Σάντα Πόρι

February 15, 2010

Οι καρνάβαλοι της μιας ημέρας σατιρίζουν τους καρνάβαλους μιας χρονιάς

Filed under: τα εν οικω,κλαυσιγελως — santapori @ 9:33 pm

Όσο γελοίο κι αν μοιάζει το θέαμα στις οθόνες ενός PC τόσο διονυσιακό και παλλαϊκό είναι στην πραγματικότητα. Απόκριες. Από βρέφη τιγράκια μέχρι παππούδες βιζιτούδες κι από τον Καλλικράτη μέχρι τα πρωινάδικα, όλα είχαν τη σωστή δόση από κέφι και γιορτινή διάθεση.

Απών ο θίασος Σάντα Πόρι… Του χρόνου θα ντυθούμε όμως σφήκα Καβλέντεης και Μανάρα Βαρβέτα, το υποσχόμαστε…

SONY DSC DSC02284 [800x600]SONY DSCCLEAR MONDAY 448 [1024x768] CLEAR MONDAY 444 [1024x768] DSC04352 [800x600]  CLEAR MONDAY 461 [1024x768] CLEAR MONDAY 439 [1024x768]CLEAR MONDAY 466 [1024x768]    CLEAR MONDAY 482 [1024x768]CLEAR MONDAY 492 [1024x768] CLEAR MONDAY 505 [1024x768]SONY DSC CLEAR MONDAY 497 [1024x768] CLEAR MONDAY 499 [1024x768] CLEAR MONDAY 503 [1024x768]     DSC02285 [800x600]  CLEAR MONDAY 443 [1024x768]kathari deytera (140) [1024x768]   Untitled-2

DSC02280

και του χρόνου…

 

Εδώ το περυσινό καρναβάλι

Θ. και V. ευχαριστούμε για τις φωτό

December 30, 2009

Ο πλήρης αντι – Καζαμίας 2010

Κάτω από το περίεργα στολισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο του ΣανταΠόρι ο μάγος Γίσσπορ κράταγε στα χέρια του τον ολόφρεσκο Αντι – Καζαμία 2010. Τον περιεργάστηκε βιαστικά, τον έφερε κοντά του και αφουγκράστηκε. Μέσα από τις σελίδες του ακούγονταν φωνές, γέλια, ιαχές, οχλαγωγία, όλα από έναν κόσμο μακρινό του. Του είχε λείψει και η Αντίπαρος και η Ελλαδίτσα. Δε μπορούσε να χρονοτριβήσει άλλο, η μπλογκόσφαιρα ανυπομονούσε. Untitled-1

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

Αρχίζει η δίκη Κορκονέα. Τα κανάλια φιλοξενούν ξανά όλους τους γνωστούς σαλιάρηδες παραθυράκηδες. Αναβιώνει η δολοφονία του 15χρονου Αλέξη στις τηλεοράσεις και βγαίνει παιχνίδι στο Nintendo Wii με τίτλο «Call of Duty – O Κωλοντιούτης». Ο Παπακαλιάτης αποφασίζει να γυρίσει σήριαλ με πρωταγωνιστή τον ίδιο στο ρόλο του Κορκονέα. Ο Αλέξης Κούγιας δηλώνει ότι θα υποδυθεί αφιλοκερδώς το ρόλο του μικρού Αλέξη. Τίτλος του σήριαλ «Κλείσε τα μάτια για πάντα». Ο Κορκονέας γίνεται σταρ κι αποφυλακίζεται. Η σειρά σπάζει τα ρεκόρ τηλεθέασης κι ο Κούγιας γίνεται εξώφυλλο στο “7 Μέρες TV”.

Αυτοκτονεί ο Λάκης Λαζόπουλος: έπασχε από money-οκατάθλιψη.

Ανακαλύπτεται που οφείλεται το προβληματικό δίκτυο του ΟΤΕ στην Αντίπαρο: πολέμιοι του Καποδίστριας 2 συγκεντρώνονται τα βράδια στην Α’ Ψαραλυκή και σπρώχνουν το νησί προς τη Σίφνο για να μη συνενωθεί με την Πάρο με αποτέλεσμα να κόβονται τα καλώδια του ΟΤΕ. Συλλαμβάνονται επ’ αυτοφώρω ο μπλόγκερ Αντιπάρια Φωνή και οι αναγνώστες του. Το κακόβουλο σχέδιο ματαιώνεται. Ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ραγκούσης χαιρετίζει το γεγονός. Η Σίφνος πανηγυρίζει.

Ανακοινώνονται οι υποψηφιότητες για το αξίωμα του Προέδρου της Κοινότητας Αντιπάρου. Η νυν πρόεδρος δηλώνει ότι θα θέσει υποψηφιότητα και σε αυτές και στις επόμενες και στις παραεπόμενες εκλογές, παρά τις αρχικές προβλέψεις. Φημολογείται ότι παίρνει αναβολικά.

Στη διπλανή Πάρο κατά την ρίψη του Σταυρού την ημέρα των Φώτων γίνεται το σώσε. Ξύλο, πατητές, κλωτσιές και σφαλιάρες μεταξύ των βουτηχτάδων δίνουν ξεχωριστό τόνο στην τελετή. Διαπιστώνεται σύντομα ότι έχουν βουτήξει όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι Πάρου. Για να αποφευχθεί το ρεζιλίκι, ο Μητροπολίτης μοιράζει από ένα σταυρό σε καθέναν από τους υποψηφίους, με λίγο μεγαλύτερο του τέως Λιμενάρχη. Ο τοπικός τύπος δεν αφήνει το γεγονός ασχολίαστο, αναλόγως της υποκειμενικής οπτικής του: «τον έχει πιο μεγάλο απ΄ όλους –το σταυρό», «βαρύς ο σταυρός σας Κύριε», «άρον άρον σταύρωσον αυτόν» και άλλα τέτοια γραφικά κοσμούν τα έγκυρα πρωτοσέλιδα.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

Ενόψει προεκλογικής περιόδου Τα «Νέα Πάρου Αντιπάρου» αφήνουν τα προσχήματα και μετονομάζονται σε «Νέα Πάρου – Κοινότητας Αντιπάρου». Γρήγορα και η «Φωνή της Πάρου» μετονομάζεται σε «Φωνή Πάρου και Ν. Μαριάνου». Ο Παριανός Τύπος αναγκαστικά επιλέγει Λεβεντάκη και ονομάζεται πλέον «Παριανός Λεβεντότυπος – Αυτός Ξέρει».

Στο καθιερωμένο καρναβάλι του νησιού οι τοπικοί άρχοντες ντύνονται εμπνευσμένοι από το θίασο του Σάντα Πόρι: η πρόεδρος ντύνεται Μανάρα Βαρβέτα και κάνει θραύση, ο Λεβεντάκης ντύνεται αρχικά Ομπάμα αλλά δεν ξεγελά κανέναν λόγω χρώματος και κυβικών και τελικά ντύνεται σφήκα Καβλέντεης, εμφανίζονται και οι Γαμσώταυρος και Φραπελιά, ο βουλευτής Ρήγας ντύνεται Ρήγας Μπαστούνη κ.ο.κ. Γκεστ σταρ ο Αντώνης Σαμαράς που ντύνεται Πηνελόπη Δέλτα, ο Τομ Χανκς που ντύνεται Φόρεστ Γκαμπ και η Μοιραράκη που ντύνεται μπουγάτσα. Τους δύο τελευταίους τους περνάνε όλοι για γνωστούς δημοτικούς υποψηφίους της Πάρου.

Νέο κύμα γρίπης των χοίρων αναμένεται στη χώρα. Η προσέλευση για τον εμβολιασμό είναι πολύ χαμηλή. Η υπουργός Υγείας κάνει σε απευθείας σύνδεση 3 αντιγριπικά εμβόλια στο αριστερό μπράτσο ταυτόχρονα. Ο δήμαρχος Αθηνών κάνει τέσσερα και βάζει και τρία υπόθετα, προλαβαίνοντας τον βουλευτή Άδωνι που ετοιμαζόταν να κάνει ζωντανά στις κάμερες το ίδιο. Ο κόσμος αρχίζει να μεταπείθεται όμως μόνο όταν το κάνει ζωντανά ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος.

Η σκαπάνη του αρχαιολόγου Γιάννου Πολύ Κουράγιου φέρνει στο φως μαρμάρινο κινητό πρώτης γενιάς δίπλα στο ιερό του  Δεσποτικού. Το νέο παίρνει ανέλπιστη δημοσιότητα στα κανάλια, αφού επιτέλους δικαιολογείται με τον πιο πειστικό τρόπο η εμμονή των Ελλήνων με τα κινητά. Η Cosmote εκσυγχρονίζει το διαφημιστικό σποτάκι «σήμα καμπάνα» σε «έχων σήμα κώδωνος» με μουσική από τους Άβατον.

ΜΑΡΤΙΟΣ

Ο παγκόσμιος εορτασμός της Ώρας της Γης βρίσκει την Ελλάδα να συμμετέχει πρώτη σε μαζικότητα απ’ όλες τις χώρες του πλανήτη στην παγκόσμια υποκρισία. Κλείνουν τα φώτα στο αεροδρόμιο της Πάρου. Κατά λάθος προσγειώνεται διαστημόπλοιο. Ο “μάγκικος” πύργος ελέγχου το περνάει για προεκλογικό τρυκ της επάρχου. Οι εξωγήινοι διασπείρονται ανάμεσα στον πληθυσμό και ξεχωρίζουν εύκολα αφού μοιάζουν όλοι στο πρόσωπο με γνωστό εκδότη και στη φαλάκρα και το σώμα με γνωστό δημοσιογράφο-μπλόγκερ. Το είδος κρίνεται από ειδικούς ως αποτυχημένη μετάλλαξη και εξοντώνεται εν μια νυκτί πριν διαρρεύσει η είδηση.

Νέα απαγόρευση καπνού ισχύει σε όλη τη χώρα. Αντιστεκόμενοι θεριακλήδες φυσάνε τον καπνό τους όπου βρούνε: ανθοδοχεία, μπουκάλια, λεκάνες, μπαλόνια και προφυλακτικά γεμίζουν από καπνό. Απαγορεύεται με εισαγγελική παρέμβαση και η εκπνοή του καπνού.   Το κοινοτικό συμβούλιο ομόφωνα ζητεί την εξαίρεση του νησιού από το νόμο. Σε γιγαντοαφίσα εμφανίζεται υποψήφιος να εκπνέει ηδονικά με φόντο το Αιγαίο και δεσμεύεται για τη δημιουργία φυτωρίου στα απόβλητα του Ακονητού και τη μετονομασία του νησιού σε Καπνονήσι.

Ο πρόεδρος Ομπάμα παίρνει παμψηφεί το Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Βραβεύεται με το ίδιο σκεπτικό που πήρε και το Νόμπελ Ειρήνης, δηλαδή για την ταινία που ίσως γυρίσει κάποτε στο μέλλον. Εμπνεόμενος από το γεγονός ο πρωθυπουργός Παπανδρέου δηλώνει συμμετοχή στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αλλά η υποψηφιότητά του απορρίπτεται λόγω ανορθόγραφης συμπλήρωσης του δελτίου συμμετοχής. Ο τοπικός υποψήφιος Λεβεντάκης βάζει υποψηφιότητα για τα καλλιστεία κι αποκλείεται στα προκριματικά.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ

Ελλήνων Πάσχα. Ο Ψωμιάδης περιφέρεται στα κανάλια ντυμένος (ή καλύτερα γδυμένος) Εσταυρωμένος. Η δήλωσή του εν μέσω δακρύων «αυτός ο σταυρός είναι μεγάλο φορτίο για μένα» προκαλεί συγκίνηση στους οπαδούς του που του προσφέρουν σταυρουλάκια μπρελόκ που να ταιριάζουν στο σωματικό και ηθικό του ανάστημα. Παρόλο το show Ψωμιάδη, όμως, την παράσταση κλέβει το φετινό Πάσχα ο Gummy Bear. Τη Μεγάλη Παρασκευή οι πιστοί τον περιφέρουν απάνω στον Επιτάφιο. Το παριζάκι γίνεται επίσημος χορηγός της Ανάστασης και το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου σερβίρεται αντί της παραδοσιακής μαγειρίτσας, η «παριζίτσα» και όλοι τσουγκρίζουν βαμμένα πράσινα αυγά. Ο αναστάσιμος ψαλμός τροποποιείται κι αυτός και γίνεται «χριστός ανέστη με ζαμπόν/ σαλάμι θάνατω πατήσας/ και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν/ παριζάμενος».

