Σάντα Πόρι

February 26, 2010

Βιβλία για μεγάλους, μια αξιόλογη προσπάθεια στο Δημοτικό Σχολείο – και μία πρόταση

Filed under: τα εν οικω,τεχνη — santapori @ 2:02 pm

the_bookshelf_

 

(από το ιστολόγιο του δημοτικού σχολείου)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Σας ενημερώνουμε ότι η βιβλιοθήκη του σχολείου μας εμπλουτίστηκε με αξιόλογα βιβλία,

τα οποία απέκτησε δωρεάν από το ΕΚΕΜΕΛ (Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Λογοτεχνίας).

Τα βιβλία αυτά, που απευθύνονται σε ενήλικες,  θα είναι στη διάθεση του αναγνωστικού κοινού

από αυτή την Παρασκευή 26-2-2010.

Για το λόγο αυτό,

κάθε Παρασκευή απόγευμα 5:30-6:30,

η δανειστική βιβλιοθήκη του σχολείου θα είναι ανοιχτή

για να δανείζονται λογοτεχνικά βιβλία και οι γονείς των μαθητών μας.

 

 

Σ’ αυτή τη φιλότιμη προσπάθεια λοιπόν του Δημοτικού Σχολείου κάνουμε μία πρόταση σε όλους: όσοι διαθέτετε βιβλία σε καλή κατάσταση, που κρίνονται άξια να διαβαστούν και από άλλους κατοίκους, μπορείτε να απευθυνθείτε στο προσωπικό του Δημοτικού Σχολείου για να εμπλουτίσετε τη δανειστική βιβλιοθήκη με περισσότερους τίτλους.

Η πρόταση έχει ήδη μεταφερθεί και γίνει δεκτή από τη Διεύθυνση του Σχολείου. Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να διαβάσετε τίτλους βιβλίων που ήδη διατίθενται από τη Δανειστική Βιβλιοθήκη, ενώ τακτικά η λίστα θα ανανεώνεται, οπότε καλό είναι να την επισκέπτεστε τακτικά.

http://antiparos-dimotiko.blogspot.com/2010/02/blog-post_23.html

Advertisements

December 2, 2009

Ταινίες μιας δεκαετίας: 121 μπλόγκερς προτείνουν…

Filed under: bloggin',τεχνη — santapori @ 7:17 pm

top20

Μία λίστα με 100 υπέροχους τίτλους αποτελεί το κίνητρο για πολλούς από εμάς να ξαναδούμε ή να γνωρίσουμε σπουδαίες ταινίες. Δεν υπάρχει δικαιολογία – ειδικά με τόσο ξεφτιλισμένη τηλεόραση…

Δείτε εδώ τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα: Οι 100 καλύτερες ταινίες της δεκαετίας.

(απολογισμός δημοψηφίσματος: ο μάγος Γίσσπορ πέτυχε 7 ταινίες της πρώτης εικοσάδας, το δε cine-oliaros 10/20 – είπαμε, είναι πιο ειδικό…)

November 23, 2009

Είκοσι αγαπημένες ταινίες

Filed under: bloggin',τεχνη — santapori @ 11:04 pm

top20

Συμμετέχοντας στην αξιόλογη κι επίπονη προσπάθεια του blog seagazing να αναδείξει μέσω 83 bloggers (κυρίως) τις είκοσι καλύτερες ταινίες της δεκαετίας 2000-2009, καταθέτουμε τη λίστα του antiparos-blog σε συνεργασία με τα δικά σας σχετικά σχόλια.

Ασφαλώς δεν συζητάμε για τις “καλύτερες” ταινίες, το δείγμα αυτών που συμμετέχουν άλλωστε δεν είναι αντιπροσωπευτικό της κοινωνίας, αλλά όλο αυτό αποτέλεσε ένα έναυσμα για να καταγράψουμε τις πιο “αγαπημένες” ταινίες, αυτές που είδαμε και δυο και τρεις, και  παραπάνω φορές ως τώρα, ταινίες που χωρίς αυτές τίποτα δεν θα ήταν ίδιο στις δικές μας αληθινές ζωές.

