάριστο εθνικό προϊόν. Δεν προσφέρεις στην εθνική οικονομία μόνο με το να μαζεύεις και στη συνέχεια να πουλάς ή να μοιράζεις, πρέπει κάποτε και να παράγεις. Ο ξενοδοχειακός τουρισμός παράγει συνάλλαγμα, το παράγει κάθε χρόνο και δίνει δουλειά σε χιλιάδες εργαζόμενους, ενώ το νέο μοντέλο είναι η εφάπαξ πώληση δικαιωμάτων στην ελληνική γη για την κερδοσκοπία των λίγων και η εφήμερη είσπραξη προστιθέμενης αξίας από τη μαζική δόμηση παράλληλα με την περιβαλλοντική καταστροφή και την κακοποίηση του νησιωτικού και παράκτιου τοπίου. Μόνο στην νήσο Ιο αγοράστηκαν τα τελευταία δύο χρόνια από off shore εταιρείες δεκάδες εκτάσεις άνω των 150 στρεμμάτων -το 14% του νησιού- που κατά μεγάλη σύμπτωση πληρούν τις προϋποθέσεις ένταξης στις χαριστικές ρυθμίσεις πώλησης «ξενοδοχοποιημένης» κατοικίας του νέου Χωροταξικού.
το Δεσποτικό

Στις 25 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε στο ΤΕΕ συνάντηση των περιβαλλοντικών οργανώσεων του Αιγαίου, που αντιπροσωπεύουν δεκάδες νησιά, από την Αίγινα και την Τζια μέχρι τη Σάμο και τη Χίο και από τη Σκύρο και την Κύμη μέχρι την Τήνο και τη Σύρο. Δημιουργήθηκε το Δίκτυο περιβαλλοντικών οργανώσεων Αιγαίου και ζητήθηκε ομόφωνα η άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου για τον τουρισμό, με κάλεσμα σε γενική κινητοποίηση των κατοίκων του Αιγαίου. Η κοινωνία των πολιτών αυτή τη φορά είναι εξαγριωμένη με τις μεσιτικές μεθοδεύσεις στη χωροταξική πολιτική. Το προτεινόμενο σχέδιο για τον τουρισμό είναι ατομική βόμβα σε βάρος της ελληνικής γης. Είναι το νέο μεγάλο σκάνδαλο σε βάρος της δημόσιας γης, χωρίς καν τη διαμεσολάβηση του ιερού πλυντηρίου.

Από τον “Ιό” του Σαββάτου

τα ‘παμε, τα ξανάπαμε, μην τους τσακίσω κράτα με

November 11, 2008

Μπερδέψαμε το real state με το real estate

Αποτελειώστε μας. Κάντε μας να σιχαθούμε τα νησιά που αγάπησαν οι ντόπιοι, οι επισκέπτες, οι ποιητές και τόσοι άλλοι. Κάντε τα σαν τα μούτρα σας, σαν τα τιποτένια σας οράματα, σαν τους δικούς μας εφιάλτες. Και μην ακούτε κανέναν. Ο διάλογος θα αποσυντονίσει το μεγαλεπίβολο σχέδιο σας. Οικολόγοι, ΜΚΟ, άλλα κόμματα ζούνε σε άλλες εποχές, τυφλωμένοι από την new age αισθητική τους. Εσείς, οι νεοσουφλιάδες του τόπου θα μας σώσετε. Και θα μας υποδεικνύετε ως αυταπόδεικτο της ματαιοδοξίας ότι real state και real estate είναι συνώνυμα. State of the art.

Ευτυχώς είστε σε καλό δρόμο.
Αυτόν της εξόδου.

Εύγε στα γειτονικά μπλογκς (αντιπαριος και αντιπαρια φωνη) και όσους άλλους παίρνουν θέση εκεί που κανείς δεν ορθώνει τη φωνή του.

ΣΟΥΦΛΙΑΣ ΜΠΗΤΣ

Οργια στα εκτός σχεδίου

Πλήρη ανατροπή του σημερινού καθεστώτος τής εκτός σχεδίου δόμησης επιχειρεί το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ με «όχημα» το ειδικό χωροταξικό για τον τουρισμό. Αποκαλύψεις με συγκεκριμένα στοιχεία έγιναν στη συζήτηση, που οργάνωσε ο ΣΥΝ, από τον Κρίτωνα Αρσένη, κοινό εκπρόσωπο των 10 οικολογικών οργανώσεων στο Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας.

Επικαλέστηκε την περίπτωση της Ιου, όπου στις αρχές του 2007 αγοράστηκε το 15% του νησιού από επενδυτές. Αντιστοιχεί σε 15.000 στρέμματα και με το σημερινό καθεστώς, που δεν επιτρέπει κατάτμηση, μπορεί να χτιστούν συνολικά 400 τετραγωνικά. Με την εφαρμογή των διατάξεων που προωθεί το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ στο όνομα της τουριστικής ανάπτυξης, στη συγκεκριμένη έκταση μπορεί να κατασκευαστούν 1,35 εκατ. τετραγωνικά και μάλιστα με επιδότηση έως και 55%!


Η σχετική διάταξη προβλέπει την κατασκευή τουριστικών συγκροτημάτων σε έκταση τουλάχιστον 150 στρεμμάτων για την οποία θεσπίζεται νέος συντελεστής δόμησης 0,2, που μεταφράζεται σε οικοδομές συνολικής επιφάνειας 13.500 τετραγωνικών. Το 90% θα είναι εγκαταστάσεις φιλοξενίας, από τις οποίες το 50% μπορεί να πουληθεί ως ανεξάρτητες κατοικίες. Οι ενδιαφερόμενοι θα αποκτούν εξοχικό με όρους ξενοδοχείου, ενώ θα έχουν πλήρη κυριότητα στο ακίνητο, που αγόρασαν, μέσα από νομοθετική ρύθμιση που ετοιμάζεται και θα παρέχει τη δυνατότητα σύστασης κάθετης ιδιοκτησίας και στις εκτός σχεδίου περιοχές.

Με άλλη ρύθμιση της προωθούμενης απόφασης για τον τουρισμό παρέχεται δικαίωμα δόμησης ακόμα και σε περιοχές του δικτύου NATURA. Αφορά ακίνητα με επιφάνεια τουλάχιστον 2 στρεμμάτων σε ακτίνα 500 μέτρων από τα όρια του οικισμού που κρίνεται ως κορεσμένος. Η ίδια δυνατότητα ισχύει και για τα φθίνοντα χωριά, κατηγορία στην οποία εντάσσονται όλες οι ορεινές ζώνες.

Με το σημερινό καθεστώς δεν μπορεί να γίνει κατάτμηση μεγάλων εκτάσεων σε μικρότερα κομμάτια των 4 στρεμμάτων, αν οι νέες ιδιοκτησίες δεν εξασφαλίζουν πρόσοψη τουλάχιστον 25 μέτρων σε κοινόχρηστο δρόμο. Βεβαίως η διάταξη αυτή παραβιάζεται μέσα από «παραθυράκια» που μετατρέπουν σε κοινοτικούς δρόμους αγροτικά μονοπάτια.
(από την Ελευθεροτυπία)

H νέα ρύθμιση τσιμεντώνει τις παραλίες μας

Να αποσυρθεί το χωροταξικό της τσιμεντοποίησης

«Το σχέδιο είναι συνταγματικά αθεράπευτο» – Δικαστικός κατά του ειδικού χωροταξικού


ΕΛΛΑΔΑ-ΙΣΠΑΝΙΑ Χ

Next Page »

Create a free website or blog at WordPress.com.