Μετά την παραπάνω επιτυχία δε μπορεί παρά η χώρα μας να στείλει το Gummy Bear και στη Γιουροβίζιον. Ο Ψινάκης αναλαμβάνει χρέη μάνατζερ και δηλώνει στα κανάλια «τρώω το παριζάκι με κάθε τρόπο. Θεαααά». Στον τελικό επικρατεί σύγχυση καθώς διαγωνίζονται δώδεκα Gummy Bear, ένας από κάθε χώρα φιναλίστ. Κερδίζει πανηγυρικά όμως το ελληνικό αρκουδάκι, αφού 4 εκατομμύρια ηλίθια ελληνόπουλα το ψηφίζουν τηλεφωνικά. Κατά την απονομή ακούγεται για πρώτη φορά η φήμη πως ο άνθρωπος που είναι ντυμένος Gummy Bear είναι ο πρώην πρωθυπουργός, λάτρης των διαφημίσεων, των «βρώμικων» αλλαντικών και εξαφανισμένος από καιρό. Όλα ταιριάζουν. Η επιβεβαίωση έρχεται όταν ανακοινώνεται ότι ο Gummy Bear και το παριζάκι Υφαντής θα είναι οι επίσημοι χορηγοί της Εθνικής στο Μουντιάλ, αφού ο πρώην πρωθυπουργός είναι ποδοσφαιρόπληκτος.

ΜΑΙΟΣ

Ο κεντρικός πεζόδρομος στην Αντίπαρο αποκτά φανάρια για την ασφαλή διέλευση των οδηγών. Οι πεζοί διαμαρτύρονται και κατεβαίνουν σε πορεία τραγουδώντας «ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία» και φέροντες πανό «μετά τα φανάρια μόνο η τσατσά μας λείπει». Υποβάλλονται δύο υποψηφιότητες για το ρόλο της τσατσάς και τρεις για του νταβατζή.

Στο νησί διεξάγονται την ίδια μέρα μεγάλες προεκλογικές ομιλίες των κεντρικών υποψηφίων για τις επερχόμενες Κοινοτικές εκλογές. Η κ. Μανέτα ενώπιον εντυπωσιακού όγκου ακροατηρίου στην κεντρική πλατεία εξαγγέλλει τη δημιουργία αιολικού πάρκου στη θέση Ακονητός τον επόμενο κιόλας μήνα. Το πλήθος παραληρεί. Η γνωστή φίλα κείμενη εφημερίδα έχει κεντρικό τίτλο «Φυσά νέος άνεμος – Ζήτω η Μαν-ε-ταλένα». Ο υποψήφιος Λεβεντάκης σε κατάμεστη ψαροταβέρνα της παραλίας υπόσχεται τη δημιουργία μετρό με αφετηρία το λιμάνι και τερματικό σταθμό το Δεσποτικό. Το πλήθος παραληρεί και η φίλα κείμενη εφημερίδα έχει κεντρικό τίτλο «Λεβεν-τόμας το τρενάκι». Τα ίδια ακριβώς υπόσχεται κι ο έτερος υποψήφιος κ.Σκιαδάς σε ακριβώς διπλανή ταβέρνα. Η εφημερίδα του γράφει «Σκιαδάς ο μετροπόντικας». Ο υποψήφιος Ν. Μαριάνος δεσμεύεται στο ασφυκτικά γεμάτο Τσιπουράδικο για σύνδεση 24mb/s μέχρι και το Δεσποτικό. Το πλήθος παραληρεί και η δική του εφημερίδα βγαίνει με πρώτο θέμα «Έχει σήμα! Σήμα καμπάνα!!!». Ο Α. Πατέλης σε ανοικτή συγκέντρωση στο κάμπιγκ δεσμεύεται για τη μη τήρηση του αντικαπνιστικού νόμου στο νησί. Το πλήθος παραληρεί αλλά ίσως είναι από τους μπάφους. Η φίλα κείμενη εφημερίδα κυκλοφορεί με τίτλο «Υπάρχει καπνός…».

Έρχονται στο φως της δημοσιότητας πληροφορίες πως ο Gummy Bear ανήκει στο Δ.Σ. της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και πως μετέχει ενεργά στην ανέγερση του νέου γηπέδου απαιτώντας την μετονομασία του γηπέδου σε Σαλαμ-Αρένα. Η ποδοσφαιρική κοινότητα συνταράσσεται από τη συγκλονιστική αποκάλυψη : «G.B.: Εγώ έφαγα τον Τεν Τεν Κάτε». Διαπιστώνεται ότι τα αρχικά GB δεν αφορούν το Gummy Bear αλλά το Γιάννη Βαρδινογιάννη.

Για πρώτη φορά ο υπουργός εσωτερικών κ. Ραγκούσης σκέφτεται το πρωτοποριακό ενδεχόμενο προσάρτησης της Πάρου στην Αντίπαρο. Αναζητείται φόρμουλα και κρατείται επτασφράγιστο μυστικό.

ΙΟΥΝΙΟΣ

Σε λαμπρή εκδήλωση στον αμαρτωλό Ακονητό εγκαινιάζεται το πρότυπο αιολικό πάρκο από την κ. Μανέτα. Στην τελετή έναρξης φυσά με όλη της τη δύναμη για να θέσει σε λειτουργία τις έλικες αλλά η μπόχα από τα απόβλητα λίγο παραπέρα την πνίγει και αναγκαστικά η έναρξη λειτουργίας αναστέλλεται για μετά τις εκλογές.

Η Εκκλησία περνά δύσκολες στιγμές λόγω φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας. Δίνεται εντολή η εκκλησία της πλατείας να ανοίξει τις πόρτες της για τους νυχτερινούς θαμώνες του προαυλίου της και να γίνει ρακομελάδικο. Το εγχείρημα στέφεται με επιτυχία και το ρακομελοσφηνάκι “Aunt Society” γίνεται ανάρπαστο, καθώς κι οι εκκλησιαστικές μπαλάντες «Αναπαύσου μέσα μου» και «Jesus, he is coming soon!». Τα υπόλοιπα μπαράκια της πλατείας σε αντιπερισπασμό παίζουν νησιωτική ποπ μουσική εκκωφαντικά. Σύντομα η πλατεία γίνεται αφιλόξενη για όλους εκτός από τις κατσαρίδες και τις κουφές θεούσες γριούλες που το καταδιασκεδάζουν μέχρι τον όρθρο. Η Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννα Διαμαντοπούλου, δηλώνει «η Εκκλησία εκσυγχρονίζεται, έχω κι εγώ τα χιτάκια της στο iPod μου».

Η Εθνική Ελλάδος στο Μουντιάλ στηρίζει τις ελπίδες όλων των ελλήνων για ηθική ανάταση. Οι Έλληνες κρέμονται από τις γιγαντοοθόνες μήπως και αναβιώσει το έπος του 2004. Οι αντίπαλοι περιμένουν την Εθνική αδύναμη και απροπόνητη λόγω οικονομικής κρίσης, αλλά οι Έλληνες παίκτες είναι τροφαντοί και χορτάτοι από τα πολλά παριζάκια. Κατατροπώνουν κατά σειρά τις αντιπάλους, ακόμα και την Αργεντινή, και φθάνουν άνετα στον τελικό της διοργάνωσης κόντρα στη Γερμανία, οι παίκτες της οποίας είναι εξίσου τροφαντοί, αφού κι αυτοί έχουν χορηγό το Gummy Bear και τα λουκάνικα Υφαντής. Παριζάκι – Λουκάνικο 3-1 και οι Έλληνες ξεχύνονται ευτυχισμένοι στους δρόμους. Εθνική παλιγγενεσία. Ο Μίκης Θεοδωράκης κάνει συγκινημένος τη δήλωση «Υπερήφανοι ως Έλληνες, ζουμεροί σαν παριζάκια». Το δημοφιλές sportparos κι ο Παπα-Βάζελος διοργανώνουν την επομένη μέρα μπάρμπεκιου με παριζάκια υφαντής και επίτιμο καλεσμένο τον ίδιο το Gummy Bear. Τρελό κέφι.

  ΙΟΥΛΙΟΣ

Ο αρχηγός του ΛΑΟΣ υποβάλλεται σε λεπτή χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης των δύο αριστερών μελών του (χέρι-πόδι) με αντίστοιχα δεξιά. Στη Βουλή επιδεικνύει περιχαρής τα νέα μέλη και δηλώνει καραδεξιός. Παρομοίως και ο Άδωνις επιχειρεί να προβεί σε παρόμοια αντικατάσταση σε αριστερό αυτί και όρχι, αλλά επειδή το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει οπτική διαφορά, όπως εξάλλου είναι λογικό, δεν το ανακοινώνει στα κανάλια. Η Χρυσή Αυγή καλεί τα μέλη της σε αφαίρεση του αριστερού νεφρού. Οι Έλληνες αναδεικνύονται πρώτοι στον κόσμο σε δωρεά νεφρών και εισπράττουν τα εύσημα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Ανακαλύπτεται μυστικό υπόγειο πέρασμα από την Αντίπαρο στην Πάρο στο ύψος της βίλας Καραβέλα. Χιλιάδες τουρίστες εκμεταλλεύονται το γεγονός για να επισκέπτονται το νησί μέρα νύχτα κι όχι όποτε έχει δρομολόγιο το φέρυ μπωτ. Η Αντίπαρος κατακλύζεται από επισκέπτες που θέλουν να δουν από κοντά το θίασο του Σάντα Πόρι, το Δεσποτικό, τη Λα Λούνα και όλους τους άλλους ανεκτίμητης αξίας πολιτιστικούς θησαυρούς του νησιού. Σύντομα το πέρασμα κλείνει με παρέμβαση των φερυμπωτάδων. Στη Βουλή ο κ. Ραγκούσης αναφέρει για πρώτη φορά δημόσια την πιθανότητα να ενταχθεί η Πάρος στην ευρύτερη Αντίπαρο.

Στους αγώνες της Αγίας Μαρίνας συμμετέχουν φέτος όλοι οι υποψήφιοι για τις επερχόμενες εκλογές από Πάρο και Αντίπαρο, για καθαρά ψηφοθηρικούς σκοπούς. Οι Παριανοί υποψήφιοι παίρνουν μέρος στον κολυμβητικό διάπλου, στα μισά της διαδρομής ωστόσο αρχίζουν πάλι οι πατητές ανάμεσά τους και λίγο μετά διερχόμενο φουσκωτό με πινακίδα «ΛΣ…» βουλιάζει τους περισσότερους. Καταφέρνει να τερματίσει μόνο ο πρώην Λιμενάρχης και η Έπαρχος που δεν βγαίνει στην ξηρά, γιατί η περιδίνηση τής έβγαλε το μαγιό. Αποφασίζει να βγει κολυμπώντας στην παραλία του Λολαντώνη κι από εκείνη τη στιγμή δεν ξαναακούγεται το όνομά της για καιρό. Γνωστό παριανό μπλογκ πανηγυρίζει. Στον αγώνα δρόμου των δέκα χιλιομέτρων συμμετέχουν όλοι οι υποψήφιοι της Αντιπάρου και ένας ένας καταρρέουν κατάκοποι. Τα Νέα Πάρου – Κοινότητας Αντιπάρου γράφουν «Ούτε ένα γιατρός να περιθάλψει τους δρομείς. Πάλι τα ίδια;» Η αειθαλής πρόεδρος αντέχει και τερματίζει άνετα σε 52 λεπτά με το μαλλί στην πένα σκορπώντας σε όλους την υποψία ότι είναι καραντοπαρισμένη.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Ανοίγει η κυνηγετική περίοδος. Λυσσασμένοι κυνηγοί με το χάραμα της ημέρας αρχίζουν να πυροβολούν αδιακρίτως ότι κινείται σε γη κι αέρα. Από εξοστρακισμένη σφαίρα τους πλήττεται θανάσιμα ο δεκαπεντάχρονος Gummy Bear, που παραθέριζε στο νησί. Κηρύσσεται τριήμερο εθνικό πένθος και κηδεύεται με τιμές πατριάρχη.