1) ΑΜΕΛΙ / Le fabuleux destin d’Amélie Poulain (2001)

2) ΜΙΑ ΦΟΡΑ/ Once (2006)

3) Η ΑΙΩΝΙΑ ΛΙΑΚΑΔΑ ΕΝΟΣ ΚΑΘΑΡΟΥ ΜΥΑΛΟΥ / Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)

4) ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ / Requiem for a Dream (2000)

5) ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΦΥΣΗ / Into the Wild (2007)

6)ΠΡΙΝ ΤΟ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ / Before Sunset (2004)

7) ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ / Das Leben der Anderen (2006)

8) Ο ΠΙΑΝΙΣΤΑΣ / The Pianist (2002)

9) Oldboy (2003)

10) ΕΞ’ ΕΠΑΦΗΣ / Closer (2004)

11) ΣΠΙΡΤΟΚΟΥΤΟ  (2002)

12) Little Miss Sunshine (2006)

13) Good Bye Lenin! (2003)

14) ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ / Children of Men (2006)

15) Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ / Mar adentro (2004)

16) Hunger (2008)

17) ΕΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ / Fa yeung nin wa (2000) (eng: In the Mood for Love)

18) ΑΓΡΥΠΝΟΣ / El maquinista/The Machinist (2004)

19) ΤΟ ΣΚΑΦΑΝΔΡΟ ΚΙ Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ / Le scaphandre et le papillon (2007)

20) ΤΟ ΤΡΙΟ ΤΗΣ ΜΠΕΛΒΙΛ / Les triplettes de Belleville (2003)

 

Αντίστοιχη λίστα έφτιαξε για τον ίδιο σκοπό (και με την ίδια περισυλλογή) το cine-oliaros.

Ως ειδικότερο στο χώρο του κινηματογράφου η άποψή του βαρύνει περισσότερο.

Ιδού οι προτιμήσεις του (υπάρχουν και στο http://cine-oliaros.blogspot.com/2009/11/blog-post.html):

1.Ωρες        2.Μανόλια      3. Οι ζωές των άλλων      

4. Dogville       5. 2046             6. Μαtch Point         

7.Πριν πέσει η νύχτα       8. Old Boy              9.O Λαβύρινθος του Πάνα      

     10. Ρέκβιεμ για ένα όνειρο      11.Το Σκάφανδρο και η Πεταλούδα             12. Αμελί      

 13. Επιστροφή             14. 21 Γραμμάρια       15. Gran Torino           

16. 25η ώρα         17. Ερωτική Επιθυμία        18. Η Αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού

19. Πολίτικη Κουζίνα       20. Χαμένοι στη μετάφραση

November 21, 2009

Οι ταινίες μιας δεκαετίας… Λίγο πριν την εικοσάδα…

Filed under: bloggin',τεχνη — santapori @ 6:30 pm

Untitled-11

Το blog συμμετέχει στο δημοψήφισμα του seagazing για τις αγαπημένες ταινίες της δεκαετίας.

Έχοντας λάβει υπόψη και τις δικές σας προτάσεις, ζυγίζει, αξιολογεί και ανακαλεί ταινίες και συναισθήματα προκειμένου να καταφέρει το παράδοξο: να κατατάξει την τέχνη σε ένα top-20. Πολύτιμη η συνεργασία του cine Oliaros, που θα καταθέσει τελικά τη δική του λίστα.

Μέχρι αύριο βράδυ προλαβαίνετε να προσθέσετε και τη δική σας άποψη στα σχόλια, που θα διαμορφώσουν και την εικοσάδα μας.

Διαβάστε κάποιες προτάσεις επισκεπτών στα σχόλια αυτού του ποστ για να πάρετε μία γεύση.

November 19, 2009

Μαθήματα ζωγραφικής

Filed under: τα εν οικω,τεχνη,ναυτακια — santapori @ 9:19 am

Μετά την απαξίωση της διδαχής της τέχνης που οδήγησε στην επεισοδιακή διακοπή των μαθημάτων ζωγραφικής (και μουσικής) ενάμιση χρόνο πριν, μια νέα αρχή επιχειρείται, αυτή τη φορά υπό την αιγίδα του Ναυτικού Ομίλου.

Σε καινούριο, δικό του (ενοικιαζόμενο) χώρο ο ΝΟΑ προσπαθεί και φέτος να επιβιώσει οικονομικά εν μέσω ΠΛΗΡΟΥΣ κοινοτικής αδιαφορίας μέσω των μαθημάτων αερόμπικ και ζωγραφικής.

Όσοι πιστοί προσέλθετε και ποιος ξέρει, μέχρι τις εκλογές κάποιος θα βρεθεί να στηρίξει με λόγια και υποσχέσεις τον ΝΟΑ.

Τα μαθήματα ζωγραφικής πάντως έχουν και πάλι ξεκινήσει στο νησί.

Αφιερωμένους στους μαθητευόμενους ζωγράφους το παρακάτω πεντάλεπτο βίντεο, συντεθειμένο αποκλειστικά από 6000 πίνακες ζωγραφικής που φιλοτεχνήθηκαν γι αυτό το σκοπό σε διάστημα δύο ετών.

περισσότερες πληροφορίες για το “Khoda” εδώ: http://vimeo.com/2074812

November 13, 2009

Προβολές Κινηματογραφικής Ομάδας

Filed under: τα εν οικω,τεχνη — santapori @ 1:08 pm

Η κινηματογραφική ομάδα ξεκίνησε τις προβολές της και φέτος.