Η εκπομπή Ζούγκλα αποκαλύπτει την ύπαρξη off-shore εταιρείας με έδρα την Αντίπαρο, που εμπορεύεται προεκλογικές υποσχέσεις και τις εκταμιεύει στις Οφσόρες. Διερευνάται ο ρόλος του Τζίμη Πανούση που πρώτος ανέφερε τις νήσους.  Οι VIPs και οι γκλαμουράτοι αρχίζουν να την κάνουν όπως όπως από το νησί για να αποφύγουν το αυτόφωρο, αφήνοντας πίσω τους τα θηριώδη SUV και τις Φιλιππινέζες βοηθούς τους που κλαίνε γοερά για την αναπάντεχη συμφορά. Η Φιλιππινέζα του Τζίμη Πανούση συλλαμβάνεται και ανακρίνεται σκληρά από τον ίδιο τον κ.Χρυσοχοΐδη, ενώ το τζιπ του καλλιτέχνη αγοράζει στον πλειστηριασμό ο Γ.Νταλάρας, που το πυρπολεί σε πανηγυρική τελετή στο λιμάνι. Εν μέσω αυτής της έκρυθμης κατάστασης ο υπουργός Ραγκούσης «παγώνει» προσωρινά το σχέδιο συνένωσης των δύο νησιών προκειμένου να μη βρεθεί μπλεγμένος σε σκάνδαλο και χαλάσει η άσπιλη στα μήντια εικόνα του.

Παριανή εφημερίδα κάνει τομή: παράγει τα φύλλα της από ανακυκλώσιμα απορρίμματα. Κάτω από τον τίτλο της γράφει «από τα σκουπίδια στα σκουπίδια». Σύντομα το παράδειγμά της ακολουθούν και άλλες εφημεροσκουπίδες σε όλη τη χώρα. Η Ελευθερορυπία, Τα Ρυπαρά Νέα, το Ζέχνον Έθνος, ο Ρυποσπάστης, η Σαπιογευματινή κι ο Ελεύθερος Ρύπος ακολουθούν όλοι τις επιταγές των καιρών.

Νέες ορδές αρχαιοδιφών κατακλύζουν το νησί, καθώς η δημοφιλής Λα Λούνα ανακηρύσσεται παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO. Το ίδιο και τα περίφημα ποτά της που έχουν έτσι κι αλλιώς αρχαιολογική αξία. Επισκέπτεται το νησί και βραβεύεται με τιμές Βαρβέτας η Μαριάννα, πρέσβειρα καλής θέλησης και πετρελαίων της UNESCO, μητέρα του G.B. Το μπαρ Boogaloo επεκτείνεται αγοράζοντας το παλιό «Mariano» που το ονομάζει La Boogaloona, ελπίζοντας σε ανάλογη επιβράβευση από την UNESCO του χρόνου.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

Οι U2 έρχονται στην Ελλάδα για την προγραμματισμένη συναυλία. Ο Μπόνο δίνει συνέντευξη στον Γιώργο Παπαδάκη, όπου λύνει σε λίγα λεπτά το πρόβλημα του AIDS, της Παλαιστίνης, του Απαρτχάιντ, της μόλυνσης του περιβάλλοντος, του λιώσιμου των πάγων και των αιμορροΐδων και αποχωρεί ικανοποιημένος. Αντίστοιχη συνέντευξη φιλοξενεί και ο Γιώργος Αυτιάς την επομένη, όπου άλλα ρωτάει ο Αυτιάς κι άλλα απαντάει ο Μπόνο. Αποκαλύπτεται ότι είναι συνέντευξη «κονσέρβα» από την εκπομπή του Παπαδάκη. Ο Αυτιάς αποκηρύσσει τον καλλιτέχνη και δηλώνει ότι έτσι κι αλλιώς ακούει Άντζελα, αφού δεν είναι θιασώτης της τελειότητας αλλά της γελοιότητας.

Βγαίνουν τα πορίσματα των εξεταστικών επιτροπών της Βουλής για τα σκάνδαλα των περασμένων ετών. Δεν φταίει κανείς, ο ελληνικός λαός πήρε αυτό που του άξιζε. Χωρίς χρονοτριβή συστήνονται νέες εξεταστικές επιτροπές για την πτώση της Πόλης και τα αίτια θανάτου του Μεγαλέξανδρου. Ο πρωθυπουργός δηλώνει «ελπίζω οι εξεταστικές υποτροπές να δώσουν απαντήσεις στα καίρια ερωτήματα που μας βασκανίζουν».

Στο Σωρό διεξάγεται παγκόσμια σύνοδος για το περιβάλλον. Συμμετέχουν όλοι οι μεγάλοι ηγέτες, που αποχωρούν από τη σύνοδο από τη δεύτερη μέρα και πίνουν τσικουδιές στις παραλίες. Η Κοινότητα τους δεξιώνει σε απέριττο γεύμα σε γνωστή και φιλική της ταβέρνα. Καθώς οι οφσοράκηδες ιδιοκτήτες έχουν εγκαταλείψει το νησί αποφασίζεται να διατεθούν όλες οι τεράστιες πισίνες τους ως ορεινοί ταμιευτήρες συλλογής νερού και αποφασίζεται η αξιοποίηση όλων των τροφαντών πισινών για την παραγωγή μεθανίου ως εναλλακτική ενέργεια. Νέες προοπτικές οικοτουρισμού ανοίγονται για το νησί.

Η Αντίπαρος κι η Πάρος προετοιμάζονται για τις εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ στέλνει σε μυστική αποστολή το Γιούρι Γκέλερ για να μαγειρέψει τα τελικά αποτελέσματα. Τα μπλογκ parios και antiparios δίνουν τα χέρια σε live εκπομπή στον ΗΧΩ FM ενόψει της προεκλογικής περιόδου και υπόσχονται συνεργασία για το καλό του τόπου. Η συνεργασία διακόπτεται την επομένη κιόλας ημέρα, όταν ο parios βάζει τζούφιο link στο μπανεράκι του ΣΥΡΙΖΑ. ΤΑ πνεύματα οξύνονται και πάλι.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

Επιτροπή διακεκριμένων πολιτών από την Πάρο προτείνει επίσημα στο Κοινοτικό Συμβούλιο Αντιπάρου τη συγχώνευση των δύο νησιών με έδρα την Πάρο. Μετά από τρία κοινοτικά συμβούλια όπου δεν υπάρχει απαρτία, αναγγέλλεται με παρρησία την 28η Οκτωβρίου από την κ.Μανέτα το ΟΧΙ. Το έπος του 2010 μόλις αρχίζει.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κλείνει τριακόσιες μέρες διακυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός βγαίνει σε δημόσιο διάγγελμα και ζητάει από τους Έλληνες παράταξη σε στύση αναμονής. Ήθελε να πει “παράταση σε στάση αναμονής” αλλά το κακό έχει γίνει. Οι Έλληνες αφήνουν τις δουλειές τους και το ρίχνουν στο αχαλίνωτο kinky sex. Η οικονομία επιδεινώνεται ραγδαία. Ο αρχηγός Καρατζαφέρης προτείνει την εκμίσθωση των μεταναστών σε άλλες χώρες. «Να καθαρίσει η χώρα και να προσφέρουν για πρώτη και τελευταία φορά κι αυτοί κάτι στην οικονομία μας» δηλώνει συγκινημένος στη Βουλή για την ιδέα του. Παράλληλα ζητάει άμεσο δημοψήφισμα για το πανεπιστημιακό άσυλο. Στα κανάλια διαδραματίζονται σκηνές απείρου κάλλους, με τον Άδωνι να ουρλιάζει «δεν έχετε επιτέλους λίγη τσίπα;» και τον Τσίπρα να μειδιά εκνευριστικά ρωτώντας «δίλημμα: Άδωνις ή Αδόλφος;». Το άσυλο καταργείται με δημοψήφισμα τη δεύτερη Κυριακή του μήνα και την τρίτη Κυριακή ο Συνασπισμός εξαγγέλει την ίδρυση ασύλου θολοκουλτουριάρηδων που θα στεγάσει όλους όσους χάσανε τη θαλπωρή του πανεπιστημιακού ασύλου. Το κλίμα είναι όμως εξαιρετικά βαρύ για το κόμμα κι ο Αλαβάνος παρεμβαίνει στοργικά και ανακοινώνει τη διάλυση του Συνασπισμού αμέσως μετά τις δημοτικές εκλογές.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ

Δημοτικές εκλογές σε Πάρο και Αντίπαρο. Ασφαλώς τα τελικά αποτελέσματα είναι και πάλι θρίλερ. Κατά την καταμέτρηση στην Αντίπαρο προηγείται και πάλι η κ.Μανέτα αλλά με εντυπωσιακό ντεμαράζ πλησιάζουν στον ένα ψήφο οι υποψήφιοι Πατέλης, Μαριάνος και Λεβεντάκης. Τη στιγμή που η καταμέτρηση πλησιάζει στο δραματικό φινάλε της ο Γιούρι Γκέλλερ φτερνίζεται και η κάλπη και τα ψηφοδέλτια εξαφανίζονται. Μετά από δέκα λεπτά πανικού ο μεγάλος μάγος πέρδεται και τα ψηφοδέλτια επανεμφανίζονται, αναδεικνύοντας την απόλυτη ισοπαλία μεταξύ όλων των υποψηφίων. Στην Πάρο ωστόσο, η κάλπη χάνεται διά παντός εξαιτίας της κλανιάς του Γιούρι, ενώ η πρώην έπαρχος προηγείτο με ισχνή διαφορά των υπολοίπων. Το γεγονός αποσιωπείται. Ο υπουργός Εσωτερικών βάζει σε εφαρμογή το σχέδιο του. Η Πάρος θα προσαρτηθεί τελικά στην Αντίπαρο με κυβερνήτη το νικητή της εκλογικής αναμέτρησης στην Αντίπαρο. Γίνεται νέα καταμέτρηση που πάλι βγάζει ισοπαλία. Γίνονται ενστάσεις από όλους.

Οι ελεγκτές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βρίσκουν επιτέλους πως γίνεται παρά την κρίση οι Έλληνες να την περνάνε ζάχαρη. Το τελικό τους πόρισμα αναφέρει πως ο “έξω καρδιά” τρόπος ζωής του σύγχρονου Έλληνα ευθύνεται συνολικά για την αναχαίτιση της κρίσης μέχρι σήμερα. Προτείνεται η δημιουργία μπουζουξίδικων και κωλόμπαρων σε όλη την Ευρώπη, καθώς και πρακτορείων ΟΠΑΠ. Τραγούδια όπως το «Άλλαξ’ Ο Κολιές», «Τα Μπαλάκια του Τένις», «Ο Ύμνος Του Κερατά», «Έρωτά μου τοκογλύφε (γλύφε το κορμί μου γλύφε)», «Ερωτεύτηκα Γι’ Αυτό Κουρεύτηκα»και «Άντε Γραμμήσου» παίζονται μεταφρασμένα σε κάθε γωνιά της Ευρώπης, ενώ το ελληνικό ΠΡΟΠΟ, Στοίχημα, ΛΟΤΤΟ, Τζόκερ, Kino,κλπ κατακτούν και τον τελευταίο καταθλιπτικό Ευρωπαίο.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ

Ο Συνασπισμός διαλύεται αλλά κανείς δεν το παίρνει χαμπάρι. Το μπλογκ antiparios κλείνει κι αυτό σε ένδειξη πένθους. Κλείνει κι ο fileleutheros, καθώς δεν υπάρχουν άλλα κόμματα να υποστηρίξει με θέρμη, παρά μόνο όσα ήδη έχει στηρίξει μέχρι τώρα. Σχεδόν αμέσως κατεβάζει ρολά κι η antipariafwni, αφού κλείνει ο fileleutheros και δεν έχει πια ποιον να σατιρίζει. Το νεοσύστατο parios κλείνει κι αυτό, αφού εξαφανίζεται ο πιο φανατικός του αναγνώστης από το πολιτικό προσκήνιο. Μοιραία κλείνει και το antiparos-blog, καθώς ο Γιούρι Γκέλλερ δεν δέχεται άλλο μάγο στο νησί πλην εαυτού, παρότι ο καζαμίας 2011 παίρνει χορηγία από το Υπουργείο Πολιτισμού και ο καζαμίας 2009 γίνεται μουσειακό είδος για το βερμπαλισμό του.