(σχεδόν) Κάθε Παρασκευή στην αίθουσα Καλουδά.

Είσοδος δωρεάν.

September 13, 2009

Το πολύ οδηγεί στο ελάχιστο

Filed under: τα εν οικω,τεχνη,αναδημοσίευση — santapori @ 9:31 am



Μήπως πρέπει να ξαναδούμε τις εκδηλώσεις του καλοκαιριού και την ανάγκη καλύτερου προγραμματισμού; Δήμος, Επαρχείο, Σύλλογοι και όσοι ασχολούνται με τον πολιτισμό, πρέπει να ξαναδούν τη λογική και το περιεχόμενο της πολιτιστικής κίνησης και να απαντήσουμε σε καίρια ερωτήματα, όπως λ.χ. γιατί γίνονται οι εκδηλώσεις, ποιες διαλέγουμε, για ποιους και από ποιους και κάθε πότε. Ίσως εισχώρησε κι εδώ η τουριστική λογική και η αγορά του πολιτιστικού προϊόντος, με αποτέλεσμα η θερινή Πάρος να έλκει τους εμπόρους του θεάματος και του είδους. Έτσι μετατρέπουμε το θέρος σε μεγάλο παζάρι κι αυτό ευνοεί ίσως ένα είδος τουρισμού και θα έφερνε πρόοδο και στον πολιτισμό, αν το είδος και η ποιότητα των θεαμάτων, περνούσε από συζητήσεις και επιλογές. 

Να θυμίσουμε ότι σε χαλεπούς καιρούς, όταν φύλλο δεν κουνιόταν στον νησιωτικό πολιτισμό, τολμήσαμε δυο φορές να οργανώσουμε παραστάσεις τραγωδίας με την Άσπα Παπαθανασίου. Τολμήσαμε με ελάχιστες δυνάμεις να παρουσιάσουμε τους παλιούς του λαϊκού πολιτισμού. Τους Σκιαδάδες της Νάουσας, τον Σαντουριέρη, τον Κλαρίνο και άλλους. Το πολύ οδηγεί συχνά στο ελάχιστο. Είναι όμως και το άλλο. Ότι συντελούμε στην ειδωλοποίηση των σπουδαίων, που συγκροτούν κι αυτοί ένα χώρο φεουδαρχίας, ένα ντοβλέτι με υψηλές αμοιβές. 

Είναι οι ημίθεοι του θεάματος, συχνά χάρτινοι και γυάλινοι κι εμείς μαζί με άλλους τους αποθεώνουμε, γιατί έχουμε ανάγκη δήθεν το τραγούδι. Η μουσική που ευαγγελιζόμαστε, θέλει και ανάλογη στάση ζωής, που την έχουμε αρκετά ψευτίσει. Μετά τις συναυλίες παραδινόμαστε στην ευτέλεια των καιρών και στη μοναξιά των συμβάσεων. Ο καθημερινός πολιτισμός στην ψυχρή και υστερική Πάρο των δύο ταχυτήτων και των πολλών εθνοτήτων είναι ακόμα ζητούμενο.

απόσπασμα από κείμενο του σκεπτόμενου κ.Χρ. Γεωργούση, στη “Φωνή της Πάρου”

September 2, 2009

Ένα διαχρονικό τραγούδι από το παρελθοντικό προεκλογικό υπερπέραν

Πρώτη κυκλοφορία: 1982

Παραγωγή: Τζίμης Πανούσης – Μάνος Ξυδούς

Μουσικοί: Σπύρος Πάζιος (ηλεκτρ. & ακουστ. κιθάρα, τσινθεσάιζερ, στρινγκς), Γιάννης Δρόλαπας (ηλεκτρ. κιθάρα), Βαγγέλης Βέκιος (τύμπανα), Δημήτρης Δασκαλοθανάσης (ηλεκτρ. μπάσο, πιάνο, φλάουτο), Van Svarnas (σαξόφωνο)

Στίχοι: Τζίμης Πανούσης – Γρηγόρης Ψαριανός

ekloges

August 14, 2009

Τζίμης Πανούσης, ο Βασιλιάς του Σωρού, μέρος δεύτερο

tsimakos3 Τα 4 blogs (αντιπάριος, antipariafwni, ibis, antiparos-blog) σας ΠΑΝΟΥΣΙάζουν το Τζιμάκο στη δεύτερη πράξη της παράστασης για ένα ρόλο “Ο Βασιλιάς του Σωρού”

Παίζουν:

Τ.Π. (Τζίμης Πανούσης στο ρόλο του βασιλιά)

Α.Κ. (Αθανασία Κουρέτα στο ρόλο του ρεπόρτερ)