Το σήριαλ «Κλείσε τα μάτια για πάντα» φτάνει στο τέλος του. Ο Αλέξης πάει εν μέσω λυγμών στον παράδεισο ενώ ο Κορκονέας σκουπίζει την κάνη από το εκπυρσοκροτηθέν περίστροφο πάνω σε μια ελληνική σημαία. Οι Κούγιας και Παπακαλιάτης είναι συγκλονιστικοί στους ρόλους τους. Όλη η Ελλάδα παρακολουθεί την 6η Δεκέμβρη καθηλωμένη το απίστευτο φινάλε και ξεχνάει να κατεβεί στους δρόμους. Ανακοινώνεται η θέσπιση σχολικής εορτής τη συγκεκριμένη μέρα. Τα σύγχρονα Δεκεμβριανά περνούν στα βιβλία της ιστορίας. Ο ΛΑΟΣ διαμαρτύρεται, αλλά μάταια.

Ο πρωθυπουργός χαιρετά τον ελληνικό λαό τις μέρες των εορτών και εύχεται «στον καθένα από εσάς ένα καλό Χριστούγεννο και Χρόνι Πολύ». Ο γλωσσολόγος Γεώργιος Μπαμπινιώτης αυτοπυρπολείται σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κακοποίηση της ελληνικής γλώσσας. Τελικά αποδεικνύεται ότι ο πρωθυπουργός μιλούσε έτσι συμβολικά, εν όψει της αναμενόμενης λιτότητας το έτος 2011. Έτσι κι αλλιώς δεν τον άκουσαν πολλοί, αφού ή ψώνιζαν στα mall ή έκαναν σκι στην Αράχοβα και αλλού.

Στο Δεσποτικό ο αρχαιολόγος Γ. Πολύ Κουράγιος ανασκάπτει κούρο σε φυσικό μέγεθος που φέρει στο χέρι μαρμάρινο ψηφοδέλτιο. Το ζήτημα αν είναι παράνομος ή όχι μεταδημότης λύνεται γρήγορα, αφού υπάρχουν τόσοι άλλοι ήδη. Ξεσπάει πόλεμος σχετικά με ποιανού υποψηφίου είναι η αρχαία ψήφος. Απειλείται εμφύλιος. Ο κ. Ραγκούσης δίνει πάλι τη λύση και χρίζει Πρόεδρο του Ενιαίου Δήμου το Γιούρι Γκέλλερ, αφού μόνο με μαγικά θα ορθοποδήσει ο τόπος, με ρητή εντολή να προσέχει τα φτερνίσματα και τις εξαερώσεις του, μην τυχόν και εξαφανιστούν τα δύο νησιά. Τιμής ένεκεν για την πολυετή της προσφορά τιμάται η κ. Μανέτα με το κλειδί του κάστρου Αντιπάρου με την ελπίδα πως ίσως το αναβαθμίσει κι αυτό. Παράλληλα ο κ. Ραγκούσης εισηγείται και την αλλαγή της ονομασίας των δύο νησιών: η Πάρος θα αποκαλείται “Αντιπαρούλα” και η Αντίπαρος “Αντιπαροχή”. Όλοι εισέρχονται ευτυχεσμένοι στο Νέο Έτος.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

(ειδικά στους σατιριζόμενους)

 

Εδώ το παραπάνω κείμενο σε μορφή pdf για εκτύπωση και ευχερέστερη ανάγνωση: link

Kι εδώ ο περυσινός αντι – Καζαμίας: kazam

October 28, 2009

επέτειος / γιορτή / αργία, το ΟΧΙ και το ΝΟΧΙ

Filed under: κλαυσιγελως — santapori @ 8:56 am
Ο ΜΕΤΑΞΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΞΩΤΕΣ ΚΟΡΔΕΛΕΣ (παλαιότερη δημοσίευση)

Ο Μεταξάς είπε το ΟΧΙ και έτσι αβίαστα πέρασε στο πάνθεον των επιφανών πολιτικών ανδρών, τη στιγμή που γενιές ιστορικών πασχίζουν ακόμη να δώσουν στις πράξεις και στα κίνητρά του τις σωστές διαστάσεις τους.

Αυτός που στο ημερολόγιό του παραπονιέται επειδή ο ιταλικός φασισμός επιτίθεται στην Ελλάδα τη στιγμή που κι αυτός πρόσκειται στον ίδιο χώρο με τους Ιταλούς φασίστες.
Αυτός που πάντα πίστευε στην ελέω Θεού πεφωτισμένη μοναρχία και απαρνιόταν τον κοινοβουλευτισμό. Αυτός που ήταν μόνο το πιόνι ενός βασιλομεταξικού πολιτεύματος.
Που ξεκίνησε τις στρατιωτικού τύπου μαθητικές παρελάσεις που ακόμα σέρνουν τους ανύποπτους μαθητές σε ανυπόληπτους στερεότυπους σχηματισμούς.
Που επέβαλλε ένα αστυνομοκρατούμενο πολίτευμα με δεκάδες χιλιάδες μαζικές συλλήψεις και χιλιάδες εξορίες κομμουνιστών υπό την εποπτεία του αμείλικτου Μανιαδάκη (αυτού που συνέλαβε και το Ζαχαριάδη) και με τις περίφημες δηλώσεις μετανοίας.
Που ασπάστηκε φασιστικές τακτικές (οι περίφημες γιορτές της 4ης Αυγούστου, τα χρυσά παιδιά, τα μεσημεριανά ραδιοφωνικά διαγγέλματα, ο «Πατέρας του Εθνους», ο «Πρώτος Αγρότης, ο «Πρώτος Εργάτης», ο «Πρώτος Αθλητής», ο «μπαρμπα-Γιάννης»).

Ναι, ήταν πράγματι ένας χαρισματικός στρατιωτικός. Και, σύμφωνοι, την περίοδο εκείνη στην Ισπανία ήταν ο Φράνκο, στην Ιταλία ο Μουσολίνι, στη Γερμανία ο Χίτλερ και σε όλες τις χώρες των Βαλκανίων μονάρχες. Και, πράγματι, πήρε σπουδαία απόφαση στην κόψη της στιγμής (αν ήταν στην κόψη της στιγμής). Από εκεί όμως εως την αποθέωση του ανδρός υπάρχει τόση απόσταση όση και από τη λογική στην παράνοια, ανάλογη δηλαδή του νου του καθενός.

Ίδρυσε το ΙΚΑ, έφερε τις συλλογικές συμβάσεις, καθιέρωσε το 8ωρο και τις 6 ημέρες εργασίας, στήριξε τους αγρότες και ανέδειξε τη δημοτική. Φιλολαϊκά μέτρα όλα, που αποσκοπούσαν στον κατευνασμό της κοινωνικής αναταραχής.

Αναβίωσε την αρχαία τραγωδία και τις παραστάσεις στα αρχαία θέατρα, το Εθνικό Θέατρο και ίδρυσε την Εθνική Λυρική Σκηνή. Τι πιο λογικό για κάποιον αρχαιοπρεπή (θαυμαστή μάλιστα της αρχαίας Σπάρτης) που έβλεπε τη σύγχρονη Ελλάδα ως συνέχεια της αρχαίας και τι ωραία βιτρίνα, αλήθεια, ήταν όλα αυτά για την πολιτική του και τις δεξιώσεις και τελετές με τους επισήμους και άλλους μασόνους (μασόνος και ο ίδιος ως την 30ή βαθμίδα) των άλλων χωρών;

Το άρθρο αυτό δεν προτείνει τίποτε. Όποιος θέλει πιστεύει ό,τι θέλει, ή ό,τι τον βολεύει. Αντίθετα με πριν από 68 χρόνια. Και βρίσκει και πηγές και πληροφορίες αν ψάξει στοιχειωδώς. Μη στέκεστε, ωστόσο, στα λογύδρια του αδώνιου νου ή στους λαζοπούλειους μηδενισμούς. Από όλους αυτούς προτιμούμε χίλιες φορές την παρακάτω ελαφριά εκδοχή για το ΟΧΙ… Ή μάλλον το ΝΟΧΙ:

Η επέτειος του ΝΟΧΙ!

(τα στοιχεία είναι αληθή και η πλοκή αληθοφανής σάτιρα)

ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

«Voulez-vous coucher avec moi?» ρώτησε ο Ιταλός πρέσβης τον Έλληνα δικτάτορα. «Όχι» απάντησε εκείνος. Αυτό το «όχι» γιορτάζουμε σήμερα. Μετά από σωρεία «Ναι».