BL. (οι τέσσερις Bloggers στο ρόλο τους)

Το πρώτο μέρος μπορείτε να το διαβάσετε εδώ


Α.Κ.: Τελικά τι σε φτιάχνει στην Αντίπαρο;

Τ.Π.: Ότι φτιάχνει όλους ρε παιδιά, ξέρω ‘γω τι; Είναι ένα μέρος που έχει κάτι, που κανείς δεν ξέρει τι είναι αυτό το κάτι που σε κρατάει και δεν μπορείς να φύγεις. Κι αν θέλετε να το εξηγήσετε λογικά, δεν εξηγείται. Δηλαδή δεν μπορεί να σου πει κάποιος πως έχει ωραία χώρα, πως έχει ωραία σπίτια, έχει ωραία μπαρ, κανείς δεν μπορεί να σου πει…

BL: Είναι κι αυτό βάσει σχεδίου;

Τ.Π.: Ναι, εγώ νομίζω ότι εκεί εντοπίζεται, πως είναι μεταφυσικό κι αυτό. Όλα μας τα προβλήματα, έχω καταλήξει – γιατί έχουν ασπρίσει τα μαλλιά μου όπως βλέπεις – έχω καταλήξει ότι η απομάκρυνση από το μεταφυσικό, και το σνομπάρισμα, έχει δημιουργήσει όλα αυτά τα προβλήματα. Δηλαδή ένας άκρατος εγωισμός στην ουσία. Που θες να βάζεις πρώτο τον εαυτό σου, να σαι μικρός θεός εσύ, ότι είσαι ο σωστότερος εσύ, τα ξέρεις όλα εσύ…. Και λύνονται όλα τα προβλήματα μ’ ένα τηλέφωνο, δηλαδή αντί να επισκεφτείς το γιατρό, ας πούμε, παίρνεις τηλέφωνο πχ την γιαγιά σου, να σου πει τι να κάνεις…

Α.Κ.: Sms και τέτοια πράγματα…

Τ.Π.: Και λύνονται πιο εύκολα τα προβλήματα.

Α.Κ.: Έχεις σκεφτεί να φύγεις από την Αντίπαρο ποτέ;

Τ.Π.: Έχω φύγει ήδη και μοιράζω την ζωή μου μεταξύ της Αντιπάρου και της Άνδρου και έχω ένα project να φτιάξω ένα εξοχικό σε όλα τα νησιά. Κι είμαι στο Α ακόμα… Σκέψου ότι είμαι στο “Α” , Άνδρος, Αντίπαρος… Έχω Ανάφη, Αμοργό, Αστυπάλαια.

Α.Κ.: Έχεις δρόμο ακόμα…

Τ.Π.: Βάζω μεγαλόπνοα σχέδια για να μπορέσω να κρατιέμαι.

Α.Κ.: Λοιπόν υπάρχουν φήμες, για να περάσουμε και στα δικά μας, ότι θα κατέβεις υποψήφιος για πρόεδρος της κοινότητας Αντιπάρου. Ισχύει αυτό; Κι αν ισχύει, τι σε κάνει να πιστεύεις ότι είσαι πιο ισχυρός από μια ξανθιά Πειραιώτισσα;

Τ.Π.: Δεν μπορώ να τα βάλω με αυτήν… Θέλω να σας πω ότι έχω ασχοληθεί με τα κοινά. Με είχανε προτείνει για πρόεδρο του Σωρού, αλλά εγώ, επειδή δεν έχω μεγάλη σχέση με τη σοβαρότητα και τη σοβαροφάνεια, τους είπα ότι δέχομαι μόνο αν γίνω βασιλιάς, αν δεχτείτε να γίνω βασιλιάς. Και το δεχτήκανε. Τώρα στο Σωρό είμαι βασιλιάς, δηλαδή άμα πεθάνω θα αναλάβει ο γιος μου για πρόεδρος. Έχουμε καταφέρει πολλά, έχω να σου πω. Καταφέραμε να περάσουμε υπόγεια καλώδια τηλεφωνικά γιατί βγήκαμε έξω με ένα γείτονα με ηλεκτρικά πριόνια…

Α.Κ.: Επειδή μιλάμε για την Αντίπαρο, τι γνώμη έχεις για την πρόεδρο;

Τ.Π.: Για τι;

Α.Κ.: Για την πρόεδρο.

Τ.Π.: Αυτή δεν την έχω συναντήσει ποτέ ρε παιδιά, δεν την ξέρω, αλλά μ΄ αυτά που βλέπω όμως είναι χάλια… Χάλια… Δηλαδή πάλι χτες άνοιξε ο βόθρος στο (αναφέρει το όνομα καφετέριας) και βρώμαγε ο τόπος, δηλαδή ντροπή…Τόσα λεφτά…

Panousis[9]BL: Κατέβα ρε Τζιμάκο να μας σώσεις. Εδώ κάναμε ολόκληρη προπαγάνδα, σαν τον Ομπάμα, “Yes we can”. (του δείχνει φωτογραφίες στα blogs)… Διαβάζεις blogs;

Τ.Π.: Ναι, αλλά κάποια συγκεκριμένα γιατί δεν προλαβαίνω, τρώω πολλές ώρες στο δίκτυο..