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που γιορτάζει την είσοδό της στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – οι υπόλοιπες χώρες γιορτάζουν το τέλος του πολέμου. Βέβαια, αυτό έχει μια λογική εξήγηση: μιας και λέμε σε όλους «ΝΑΙ», γιορτάζουμε τη μια φορά που είπαμε «ΟΧΙ». Από το ’40 και μετά, κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να μας ρωτήσει – θεωρούν την καταφατική μας απάντηση δεδομένη και κάνουν όλοι ό,τι γουστάρουν. Η Ελλάδα θυμίζει πόρνη που περιγράφει με περηφάνια στις φίλες της τη μια και μοναδική φορά που αρνήθηκε να εκδοθεί επί χρήμασι. Για τη σύγχρονη Ελλάδα, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα: θυμίζει πόρνη που πανηγυρίζει τη χυλόπιτα που έριξε η γιαγιά της.
Τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου, στις 3 παρά δέκα, ο Εμανουέλε Γκράτσι, πρεσβευτής της Ιταλίας στην Ελλάδα, πήγε και χτύπησε το κουδούνι της οικίας του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά στην Κηφισιά. Συνηθιζόταν εκείνα τα χρόνια -αν ξέμενες από κάτι- να βαράς τα κουδούνια των γειτόνων μέσα στην άγρια νύχτα για να σου δώσουν λίγη ζάχαρη ή καμιά ασπιρίνη. Τότε οι άνθρωποι ήταν απλοί και καταδεκτικοί. Ο Μεταξάς είδε τον Γκράτσι από το ματάκι της πόρτας, κατάλαβε πως δεν ήθελε ζάχαρη και έκανε πως δεν ήταν μέσα – πατούσε μάλιστα με πατάκια στο παρκέ για να μην τον ακούσει ο Ιταλός. Θα βαρεθεί, σου λέει, και θα φύγει. Ο Γκράτσι, όμως, εκεί, μπάστακας! Κόντεψε να σπάσει την πόρτα με τις γροθιές του και σήκωσε όλη την Κηφισιά στο πόδι – μέχρι τον Βάρσο ακούστηκαν οι γαϊδουροφωνάρες του. Τι να κάνει κι ο Μεταξάς, στο τέλος του άνοιξε. «Τι χαμπάρια, μάστορα;» του κάνει του Γκράτσι, του οποίου, εν τω μεταξύ, του είχε γυαλίσει το μάτι από την αναμονή, αλλά τον είχε πιάσει και κατούρημα επειδή είχε υπερτροφία του προστάτη – παραλίγο να του φύγουν εν μέσω της σαλόνος. Αφού έριξε ένα γερό κατούρημα, την τίναξε και τράβηξε το καζανάκι, πάει στον Μεταξά και του λέει πως έχει εντολή να του παραδώσει ένα τελεσίγραφο.
Ο Μεταξάς δεν καταλάβαινε ιταλικά και έκανε την πάπια: «Νον καπίσκο νιέντε σινιόρε Γκράτσι, να σας τρατάρω ένα περγαμόντο;». Τον πλάκωσε και στα «φόρτσα Γιούβε» μπας και τον καλοπιάσει, αλλά ο Ιταλός ήταν γάτα και το γύρισε στα γαλλικά, που εκείνα τα χρόνια ήταν η γλώσσα της διπλωματίας – μην κοιτάτε σήμερα, αν δεν μιλούσες γαλλικά το ’40, σε θεωρούσαν εντελώς μπασκλασαρία. Παίρνει το τελεσίγραφο ο Μεταξάς, το διαβάζει και έγινε η καρδιά του περιβόλι: η ιταλική κυβέρνηση απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση των στρατευμάτων της από τον ελληνικό χώρο, από τις 6 π.μ. – δηλαδή, σε τρεις ώρες. Όπως κάθε δουλοπρεπής Έλληνας, ο Μεταξάς ήταν έτοιμος να πει του Γκράτσι «Περάστε – σαν στο σπίτι σας», αλλά τότε θυμήθηκε πως ήταν μια χρυσή ευκαιρία να ξεπλύνει την ντροπή της οικογένειάς του. O Μεταξάς είχε δυο κόρες, τη Λουκία και τη Νανά. Η Νανά ήταν υπόδειγμα θυγατέρας δικτάτορα -γαλλικά, πιάνο, παρέλαση και σπίτι-, αλλά η Λουκία ήταν εξώλης και προώλης. Νυμφομανής. Με το βρακί στην τσέπη κυκλοφορούσε. Όλη η Αθήνα υποστήριζε πως την είχε πάρει. Ο Μεταξάς είχε μάθει τις πομπές της κόρης του και ήταν σε απόγνωση. Στο σπίτι δεν τη φώναζαν πια «Λουκία» αλλά «Λουλού» – προφανώς, επειδή ήταν σουρλουλού. Χαϊδευτικά την έλεγαν «Λουλούκα». Τα ήθελε και του Μεταξά ο κώλος του πάντως, γιατί δεν μπορείς, κύριε, να είσαι δικτάτορας και «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια» και να φωνάζεις τις κόρες σου «Λουλού» και «Νανά» – έτσι λέγονται τα κορίτσια στα μπορντέλα. Πάλι καλά που δεν είχε και τρίτη θυγατέρα – «Λολίτα» θα τη βάφτιζε.
Βέβαια, από την άλλη, ευτυχώς που είχε κόρες – φαντάζεστε να είχε κάνα γιο και να του ‘βγαινε ντιγκιντάνγκας; Θα κατέρρεε η δικτατορία σαν χάρτινος πύργος. Το μεγάλο πρόβλημα του Μεταξά ήταν πως ήταν κοντός και δεν άρεσε στις γυναίκες, γιατί ανέκαθεν τα θηλυκά προτιμούσαν τους νταγλαράδες. Γι’ αυτό ο καλός Θεούλης του έδωσε κόρες – για να τον τιμωρήσει.
Τούτων δοθέντων, ο Μεταξάς σκέφτηκε πως αν έκανε επιστράτευση και έστελνε όλο τον αντρικό πληθυσμό στα σύνορα, η Λουλού δεν θα έβρισκε αρσενικό ελεύθερο και θα συμμορφωνόταν. Για μια στιγμή του πέρασε από το μυαλό να της κάνει παρθενορραφή και να την κλείσει σε μοναστήρι, αλλά υπήρχε περίπτωση να το γυρίσει στα λεσβιακά, να τρελάνει στο μπαλαμούτι τις καλόγριες και τότε δεν θα τον ξέπλενε ούτε ο Δούναβης. Γυρνάει λοιπόν στον Γκράτσι και του λέει με άψογο γαλλικό αξάν: «Alors, c’ est la guerre» (Λοιπόν, έχουμε πόλεμο).
Τα χάνει ο Γκράτσι -που δεν περίμενε αρνητική απάντηση- και, γοητευμένος από την αρρενωπότητα του Μεταξά, τον ρωτάει με πάθος: «Voulez-vous coucher avec moi ce soir?». «ΟΧΙ» του λέει ο Μεταξάς αποφασιστικά. Αυτό το «ΟΧΙ» γιορτάζουμε εμείς σήμερα και είναι απόλυτα λογικό – υπήρχε περίπτωση να γιορτάζαμε το «Alors, c’ est la guerre»; Δεν θα κατέβαινε κανείς στην παρέλαση για να μην τον πούνε φλώρο.
Πριν καλά καλά ξημερώσει η 28η Οκτωβρίου, το τι έγινε δεν περιγράφεται. Όλοι οι Έλληνες να πάνε να πολεμήσουν! Στρατόκαυλοι! Συνέβη και τότε αυτό που συνέβη με τα κινητά πριν από μερικά χρόνια: με το που πήρε ο πρώτος Έλληνας κινητό, την άλλη μέρα είχαν όλοι. Πάσχουμε από μιμητισμό. Ξεκίνησε ένας Έλληνας να πάει στην Ήπειρο να πολεμήσει και τον ακολούθησαν όλοι οι άλλοι. Οι γυναίκες με το ζόρι έμειναν πίσω. Από τα νεύρα τους που δεν τις άφηναν να πολεμήσουν, πλακώθηκαν κι άρχισαν να πλέκουν κάλτσες για τους φαντάρους μας. Έμεινε η χώρα από μαλλί. Μπορεί οι στρατιώτες μας να μην είχαν σώβρακο ν’ αλλάξουν, αλλά είχαν από διακόσια ζευγάρια κάλτσες ο καθένας. Μέσα σε δεκάξι μέρες δεν υπήρχε Ιταλός ούτε για δείγμα στο ελληνικό έδαφος. Μα κι αυτοί οι Ιταλοί είχαν στείλει στο μέτωπο τη μεραρχία «Τζούλια» – πάλι καλά που δεν έστειλαν και τη μεραρχία «Ορνέλλα».
Βέβαια, και οι Ιταλοί δεν είχαν και μεγάλη πρεμούρα να καταλάβουν την Ελλάδα, γιατί ήξεραν πως τότε δεν είχαμε ούτε εσπρέσο ούτε φρεντοτσίνο – μόνο ελληνικό πολλά βαρύ και όχι, και όποιος γουστάρει. Τους πήραν οι φαντάροι μας στο κυνήγι μέσα στην Αλβανία, κι αυτοί όπου φύγει φύγει. Ήταν και νταβραντισμένοι οι δικοί μας από τη φασολάδα και πέρδονταν συνέχεια. Ενώ οι Ιταλοί με τα μακαρόνια, τι να κλάσουν; Ακόμα και σήμερα βρομάει η Αλβανία από τα αέρια των φαντάρων μας – γι’ αυτό την εγκαταλείπουν οι Αλβανοί. Το μεγάλο μας όπλο όμως ήταν η Σοφία Βέμπο, η τραγουδίστρια της νίκης. Πήγαινε η Βέμπο στο μέτωπο, την άκουγαν οι φαντάροι μας και ορμούσαν στους Ιταλούς. Την άκουγαν και οι Ιταλοί και σκιάζονταν. Βέβαια, κάποια στιγμή «έκλεισε» η φωνή της Βέμπο και βρήκαν την ευκαιρία οι Γερμανοί να μας κάνουν με τα κρεμμυδάκια. Δεν σκέφτηκε κανένας Έλληνας στρατηγός να αντικαταστήσει τη Βέμπο στην πρώτη γραμμή του μετώπου με τη Μαρία Κάλλας, κι έτσι το μεγάλο μας όπλο έμεινε στην Αθήνα.
Στους Έλληνες άρεσε τόσο πολύ το έπος του ‘40, που με το πού έφυγαν οι
Γερμανοί άρχισαν να σκοτώνονται μεταξύ τους. Ευτυχώς όμως οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί μάς βοήθησαν να διώξουμε τους κομμουνιστές. Φαντάζεστε πώς θα ήταν σήμερα η Ελλάδα αν στον εμφύλιο είχαν επικρατήσει οι κομμουνιστές; Κόλαση. Εμείς θα ήμασταν ατομικιστές, αγενείς, φθονεροί και ρουφιάνοι, ενώ η χώρα θα είχε γεμίσει τσιμέντο, θα είχε γίνει ένας απέραντος σκουπιδότοπος και δεν θα υπήρχε ελπίδα από πουθενά γιατί θα είχαμε ξεπουλήσει τα πάντα. Τι; Έτσι ακριβώς είμαστε; Αέραααααααααααααααααααα!!!

ΑΠΟ TH LIFO KAI ΤΟΝ PITSIRIKO (τότε που ακόμα είχε κέφια)

Σε ποιο νησί θα τον εξορίζανε άραγε πριν 69 χρόνια τον πιτσιρίκο;

September 15, 2009

Τι είδαν – Τι άκουσαν… Ατάκες του φετινού καλοκαιριού

Filed under: τα εν οικω,κλαυσιγελως — santapori @ 7:39 pm

Το ποστ θα ανανεώνεται  συνεχώς

με υλικό που μας στέλνετε

μέσω mail ή από τα σχόλιά σας,

μέχρι εξαντλήσεως

(κυριολεκτικής και μεταφορικής)

--

Το νησί και φέτος έγινε μάρτυρας κωμικοτραγικών καταστάσεων και διαλόγων από ντόπιους και -κυρίως- από επισκέπτες, ειδικά την περίοδο του Αυγούστου. Οι φίλοι Κ.Α., Β.Κ, Γ.Α., Α.Δ., Β.Σ. με σπουδή ντετέκτιβ περιμάζεψαν ατάκες που ακούστηκαν και με χαρά το antiparos-blog σας τις παραθέτει. Ευπρόσδεκτη η συμπλήρωση της λίστας και με άλλα (στα σχόλια)…  

-Μήπως έχετε κάνα μανό; Όχι εδώ… Για μετά… Έχει φτάσει το πεντικιούρ στο δάχτυλο!

(κυρία που απολαμβάνει το πρωινό της με την ομήγυρη τις πρώτες μεταμεσημβρινές ώρες στο καφέ «Νησήλιος»)

-Τι ώρα κλείνει η παραλία;

(ενθουσιώδης νεαρός στην παραλία του Σωρού, ψάχνει ατάκα για να «ρίξει» γοητευτική λουόμενη)

-Γι αυτό με λένε μπουμπούκα, γιατί μ’ αρέσουν τα ρυζόγαλα!

(η διάσημη γυναίκα –χαλί κ. Μοιραράκη επιλέγει να φάει ρυζόγαλο αντί για παγωτό, στο γνωστό μαγαζί της “Vicky’s”)

-Εσύ πότε φεύγεις;

(πλατεία, νωρίς)

-Εγώ πότε ήρθα;

(πλατεία, αργά και κάτι παραπάνω)

-Φεύγω αύριο…

(ένα από τα γνωστά ψέματα του νησιού, ακούστηκε πολλές φορές)

-Πάω να μαζέψω κάτι μ… που εκπέμψανε σήμα πίσω απ’το Δεσποτικό!

(βράδυ στην ταβέρνα του Πιπίνου κι ο γνωστός Σαργός, καθώς πίνει μια τελευταία γουλιά από τη μπύρα του και χάνεται μες στο σκοτάδι)

-Μα καλά… Πού να φέρνω το φουσκωτό με το τρέηλερ στην Κυκλάδα;

(η άνοια της Αθηναϊκής ευζωΐας από φέρελπι εισοδηματία, ένα πρωινό του Αυγούστου στο καφέ Μαργαρίτα)

-Ινώ! Αυγουστίνα! Φεύγουμε!

(μητέρα στα τέκνα της, στο βιβλιοπωλείο, ασφαλώς απόγονοι του Ευριπίδη)

-Ευκλείδη, παιδί μου, πού πήγε η Αριάδνη;

(μαμά στο γιο, αναζητώντας την κόρη, όλοι ασφαλώς απευθείας απόγονοι του Αισχύλου)

-Πώς πάνε La Luna;

(ερώτηση των 3.15 τα ξημερώματα, κάθε βράδυ…)

-Το ξέρεις ότι ο γέρο-Πιπίνος είχε βραβευτεί από τον Κώστα Καραμανλή; Τον γέρο, όχι τον τωρινό…

(πρωί στο καφέ «Ναυάγιο», συνομιλία ιστοριοδιφών)

-Παιδιά! Πήγε κουώρτερ παστ σέβεν!

(καλοζωϊσμένη νεαρά στην παραλία του litte Soros, αποδεικνύει την ευφράδεια της αστικής τάξης εις την αγγλικήν )

-Δες! Δες! Ελικόπτερο! Η Μόνικα!

(περιχαρής μεσήλιξ νεανίζουσα κυρία αντικρίζει ένα από τα ελικόπτερα του φετινού καλοκαιριού και φαντασιώνει)

-Τι ωραίο φουστάκι που φοράς…

-Άντε πάλι τα ίδιααα…

(με το χέρι στη μέση, όλο νάζι και ζοχάδα, τρίχρονο κοριτσάκι -η μικρή Μαιρούλα με τ’ όνομα-, καθώς σχολιάζεται για 2η συνεχή μέρα το κομψό ντύσιμό της, κάπου κοντά στο καφέ «Ναυάγιο»)

-Είμαι εγώ παράξενος; Όχι, είμαι εγώ παράξενος;;;

(φανατικός αναγνώστης των καλοκαιρινών αθλητικών εφημερίδων βιάζεται να αγοράσει τον Τύπο που μόλις ήρθε, και τρώει «πόρτα» από τον εφημεριδοπώλη, καθώς δεν τις έχει ξεπακετάρει ακόμα, οπότε και γίνεται ψιλομανούρα…)

-Ρε συ πού έστειλα εγώ μήνυμα?Ποια είναι η Άρτεμης?