BL.: Ποια δηλαδή;

Τ.Π.: Τα γνωστά μωρέ…Tρωκτικό, πρέζα και στο ζούγκλα μπαίνω και sτο pressme, και διάφορα άλλα.

À±½¿¸Ã[3]BL: Αν έκανες blog πώς θα το ονόμαζες;

Τ.Π.: Μμμμ….Ουδέν σχόλιο.

BL: Το tzimakos.gr είναι δικό σου;

Τ.Π.: Όχι, το φτιάχνουν άλλοι.

Α.Κ.: Έχω μια εξαιρετική ερώτηση, η οποία είναι λίγο πολιτική και λίγο σεξουαλική, αλλά αυτά, σεξ και εξουσία, πάντα έχουν μία σχέση. Με ποιον πολιτικό αρχηγό έχεις σεξουαλική φαντασίωση;

Τ.Π.: Με τον Καραμανλή που είναι βαθιά γκέι!

Α.Κ.: Με τον Καραμανλή;

Τ.Π.: Με τον Καραμανλή, ναι.

Α.Κ.: Παλιότερα όμως είχες δηλώσει ερωτευμένος με το Νταλάρα… Tώρα δηλώνεις με τον Καραμανλή πάλι. Αυτό τι είναι; Πολυγαμία; Xαρέμι; Τι είναι ακριβώς;

Τ.Π.: Είναι ότι κάποια στιγμή κάποιος θα γ… κάποιον.

Α.Κ.: Νομίζεις ότι πίσω από τα δεκεμβριανά ήταν ο Καραβέλας;

Τ.Π.: Ο Καρβέλας κι η Πάνια, οι Μπόνι και Κλάιντ της Ελλάδας.

Α.Κ.: Όχι, εννοώ ο Καραβέλας.

Τ.Π.: Ο Καρβέλας.

Α.Κ.: Ο Καρβέλας ήτανε;

Τ.Π.: Λάθος πληροφόρηση. Ο Καρβέλας αντιστάθηκε πρώτος με την Πάνια. Δεν αντισταθήκανε στους μπάτσους που τους πιάσανε;

BL: Αυτό είπες και στο Nitro.

Τ.Π.: Ναι, η αλήθεια είναι μία… Δεν μπορώ να λέω άλλα στο ένα και άλλα στο άλλο.

BL: Πάντως μου’ πε ο Κωστόπουλος να σου δώσω χαιρετίσματα.

Τ.Π.: Γιατί είναι εδώ ο Κωστόπουλος;

Α.Κ.: Ναι, από χθες.

Τ.Π.: Τελειώσαμε, πάει το νησί παιδιά, τους τελείωσε η Μύκονος.

Α.Κ.: Αυτό του είπα και εγώ, του είπα, «πως φύγατε από τη Μύκονο και ήρθατε εδώ;»

Τ.Π.: Μίλησε στα blog;

Α.Κ.: Όχι, τον πετύχαμε στο δρόμο.synent3

Τ.Π.: Αα… Δεν το’ ξερα… Έτσι και ασχοληθεί αυτός, έχει τελειώσει το νησί. Αυτός είχε βάλει σκοπό να τελειώσει τη Μύκονο και την τέλειωσε. Άμα κοίταζες απ’ την Τήνο τη Μύκονο έβλεπες φωτάκια εδώ, φωτάκια εκεί. Από τότε που πήγε ο Κωστόπουλος είναι ένα φως όλο. Θα το κάνει κι έτσι και ασχοληθεί με την Αντίπαρο, έχουμε τελειώσει, στο λέω. Δεν υπάρχει θέμα.

Α.Κ.: Ασχολήθηκε προχθές… ήρθε εδώ…

Τ.Π.: Τουλάχιστον θα ανεβούν τα σπίτια μας πολύ.

Α.Κ: Θα έκανες πλιάτσικο ποτέ, όπως κάνανε στα δεκεμβριανά;

Τ.Π.: Ποιος τα έκανε αυτά; Αυτά είναι παραμύθια, προπαγάνδα, της αντίδρασης. Δεν έγινε κάτι.

BL: Να σου πω κάτι, στην εκπομπή ήσουν ο πρώτος που βγήκε και μίλησε, για προπαγάνδα στο πλιάτσικο.