(πρωινό ξύπνημα στο καφέ Μαργαρίτα, κάνοντας έναν απολογισμό της προηγούμενης νύχτας)

Μεγάλωσε ο γιος του βιβλιοπώλη…

(γοητευτική τριαντάρα περιεργάζεται τον περί ου ο λόγος καθώς ξερογλείφει με λαγνεία το κουταλάκι με τη γλυκόξινη σως στο “Lollo’s”)

-Ένα χυμό ανανά θα μου φέρετε;
-Ναι, αμέσως.
-Είναι ντόπιος ο ανανάς;

(θαμώνας καφετέριας αποδεικνύει τη ζημιά που έκαναν οι παλιοφυλλάδες φέτος, αφήνοντας πιθανώς την εντύπωση πως μέχρι και ανανάδες αναπτύσσονται στη γόνιμη γη του νησιού)

-Συγνώμη, υπάρχει νευροχειρουργός στο νησί;

(κυρία VIP  ρωτάει με αφέλεια ντόπιο στο λιμάνι, μπερδεύοντας το L.A. με το ΕΣΥ του Αβραμόπουλου… -Σιγά μαντάμ, μήπως θέλετε να σας φέρουμε και τον Κλούνεϊ;…)

-Μήπως έχεις το PrezaTV;

(Ο Πέτρος Κωστόπουλος ρωτάει συνωμοτικά έναν από τους bloggers του νησιού)

-Παιδιά, μήπως έχετε  κανένα προφυλακτικό; Είναι επείγον… Excuse me girls, do you have a condom? It’s urgent!

(πυρωμένος θαμώνας της πλατείας σε απεγνωσμένη αναζήτηση σε ελληνικά και άπταιστα αγγλικά στους τριγύρω του – επείγον γαρ…)

-Έχετε ηρεμιστικά για παιδιά;

(Αργά, στο φαρμακείο…  Χωρίς σχόλιο)

-Παιδιά, σήμερα δεν θα πιω…

(μετά από ρακομελοκατάνυξη στην πλατεία και ξύπνημα με βαρύ κεφάλι. Κλασική ατάκα, πάντα πρωινή, που αρχίζει με σοβαρό ύφος και καταλήγει συνήθως σε μειδίαμα…)

-οκτώμιση…

-εννιά…

(οφθαλμολάγνοι θαμώνες κάθονται αντικριστά  στο Yannis Place και βαθμολογούν τις διερχόμενες δεσποινίδες από την οπτική τους γωνία)

August 9, 2009

Ο Βασιλιάς του Σωρού – μέρος πρώτο

Filed under: bloggin',τεχνη,κλαυσιγελως — santapori @ 9:30 pm

Τα 4 blogs (αντιπάριος, antipariafwni, ibis, antiparos-blog) σας ΠΑΝΟΥΣΙάζουν το Τζιμάκο στην παράσταση για ένα ρόλο “Ο Βασιλιάς του Σωρού”

Παίζουν:

Τ.Π. (Τζίμης Πανούσης στο ρόλο του βασιλιά)

Α.Κ. (Αθανασία Κουρέτα στο ρόλο του ρεπόρτερ)

BL. (οι τέσσερις Bloggers στο ρόλο τους)

TZIMAKOS1

Τ.Π.: Να αρχίσω;

BL: Εμείς έχουμε ετοιμάσει κάποιες ερωτήσεις που θα σου υποβάλλουμε, ό,τι δεν θέλεις να απαντήσεις το προσπερνάμε. Αλλά άμα θες να πεις πρώτα κάτι πες το.

Τ.Π.: Να βάλουμε ένα τίτλο αρχικά σ’ αυτό… ένα τελεσίγραφο, έναν τίτλο τελεσίγραφο.. “ΜΑΥΡΟΧΡΗΜΑΤΑΔΕΣ ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΛΛΟΥ’’. Είναι ένα τελεσίγραφο από τον Τζιπάκο, παλιά ήμουνα Τζιμάκος. Λανσάρω ένα παρατσούκλι όπως συνηθίζεται εδώ στο νησί, όλοι εδώ έχουν τα παρατσούκλια τους. Εγώ δεν είμαι Δημήτρης, είμαι Τζίμης και είναι τελείως διαφορετικό. Το όνομα είναι πολύ σημαντικό, αλλά θα τα πούμε και μετά αυτά. Πες μου την πρώτη ερώτηση.

Α.Κ.: Πόσο αντιπαρόψυχος αισθάνεσαι;

Τ.Π.: Εγώ αισθάνομαι αντιπάριος… Όχι γέννημα, θρέμμα. Είμαι εδώ από το βρώμικο ‘89. Το βρώμικο ‘89 έγινα Σωριανός, είναι μία ειδική κατηγορία της Αντιπάρου. Ο Σωρός είναι μια περιοχή η οποία έχει δημιουργηθεί από τους μέτοικους, αυτούς τους περίεργους, και έχει ένα μυστικιστικό υπόβαθρο η όλη μου η παρουσία εδώ. Αυτό πρέπει να αποκαλύψουμε στους συμπατριώτες και τους συμπαραθεριστές μας, ότι έχουμε έρθει όλοι για κάποιο σκοπό όλοι εδώ. Κι εγώ για κάποιο σκοπό, κι εσύ κι όλοι μας. Δηλαδή φυλάμε κάποια πράγματα εδώ, αλλά θα τα πούμε στη συνέχεια… Δηλαδή η παρουσία του Καραβέλα, ας πούμε, δεν ήταν τυχαία…

Α.Κ.: Δεν ήταν τυχαία; Αυτή είναι μία από τις ερωτήσεις μας… Με τον Καραβέλα τον Ζημενάκια κάνατε παρέα; Αληθεύει ότι τρώγατε μαζί συναγρίδες;

Τ.Π.: Συναγρίδες δεν νομίζω γιατί δεν έχει το νησί… Με τον Καραβέλα είμαστε γείτονες γιατί ο Ρωμύλος, ο αρσενικός, είναι ίδια ηλικία –ένα χρόνο μικρότερος- με το δικό μου το καμάρι και κάνανε ψιλοπαρέα τα παιδιά, πράγμα που δεν άρεσε πολύ στον Καραβέλα. Τον εκπαίδευε κάπως διαφορετικά, τον έβαζε να τραγουδάει το «μια βραδιά στο Λεβερκούζεν»

Α.Κ.: Οπότε δεν αληθεύει ότι προσευχόσαστε μαζί στο παρεκκλήσι της βίλλας;

Τ.Π.: Όχι, δεν έχω μπει στη βίλλα, δεν ήρθε κανένας στη βίλλα, ούτε ο ίδιος.

Το παρεκκλήσι το έχω δει γιατί το αγιογράφησε μια φίλη μου, υπήρχε η εντολή να κάνει τις αγιογραφίες κατ’ εικόνα και ομοίωση της οικογένειας Καραβέλα.

Α.Κ.: Εδώ πρέπει να σε ρωτήσω γιατί έφερες το Νταλάρα και τη Μαντόνα στο νησί;

Τ.Π.: Κοίτα να δεις, πρέπει ν’ αλλάξει κατηγορία το νησί. Δεν είναι ότι το κανονίζω εγώ, έτσι πρέπει να γίνει. Όπως θα γίνει η καταστροφή του πλανήτη το 2012 έτσι και η Αντίπαρος πρέπει να αποκατασταθεί αλλάζοντας κατηγορία, να φύγουν τα τσικό τώρα, Πανούσης κλπ, αυτά είναι μικρά ονόματα, μιλάμε τώρα να περάσουμε…synent1

Α.Κ.: σε ένα άλλο επίπεδο.

BL.: Δηλαδή είναι βάσει σχεδίου…

Τ.Π.: Ναι. Το ίδιο είναι τώρα ο Τομ Χανκς ή η Μαντόνα; Θα έρχονται οι παπαράτσι, δεν θα σκάει εδώ ο κάθε καραγκιόζης τριτοκοσμικός δημοσιογράφος. Θα σκάνε δημοσιογράφοι σημαντικοί.

Α.Κ.: Μια που λέμε για καινούριες αφίξεις… Χθες γράφτηκε πως η συνάντησή σου με τον «Ακατονόμαστο» θα γίνει στη «Μαργαρίτα». Αυτό αληθεύει;

Τ.Π.: Ναι… Θα γίνει πιστεύω…

Α.Κ. : Έτσι γράφτηκε στις κυριακάτικες εφημερίδες.

Τ.Π.: Εκτός δικαστηρίου θα κάνουμε κάποιες εμφανίσεις, θα καλέσουμε και κάποια πρόσωπα που έχουν σημαδέψει την αμοιβαία μας παρουσία στα κοινά γιατί όλα αυτά με τον Ακατονόμαστο, κι αυτά βάσει σχεδίου είναι… Να τα πάρω λίγο από την αρχή; Με το Σωρό, πώς ήρθα εδώ;

Α.Κ.: Ναι.

Τ.Π.: Εγώ ήρθα το 80, με το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή ήρθα λίγο πριν έρθει το ρεύμα στην Αντίπαρο, δεν είχαμε δρόμο, εγώ ήρθα εξαιτίας της Λα Λούνα, το πήρε ένας φίλος μου κι ήρθα κι εγώ να τον βοηθήσω να το φτιάξει…

Α.Κ.: Για το ΠΑΣΟΚ τώρα, επειδή το ανέφερες, είχες πει κάποτε «από το ΠΑΣΟΚ στο χειρότερο». Θα μπορούσαμε να πούμε τώρα ότι είναι «από το χειρότερο στο ΠΑΣΟΚ»;

Τ.Π.: Ε… Ναι καλά πάει έτσι. Κι ανάποδα, το ίδιο είναι. Είχε έρθει και ο Τσουκάτος προχθές, τον είδα…

BL.: Για πες μας λίγο για τον Σωρό αφού ξεκίνησες έτσι…

Τ.Π.: Λοιπόν ο Σωρός γράφεται με ωμέγα, έτσι; Γιατί έχουν αρχίσει διάφοροι από αυτούς τους περίεργους τους νταλαρείς και τους φαρισαίους που παρεισφρύουν εδώ στο χώρο να αλλάζουν την ουσία των πραγμάτων, δηλαδή το γράφουν με δύο «ο» για να λένε ότι είναι από τον Σορόκο, δηλαδή το μέρος ότι το χτυπάει ο Σορόκος αλλά είναι Σωρός με «ω», είναι η Σωρός, δηλαδή το πτώμα, και όταν λέμε Το Πτώμα εννοούμε με κεφαλαίο, δηλαδή είναι ο Αντίχριστος. Εγώ υποστηρίζω την δικιά μου θεωρία, πρώτη φορά την βγάζω στη δημοσιότητα… Δεν ξέρω αν μπορεί να το αντέξει το blog.

Α.Κ.: Ναι, μπορούμε, συνέχισε..

Τ.Π.: Όχι, είναι πολύ σημαντικό αυτό που θα σας πω… Εδώ βρίσκεται ο τάφος του Μεγαλέξανδρου, αυτή είναι η δικιά μου θεωρία, έχει καταστρέψει τελείως το νησί, ήρθε ο Νταλάρας, άμα έρθει κι ο Μεγαλέξανδρος τελειώσαμε… Ξέρεις τι θα γίνει από ορδές οικοπεδομάχων, θα έρθουν οι Μακεδόνες οι τρελοί, γιατί το έχω μελετήσει και είναι σίγουρα έτσι τα πράγματα… Όποιος έχει πάρει εκείνο το σημείο, το οικόπεδο εκείνο του Σωρού, έχει καταστραφεί, έχει πεθάνει… Τώρα δεν θέλω να πω άλλα κι ελπίζω να μην το διαβάσει και ο ιδιοκτήτης ο νυν ο οποίος κινδυνεύει, είχε ένα ατύχημα προχθές. Πάντως η καταστροφή θα ξεκινήσει από δω, θα αποκαλυφθεί και ο τάφος, τον έχει διαλέξει ο Μέγας Αλέξανδρος, είναι ιστορικά τεκμηριωμένο ότι έχει έρθει εδώ ο Μέγας Αλέξανδρος, έχει επισκεφτεί το σπήλαιο… Αυτό το διαπίστωσα εγώ, δηλαδή το διαπίστωσα όταν ήρθε μια ομάδα τουρτουριστών, με πούλμαν, οι οποίοι ακολουθούσαν την πορεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και είχαν έρθει κι εδώ. Επομένως, αν ήσουνα εσύ, έβαλα τον εαυτό μου, επειδή πιστεύω και στο μεγαλοϊδεατισμό , έβαλα τον εαυτό μου στο πώς θα σκεφτόταν ο Μέγας Αλέξανδρος κι αν θα ‘μουνα εγώ θα σκεφτόμουνα: τι πιο ξεκάρφωτο μέρος από αυτό εδώ το κωλονήσι, που δεν το ξέρει κανένας… Είχανε και πρόβλημα τότε γιατί πειράζανε τους τάφους και εδώ ήταν ένα ξεκάρφωτο μέρος. Από τότε υπάρχει ένας πόλεμος, λίγοι καλοί πολλοί κακοί, βεβαίως τελικά ο καλός κερδίζει.