Τ.Π.: Ναι…

BL: Το πρόβλεψες πριν γίνει καν…

Τ.Π.: Ναι, αυτοί το κάνανε, επίτηδες.

BL: Είχες εσωτερική πληροφόρηση ή ήτανε διαίσθηση;

Τ.Π.: Διαίσθηση περισσότερο.

BL: Από εμπειρία.

Τ.Π.: Ναι.

Α.Κ.: Να σου κάνω μια ερώτηση πάλι σχετική; Σε κάποιο από τα σόου σου έχεις ντύσει τα γκαρσόνια μπάτσους. Πιστεύεις ότι στην πραγματική ζωή ισχύει το αντίθετο; Δηλαδή ότι οι αστυνόμοι είναι γκαρσόνια;

Τ.Π.: Κοίτα να δεις τώρα… Στις παραστάσεις κάνεις το δυνατό που έχεις στο μυαλό σου… Ο μπάτσος υποτίθεται ότι είναι υπηρέτης, θα σου φέρει κανένα στραγάλι, κανένα ποτό, κάνα τέτοιο. Αυτή είναι η δουλειά του. Τώρα παίρνει αέρα και παίρνει και γκλόμπ και βαράει… Εντάξει… Αυτό είναι αντιποίηση αρχής.

Α.Κ.: Απ’ ότι βλέπουμε θα μας παρακολουθούν οι κάμερες, θα μας παίρνουν και το DNA…Για πού τραβάει το πράγμα;

Τ.Π.: Αυτή όλη η καμερολαγνεία και ο φόβος όλος αυτός που θα μας κάνουν το ένα θα μας κάνουν το άλλο… Δεν πάνε να κάνουν ό,τι θέλουν… Αυτοί κάνουν τη δουλειά τους, εμείς κάνουμε τη δικιά μας. Εντάξει, σιγά τώρα μη φοβηθούμε τις κάμερες. Δεν τρέχει κανένα θέμα μ’ αυτό.

Α.Κ.: Όχι, ε;

Τ.Π.: Αυτές είναι οικολογικές αρχές του κώλου… Δε νομίζω..

Α.Κ.: Οικολογικές αρχές;

Τ.Π.: Οικολογικές ανησυχίες του κώλου.

Α.Κ.: Τι σε ενοχλεί περισσότερο, οι μετανάστες ή ο Καρατζαφέρης;

Τ.Π.: Οι Οικολόγοι.

Α.Κ.: Οι Οικολόγοι, ε;

Τ.Π.: Ναι, μου σπάνε τα νεύρα, μα την Παναγία. Ο Καρατζαφέρης κι αυτοί στ’ αρχ… μου, αλλά οι οικολόγοι είναι ό,τι χειρότερο… Αυτοί είναι η επιτομή της έπαρσης ρε παιδί μου. Νομίζουν ότι κατέχουνε τα… Ότι καταστρέφεται ο πλανήτης… Μια γελοιότητα. Ποιος θα καταστρέψει τον πλανήτη; Από τι να καταστραφεί ο πλανήτης… Αυτοί νομίζουν ότι μπορούν να αλλάξουν το οικοσύστημα… Τέλος πάντων, αυτούς τους σιχαίνομαι. Νομίζω πως ό,τι χειρότερο μάς έχει τύχει στη ζωή είναι οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, που πληρώνει το κράτος, και οι οικολόγοι.

Α.Κ.: Θα θελα μια κουβέντα όμως για τη μετανάστευση και τη μεταναστευτική πολιτική.

Τ.Π.: Είμαστε όλοι μετανάστες. Ένα σύνθημα που τα λέει όλα. Δεν είναι δικό μου.

Α.Κ.: Αν βγεις πρόεδρος στις επόμενες εκλογές, τι πρόγραμμα έχεις στο νου σου;

Τ.Π.: Μόνο αστεία μπορώ ν ασχοληθώ με αυτά. Αυτά τα σιχαίνομαι…

Α.Κ.: Θα σε κάνουμε βασιλιά είπαμε…

Τ.Π.: Βασιλιάς είμαι ήδη… Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα με αυτόν τον τρόπο ρε παιδί μου. Δηλαδή αυτός είναι χαμένος από χέρι. Απλώς είναι κάποιες δουλειές που είναι για να κλείνεις εργολαβίες, να παίρνεις μίζες κτλ.

Άλλη μία ερώτηση γιατί φεύγω, πάω σ’ άλλο μπλογκ…

Α.Κ.: Μη βιάζεσαι. Ποιοι είναι καλύτεροι; Οι ελβετόψυχοι ή οι εφραιμόψυχοι;

Τ.Π.: Οι ελβετόψυχοι, εδώ, οι δικοί μας.

Α.Κ.: Siemens προϊόντα έχεις σπίτι σου;

Τ.Π.: Τι αν έχω;

Α.Κ.: Siemens προϊόντα.