Α.Κ.: Τελικά το νησί φαίνεται πως έχει μεταλλαχτεί. Σου αρέσει που το νησί των φρικιών έγινε νησί των χολιγουντιανών;

Τ.Π.: Παραμένει νησί των φρικιών με την ουσιαστική σημασία της λέξης, γιατί όλοι αυτοί οι πλούσιοι είναι χοντρά φρικιά.

Α.Κ.: Είναι χειρότερα φρικιά από τα φρικιά.

Τ.Π.: Όχι, είναι τα πραγματικά φρικιά. Τα άλλα είναι ιμιτασιόν. Δηλαδή στην αρχή κάπως είχαν έρθει κάποια κανονικά φρικιά, δηλαδή κάτι πανκ κτλ. Τώρα έχουν έρθει κάτι ιμιτασιόν φρικιά και τα κανονικά φρικιά είναι αυτοί οι μαυροχρηματάδες οι λεγόμενοι, οι οποίοι ξεπλένουν οφ-σορ εταιρείες κυπριακές στο όμορφο νησί μας. Το σύμπλεγμα των νησιών είναι Οφσόρες όπως λέμε Αζόρες. Η Μαντόνα αληθεύει ότι πήρε τα Παντερονήσια; Έχετε μάθει;synent2

Α.Κ.: Σιφνέικο εγώ έχω μάθει.

Τ.Π.: Η Πράντα έχει πάρει τα Μοναστήρια; Αληθεύει αυτό;

BL.: Θα τα πάρει κι η Πράντα…

Α.Κ.: Αφού λοιπόν είπες για τα off-shore, έχω να σου κάνω μια ερώτηση. Τι κοινό έχουν ο Εφραίμ, ο Ρουσόπουλος και ο Βουλγαράκης;

Τ.Π.: Πνευματικό παιδί του Εφραίμ είναι ο Ρουσόπουλος.

(εκείνη τη στιγμή πετάει ένα πουλί μέσα στη νύχτα, οπότε λέει:)

Αυτά είναι ψυχές που πετάνε…

Ο Βουλγαράκης για μένα είναι, θα το πω, μια λύτρωση γιατί πάντα είχα πρόβλημα, δεν μπορούσα να ξεχωρίσω Βουλγαράκη – Μειμαράκη. Αυτούς τους δύο πάντα τους μπέρδευα. Τώρα με το σκάνδαλο αυτό των μοναστηριών ξέρω ποιος είναι ο… να, πάλι τους μπερδεύω. Εν τω μεταξύ είχαν και οι δυο μουστάκια και τα ξυρίσανε, αυτή είναι η μαλακία.

BL.: Με τόσους κλέφτες στο νησί πως γίνεται να έχουμε τόσο χαμηλή εγκληματικότητα;

Τ.Π.: Κοιτάξτε, αυτό είναι χωροταξικό το θέμα γιατί δεν μπορεί να φύγει εύκολα ο κλέφτης από εδώ, δηλαδή είναι αυτά τα κωλο-φερυμπότ που κόβουνε φάτσες και όποιος μπει μέσα ή όποιος βγει τον ξέρουνε. Δεν μπορείς να φύγεις εύκολα. Δεν μπορείς να βγάλεις πράγματα. Αν και είχαμε το πρώτο κρούσμα…

BL.: Στην Πάρο;

Τ.Π.: Όχι εδώ. Πρώτη φορά στην ταβέρνα του Κώστα κλέψανε μια ροτόντα, ένα τραπέζι. Είναι είδηση, γιατί τα σπίτια μας τα ‘χουμε ανοιχτά τόσα χρόνια. Είναι πολλά πράγματα.

BL.: Η κλοπή έχει να κάνει με το ότι ήρθε στο νησί ο Τσουκάτος;

Τ.Π.: Αυτό ναι..Ταυτόχρονα έγινε. Όχι, όχι το προηγούμενο βράδυ..

Α.Κ.: Εθεάθης με τον Τσουκάτο.

BL.: Ήσουν 15 μέτρα πίσω από τον Τσουκάτο.

Τ.Π.: Συναντηθήκαμε στο φαρμακείο.

BL: Ναι, και λέμε: Μετά τη χειραψία είχες όλα σου τα δάχτυλα ή σου έλειπε κανένα δάχτυλο;

Τ.Π.: Ξέρεις τι; Το πρόβλημα είναι ότι δεν τα παίρνουν αυτοί οι καημένοι τα λεφτά, τα παίρνει το κόμμα. Αυτοί φορτώνονται μόνο τη ρετσινιά από ό,τι έχω καταλάβει, γιατί σε ένα φτωχικό σπιτάκι έμενε κι αυτός, δεν πήγε σε καμιά βίλλα.

Α.Κ.: Για αυτό που λέγαμε πριν, για τον Εφραίμ κτλ, για παπάδες και ορθοδοξία, είχες πει παλιότερα ότι υπάρχει σύγκρουση μεταξύ της Στοάς της Αντρούκλας και της Στοάς της Λούγκρας. Ποια νομίζεις ότι επικρατεί σήμερα;

Τ.Π.: Αντρούκλα, αντρουά…

Α.Κ.: Αντρουά, ε;

Τ.Π.: Αν και άκουσα από ντόπιους εδώ έτσι πολύ βαρβάτους Έλληνες ότι έχουμε μια μετάλλαξη της Αντιπάρου και μια μεταφορά του γκέι στοιχείου από τη βόρεια Μύκονο. Εγώ είμαι στο κίνημα «λευτεριά στη βόρεια Μύκονο»…

Α.Κ.: Να δώσουμε λευτεριά…ναι.

Τ.Π.: Και…υπάρχει αυτή η προοπτική να γίνει το νησί γκέι, που είναι πάρα πολύ καλό. Νομίζω με το έντονο φρικιό, το στοιχείο των πλουσίων, δηλαδή που υπάρχουνε τα φρικιά οι πλούσιοι…

Α.Κ.: Ναι… Ως ποια προοπτική είναι καλό; Το να γίνει γκέι;

Τ.Π.: Πάμε τώρα για μια καταστροφή, έτσι; Μια μεταφυσική καταστροφή. Όσο απομακρυνόμαστε από το μεταφυσικό στοιχείο και περνάμε στη λογική τόσο θα υποφέρουμε και θα περνάμε άσχημα. Οπότε περιμένουμε την καταστροφή.

Α.Κ.: Οπότε θεωρείς ότι το νησί είναι Αντιμύκονος;

Τ.Π.: Το νησί είναι τώρα… Εγώ αισθάνομαι λίγο έξω από τα νερά σαν αντιπάριος. Γίνεται ήδη… Γιατί το νησί είναι όπως μάλλον το είχα φανταστεί από την αρχή, όπως δουλεύει το πράγμα του real estate. Να πούμε λίγο πως δουλεύει το σύστημα αυτό, το real estate. Είναι απλό, παρακολουθείς που πάνε τα φρικιά διακοπές. Τα φρικιά πάντα έχουν ένα ένστικτο, βρίσκουν τα σωστά μέρη. Δηλαδή τώρα μπορεί ένας που θέλει να επενδύσει σωστά, να δει πού έχει τα πολλά φρικιά. Είναι η Σίκινος, είναι η Ίος, είναι τα επόμενα…

Α.Κ.: Έχει φρικιά η Ίος;

Τ.Π.: Έχει… Έτσι ξεκίνησε η Μύκονος. Εγώ ξεκίνησα ως φρικιό στη Μύκονο, στο Paradise ήμουνα πορτιέρης πριν από πολλά χρόνια. Μετά έρχονται οι πλούσιοι, διώχνουν τα φρικιά. Κι εδώ κάποια εποχή είχε γίνει αυτό. Δεν ξέρω αν το προλάβατε. Το προλάβατε που τα πλάκωσαν στο ξύλο οι ντόπιοι;

BL.: Εδώ στη συναυλία που είχες παίξει…

Τ.Π.: Δεν έχω παίξει εδώ.

BL.: Δεν έχεις παίξει ποτέ εδώ;

Τ.Π.: Όχι… Ήταν μια αποθέωση της ελευθεροτυπίας και της εφημερίδας της συγκεκριμένης και της Ελευθεροτυπίας σαν εφημερίδα, η οποία έγραψε μια ολόκληρη κριτική για τη συναυλία, η οποία δεν έγινε γιατί είχα μια βαριά ωτίτιδα, που πόναγα πολύ και δεν μπορούσα ούτε να μιλήσω, και ακυρώθηκε η συναυλία. Παρόλα αυτά η Ελευθεροτυπία έγραψε ολόκληρη κριτική.

Α.Κ.: Γιατί πέρυσι η κοινοτάρχης Αντιπάρου κυρία Βαρβάρα Μανέτα…

Τ.Π.: Βαρβάρα είναι η Μανέτα;

Α.Κ.: Ναι, ναι, ναι Βαρβάρα Φαρούπου-Μανέτα (Βαρβέτα για συντόμευση) στη γιορτή της Αγίας Μαρίνας διάλεξε το Σαλαμπάση να τραγουδήσει αντί για εσένα;

Τ.Π.: Ο Σαλαμπάσης έχει κάνει το «σ’ αγαπάω μ’ ακούς;», εγώ έχω κάνει το «σ’ αγαπώ γαμώ το Χριστό μου». Επομένως δε συναντιούνται οι καλλιτεχνικοί μας δρόμοι.

Α.Κ.: Όχι, με τίποτα. Λοιπόν, έχω και μια άλλη ερώτηση…

Τ.Π.: Να κάνω κι εγώ μια ερώτηση; Τα σκουπίδια; Τα έχει πάρει η Πάρος τα σκουπίδια;

Α.Κ.: Τα σκουπίδια, ναι… Προς το παρόν τα παίρνει σιγά σιγά η Πάρος.

Τ.Π.: Έχουνε στην Πάρο ΧΥΤΑ;

Α.Κ.: Ναι, αλλά πάρα πολύ σιγά…

Τ.Π.: Γιατί δε θέλει να τα δώσει τα σκουπίδια…

Α.Κ.: Όχι, τα θέλαμε δικά μας τα σκουπίδια, δεν τα δίναμε καθόλου.

Τ.Π.: Αφήνουν λεφτά τα σκουπίδια. Δεν είναι απλή υπόθεση.

Α.Κ.: Εσύ και η cult La Luna είστε σημαία του νησιού. Θεωρείς τον εαυτό σου cult μορφή του νησιού.

Τ.Π.: Εγώ αισθάνομαι σαν τον πελεκάνο. Όπως είναι ο πελεκάνος στη Μύκονο, είναι ο Τζιμάκος στην Αντίπαρο.

BL.: Τον βιάσανε τον πελεκάνο όμως..

Τ.Π.: Αυτό είναι το όνειρό μου…

Α.Κ.: Και αφού μιλάμε για βιασμούς και σεξ και τέτοια πράγματα….

Τ.Π.: Τι κάνεις το βράδυ;

Α.Κ.: Έχω να σε ρωτήσω αν η σεξουαλική σου ζωή έχει ανέβει εδώ στην Αντίπαρο. Είναι πολύ σημαντική ερώτηση αυτή.

Τ.Π.: Αν έχει ανέβει εδώ στην Αντίπαρο; Μα, είναι μονίμως ανεβασμένη. Το target group μου είναι βοηθός πιστολάκι, πωλήτριες super market, τέτοια…

Α.Κ.: Έχεις μία σχέση με την εργατιά απ’ ότι βλέπω.