Τ.Π.: Είμαι φανατικός της Miele γιατί σε ένα μαγαζί που έπαιζα στο Πεντάγωνο, εκεί κοντά στο Χολαργό, στο Κ.Κ (κέντρο κουλτούρας και κατανάλωσης), το πήρε η Siemens, ε η Siemens λέω, το πήρε η Miele και το έκανε αντιπροσωπεία και έχω τρομερή έκπτωση και ό,τι παίρνω είναι Miele. Έχω τρομερή έκπτωση.

BL: Δεν έχεις Siemens δηλαδή σπίτι σου;

Τ.Π: Όχι, Miele, Miele.

Α.Κ.: Η εγχείρηση αλλαγής ζωδίου;

Τ.Π.: Προχωράει… Θα κάνω δοκιμαστικά τον ωροσκόπο… Είμαι Σκορπιός στον ωροσκόπο, στο ζώδιο Υδροχόος. Θα αλλάξω τον ωροσκόπο γιατί με τυραννάει πάρα πολύ, είναι αυτό που έχει τις σεξουαλικές εμμονές. Είναι σεξομανής αυτοκαταστροφέας ο Σκορπιός.

ΑΚ.: Το ξέρω αυτό…

Τ.Π.: Μήπως θυμάσαι τα ρήματα που αντιστοιχούν σε κάθε ζώδιο;

Α.Κ.: Όχι.

Τ.Π.: Γιατί αντιστοιχούνε ρήματα που είναι πολύ σημαντικά. Στο δικό μου, στον Υδροχόο είναι το δημιουργώ. Εσύ τι ζώδιο είσαι;

Α.Κ.: Εγώ είμαι Σκορπιός.

Τ.Π.: Στο Σκορπιό δεν θυμάμαι, είναι κάτι περίεργο που δεν ταιριάζει… Αυτό που θυμάμαι είναι ότι ο Κριός είναι το πρώτο και είναι το «είμαι», ο Υδροχόος είναι το προτελευταίο και είπαμε είναι το «δημιουργώ» και το τελευταίο είναι οι Ιχθείς που είναι το «πιστεύω» που σημαίνει ότι η πίστη έπεται της γνώσης. Είναι πολύ σημαντικό.

Α.Κ.: Η πίστη….

Τ.Π.: ….έπεται της γνώσης. Επίσης σήμερα, γι αυτό χασομέρησα, είχα μια συζήτηση με ένα γείτονα μου Σωριανό, από τους πρώτους Σωριανούς, απ’ τις δυνάμεις του Καλού που λέγαμε, γιατί εμείς μαζευόμαστε ανήξεροι και ξαφνικά βλέπουμε όλους αυτούς τους περίεργους να μαζεύονται σε ένα σπίτι και να κάνουνε, να τα πούμε αυτά, κάνουνε τεκτονικές τελετουργίες στο Σωρό. Αυτό με φωτογραφίες μπορούμε να το τεκμηριώσουμε και να το’ χουμε στο blog. Έμαθα λοιπόν, από αυτό τον φίλο, και να το προσέχετε, δεν το ήξερα, ότι τα όνειρα είναι δίοδοι για να περάσουν τα δαιμόνια. Είναι πολύ σημαντικό αυτό, πολύ σημαντικό.

Α.Κ.: Ναι, ε;

Τ.Π.: Ναι, τα δαιμόνια περνάνε μέσα από τα όνειρα. Δεν πρέπει να αφήνουμε τα όνειρα να μας δημιουργούν προβλήματα, να μας ελέγχουν τη ζωή ρε παιδί μου…

BL: Το μυστικό είναι να μην ονειρευόμαστε δηλαδή.

Τ.Π.: Όχι, να ονειρευόμαστε… Απλώς να μην τα πιστεύουμε. synent4

Α.Κ.: Για τη γενιά του Πολυτεχνείου έχεις πει ότι είναι η ξυρισμένη γενιά.

Τ.Π.: Ναι.

Α.Κ.: Για την επόμενη γενιά;

Τ.Π.: Εγώ είμαι η γενιά του Χημείου, δηλαδή είμαι μετά.

Α.Κ.: Για την επόμενη γενιά του Πολυτεχνείου;

Τ.Π.: Η επόμενη γενιά είναι…; Ποια είναι η επόμενη γενιά;

Των 35άρηδων τώρα.

Α.Κ.: Ναι.

Τ.Π.: Ε, αυτοί είναι χειρότεροι, χειρότεροι από τη γενιά του Πολυτεχνείου. Νομίζω ότι αρχίζει και ξεσκαρτάρει το πράγμα από τη γενιά του γιου μου, από τους 18άρηδες ας πούμε τους σημερινούς. Αυτά τα παιδιά έχουν αρχίσει, βλέπω και διαφοροποιούνται λίγο. Από εμπειρία σου λέω από προσωπική, από παρέες…

Α.Κ.: Ενώ εμείς οι 30άρηδες δεν έχουμε σωτηρία καμία…

Τ.Π.: Όχι, νομίζω η γενιά η δικιά σας ήτανε λίγο υποταγμένη, φοβισμένη πολύ, χωρίς ελπίδες, χωρίς όνειρα, να βρει δουλειά, είναι λίγο περίεργη.

Α.Κ. Είναι η γενιά του είδους που έφτιαξε η γενιά του Πολυτεχνείου και μεγαλώσαμε σ’ αυτήν.

Τ.Π.: Όχι εσείς δεν είστε η γενιά του Πολυτεχνείου.

Α.Κ.: Όχι, είμαστε η γενιά που έφτιαξε η γενιά του Πολυτεχνείου.

Τ.Π.: Ναι, αλλά έκανε και την αυτοκριτική της αυτή η γενιά και δεν φταίει. Δηλαδή μέσα στη μαλακία της η γενιά του Πολυτεχνείου έκανε και μερικά πράγματα, έκανε μαλακίες, κομπίνες, αλλά έκανε. Εσείς δεν κάνετε τίποτα. Φοβόσαστε και περιμένετε να διοριστείτε. Εμείς, η γενιά του Χημείου έχουμε διαφορά, γιατί εμάς δεν μας βγάλανε τα τανκς από το Πολυτεχνείο, μας βγάλανε από το Χημείο τα ΚΝΑΤ, οι ομάδες της ΚΝΕ.

Α.Κ.: Η Νέα Δημοπρασία στις επόμενες εκλογές θα καταρρεύσει;

Τ.Π. Εάν δεν καταρρεύσει και τώρα είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Να φύγουνε. Πρέπει να τελειώσει αυτό, να φύγουνε, κι ας έρθει όποιος να ‘ναι, δεν πειράζει. Οι μαυροχρηματάδες να φύγουνε να πάνε αλλού…

Α.Κ.: Τι δείκτη προστασίας χρησιμοποιείς; Σε αντηλιακό.

Τ.Π.: Ε, δεν μπορώ να πω προσωπικά. Παραβίαση προσωπικών δεδομένων. Εντάξει όσο κι αν το διαδίκτυο έχει μια ελευθεριακή χροιά…

Α.Κ.: Δε γίνεται να…

Τ.Π. Ναι, να μην πάμε σε προσωπικά πράγματα, δηλαδή αντηλιακά, και τέτοια…

Α.Κ. Δηλαδή δεν θα μου απαντήσεις, αν δεν ήσουνα ο Τζίμης ποιος θα ήθελες να ήσουνα;

Τ.Π.: “Αν δεν ήσουνα αυτός που είσαι ποιος θα ήθελες να ήσουνα”. Αυτή είναι το Α και το Ω των ερωτήσεων στις συνεντεύξεις.

BL: Ο γιος σου με ποιον δεν θα θελες να μοιάσει;

Τ.Π.: Που να σιχαίνομαι τόσο πολύ; Αφού δε θαυμάζω κανέναν τόσο πολύ δε θα σιχαίνομαι και κάποιον τόσο πολύ. Δεν έχω πρόβλημα.

Α.Κ: Θα ψηφίσεις…..

Τ.Π.: Δεν έχω ψηφίσει ποτέ.

Α.Κ.: Παπαρήγα ή Τσίπρα; Χωρίς να ψηφίσεις.

Τ.Π.: Ποιον συμπαθώ περισσότερο… Είμαι πιο κοντά στην Παπαρήγα. Ο Τσίπρας είναι χλεχλές. Δε μ’ αρέσει καθόλου. Είναι φλώρος. Η Παπαρήγα έχει μια τρέλα και ένα τσαντάκι περίεργο που κουβαλάει και δεν το ξέρεις ποτέ τι μπορεί να κρύβει μέσα.

Α.Κ.: Τι απαντάς σε όσους σε κατηγορούν για δισυπόστατη ζωή και φαινομενικά ασύμβατη ως προς αυτά που κατηγορείς, δηλαδή τη βίλλα και…

Τ.Π.: Ποια βίλλα; Έχω πολλές βίλλες

Α.Κ.: Τις βίλλες λοιπόν.

Τ.Π.: Ξέρεις, βίλλα στα κυπριακά είναι το πέος… Είναι φαλλοκρατική όλη αυτή η σχέση…

(συνεχίζεται)

August 13, 2009

Art in Arc

Filed under: τα εν οικω,τεχνη — santapori @ 6:55 pm

AFICHE-SUBERT-dion_FINAL2_web

Next Page »

Blog at WordPress.com.