Τ.Π. Μα αυτά τα κορίτσια που εργάζονται έχουν και οργασμική ικανότητα, οι άλλες είναι…. Αυτές τις καταλαβαίνεις στο χορό. Παλιά είχαμε άλλα κριτήρια. Πηγαίναμε στην παραλία που ήταν ο γυμνισμός, γιατί τώρα τα έχουν καταστρέψει όλα με τον συντηρητισμό, και έβλεπες ρε παιδί μου τι θα κάνεις το βράδυ, έβλεπες το εμπόρευμα ας πούμε, τα χελιδονάκια που ερχόντουσαν. Τώρα είναι τελείως διαφορετικά τα πράγματα, τώρα πας και χορεύεις. Χορεύεις με την κοπέλα και στο χορό καταλαβαίνεις με τον τρόπο που χορεύει, αν έχει ρυθμό. Κατά ένα μεγάλο ποσοστό οι κοπέλες είναι άρρυθμες, και τα αγόρια, αλλά τώρα σου λέω για τις κοπέλες. Κι εκεί καταλαβαίνεις ότι δεν έχει… Αν είσαι επαγγελματίας του είδους όπως είμαι εγώ. Εγώ είμαι συλλέκτης γυναικείων οργασμών. Θα ‘θελα να επεκταθώ κι αλλού, σου λέω ότι από το χορό και τον ρυθμό καταλαβαίνεις αν είναι οργασμική ή ανοργασμική.

Α.Κ.: Υπήρχε παλιότερα ένα σύνθημα: «Κορίτσια ο Τζίμης». Ισχύει ακόμα;

Τ.Π.: Ναι, αυτό ήταν ένα σύνθημα από μία εκπομπή που είχα κάνει για την τηλεόραση η οποία δεν παίχτηκε ποτέ. Λεγότανε «κορίτσια ο Τζίμης» και την πήρε ο Βενιζέλος την κασέτα μόλις την είδε, την πήρε μαζί του και δεν παίχτηκε ποτέ.

Α.Κ.: Τελικά τι σε φτιάχνει στην Αντίπαρο;

(συνεχίζεται…)

Η κοπιώδης επεξεργασία κειμένου έγινε από τις φίλες των τεσσάρων ιστολογίων Βασιλική και Αθανασία.

June 4, 2009

o Τζίμης κι ο Ζημενάκιας

Πάντα εύστοχος και κυνικός ο Τζίμης Πανούσης, ο “δικός μας” Τζίμης, εδώ και 8 μήνες δίνει τον καλύτερο εαυτό του στις καθημερινές εκπομπές του στον City 99,5. Σπάνια αναφέρεται στην Αντίπαρο όπου παραθερίζει μόνιμα, είτε γιατί μια εκπομπή πανελλήνιας εμβέλειας δεν ασχολείται με τα μανταλενικά μικροζητήματα του νησιού μας, είτε γιατί δεν θέλει να κάνει την Αντίπαρο περισσότερο γνωστή.
Αυτή τη φορά όμως, η επικαιρότητα περιλαμβάνει και Αντίπαρο, μέσω Καραβέλα. Πέρυσι τραγουδάγαμε έξω από τη βίλα-φρούριο, με την πάλαι ποτέ άβατη παραλία, “Καραβέλα είσαι τρέλα με τη ρίγα στη φανέλα”. Τελικά ο Καραβέλας διάλεξε να φορέσει μαγιό αντί για ρίγα και την έκανε προς τόπον εξωτικόν. Την σύντομη κοινωνική του πορεία στο νησί καυτηριάζει ο Τζιμάκος, σαρώνοντας στο πέρασμα του λόγου του όλους τους VIP που ήρθαν ή ακούστηκαν ότι έρχονται.

Το βίντεο συντέθηκε σε μία σπάνια συνεργασία με την αντιπάρια φωνή

Εδώ μία πρόσφατη συνέντευξή του

May 15, 2009

Ημερίδα για το νερό στην Πάρο; Μα κανείς δεν ξέρει το θέμα καλύτερα από εμάς…

ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΠΑΝΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΚΑΘΩΣ ΑΥΡΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΔΑΤΙΝΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ. ΟΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ Ή ΣΤΟ E-MAIL ΕΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Σε μια ημερίδα του δήμου Πάρου με θέμα “διαχείριση υδάτινων πόρων” είναι βαρύτατη αμέλεια των διοργανωτών να μην προσκαλέσουν τους δικούς μας αιρετούς να καταθέσουν τις βαρύγδουπα έγκυρες απόψεις τους για το πώς ερμηνεύουν τον όρο “διαχείριση υδάτινων πόρων”. Ειδικότερα θέματα όπως “Δυνατότητες επαναχρησιμοποίησης νερού”, “Μαθήματα από το παρελθόν για λύσεις στο μέλλον”, “Μικροί ορεινοί ταμιευτήρες στο νησιωτικό χώρο”, “η προστασία των νησιωτικών υγρότοπων” θα παρουσιαστούν ανεπαρκώς χωρίς τη συνδρομή της δικής μας τεχνογνωσίας.

Έστω και την τελευταία στιγμή εκλιπαρούμε την αξιότιμη οργανωτική επιτροπή να επανεξετάσει το πρόγραμμα και να παραχωρήσει τη θέση του ομιλητή σε ανθρώπους που έχουν αποδείξει και αποδεικνύουν ότι ξέρουν να διαχειρίζονται αυτό το σημαντικό ζήτημα. Το παρόν ιστολόγιο υποδεικνύει κάποιες πιθανές προσθήκες που θα εμπλούτιζαν θεματικά την ημερίδα:

Δυνατότητες επαναχρησιμοποίησης νερού: εδώ θα μπορούσαν οι αδαείς ομιλητές να αποκομίσουν εμπειρίες αληθινά πρωτοποριακές: να μάθουν πως να βρίσκουν νερό τις δύσκολες ημέρες του καλοκαιριού που οι βρύσες στερεύουν συλλέγοντας νερό από καζανάκια και κλιματιστικά, στραγγίζοντας ιδρωμένες μπλούζες ή ακόμα και μαζεύοντας ούρα σε πόσιμα μπουκαλάκια, τεχνογνωσία που το νησί έμαθε κατά την περίοδο του πειρατή Μπαρμπαρόσσα, όπως την έμαθε από τους βεδουίνους.

Μαθήματα από το παρελθόν για λύσεις στο μέλλονη τιμωρία του μέσου: εδώ, μέσα από εμπειρίες ετών, μπορεί να μεταλαμπαδευθεί στους ακροατές η λεγόμενη “τιμωροκεντρική εκ του μέσου αρχόμενη διαδικασία”. Σύμφωνα με αυτήν το νερό ως πηγή ζωής καταλήγει να θεωρείται κι αυτό έμβιο ον και αντιμετωπίζεται ως τέτοιο. Έτσι, η έλλειψη νερού αντιμετωπίζεται επιθετικά, με πείσμα, οργή και εκδικητικότητα προς το ίδιο το υπαίτιο μέσο, δηλαδή το νερό, οπότε επικροτείται η ολοένα και μεγαλύτερη επέκταση δικτύου και η διενέργεια γεωτρήσεων από άκρη σ’ άκρη. Παράλληλα η τιμωρία του νερού γίνεται ακόμα σκληρότερη αναμιγνύοντάς το πότε με κοπρόνερα και πότε με θαλασσινό νερό. Μ’ αυτόν τον τρόπο το ίδιο το μέσο, δηλαδή το νερό, εξαναγκάζεται σε συνθηκολόγηση και αρχίζει να αυξάνει την παροχή του δημιουργώντας τελικά λίμνες και ποτάμια. Ακόμα βρισκόμαστε στην πρώτη φάση, βέβαια, αλλά μπορούμε να υπομείνουμε πολλά χρόνια ακόμα, με την βεβαιότητα πως θα φτάσουμε κάποτε ως την τελική ευοίωνη φάση. Υπολογίζεται πως σε εκατό χιλιάδες χρόνια από σήμερα η γη θα εισέλθει στην εποχή των παγετώνων. Ύστερα από μερικά εκατομμύρια χρόνια θα λιώσουν κι αυτοί και τότε θα έχουμε άφθονο νερό, δικαιωμένοι για την αρχική “τιμωρία του νερού” που περιγράψαμε.

Μικροί ορεινοί ταμιευτήρες στο νησιωτικό χώρο. Εδώ οι αντιπάριοι μανταλενιστές ομιλητές μπορούν να εξηγήσουν πώς, επεκτείνοντας τον όρο “ταμιευτήρες” ώστε να περιλαμβάνει και τις πισίνες, μπορεί το νησί να ναρκισσεύεται ότι βρίθει ορεινών ταμιευτήρων νερού, όχι μόνο στο επίπεδο της θάλασσας, αλλά και σε κάθε λόφο, κάθε πλαγιά, κάθε κορυφογραμμή. Μ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί να διασαφηνισθεί στους έκθαμβους συνομιλητές το κέρδος από την προσέλκυση οικονομικά και κοινωνικά εύρωστων επισκεπτών στο νησί, ταυτόχρονα με την εξοικονόμηση για το σεμνό και ταπεινό κράτος του λιπαρού ποσού που θα απαιτούσε μία εκ νέου μελέτη για κατασκευή ορεινών τα-μιζε-υτήρων.

ταμιευτήρας σε βουνοκορφή

Η προστασία των νησιωτικών υγροτόπων. Εδώ κάθε παρουσίαση του θέματος χωρίς να ζητηθεί η άποψη των αντιπάριων αρχόντων είναι εκ προοιμίου καταδικασμένη να θεωρηθεί λειψή. Με μία εκτενή αναφορά στην απρόσκοπτη μέριμνα για τη διατήρηση του υγροτόπου της Α’ και Β’ Ψαραλυκής οι παριανοί φίλοι μπορούν να μάθουν πώς να μπαζώνουν στο πλάι των δικών τους υγροτόπων χωρίς να γίνονται αντιληπτοί, πως να ρίχνουν λύματα εντός τους απαλλάσσοντας το υπόλοιπο νησί από αυτά και -το σπουδαιότερο- πώς να εκφέρουν θέσφατη άποψη για αυτούς χωρίς να έχει εκπονηθεί ποτέ μία σχετική μελέτη από ειδικούς επιστήμονες.

Α’ Ψαραλυκή (2006)

Παράλληλα, η ελλιπέστατη ατζέντα μπορεί να εμπλουτιστεί και με άλλα θέματα, όπως:

Υδροφόρος ορίζοντας, βαρέα μέταλλα και ευτυχείς μεταλλάξεις: πώς να αναμιγνύεται ο υδροφόρος ορίζοντας με διοξίνες και βαρέα μέταλλα με τρόπο που να μην νοσεί ο πληθυσμός παρά να μεταλλάσσεται σε είδος μετα-μεταμανταλενικό, που δεν διψά, δεν πίνει, δε μιλά, δε σκέπτεται και, γενικώς, δε ζει.

Επιβίωση χωρίς πόσιμο νερό. Τεχνογνωσία πολύτιμη για τους ΟΥΚάδες και τους απανταχού σαρβάιβορς που αποκόμισε το νησί σε περιόδους που οι κοινοτικές βρύσες έβγαζαν ακατάλληλο προς πόσιν νερό. Εδώ μπορεί να γίνει απευθείας μετάβαση στο επόμενο θέμα που είναι

Αξιολόγηση ποιότητας νερού: Πολύτιμες μανταλενικές γνώσεις για το πως δύο επίσημες μετρήσεις ποιότητας νερού μπορούν να βγάλουν μέσα σε λίγες ημέρες δύο αντίθετα αποτελέσματα, η πρώτη χρονικά να κρίνει το νερό ακατάλληλο και η δεύτερη κατάλληλο. Αυτή είναι μία πολύτιμη μέθοδος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εξασφαλίζεται πόσιμο νερό σε κάθε περίπτωση που η ποιότητά του είναι αμφίβολη.

Εξοικονόμηση νερού. εδώ μπορούμε να παρουσιάσουμε πραγματικά πρωτοποριακές απόψεις, που έχουν διατυπωθεί και από σχολιαστές αυτού του ιστολογίου σχετικά με την εξοικονόμηση νερού, όπως:
-αδελφοποίηση με ινδιάνικο χωριό για εκμάθηση του χορού της βροχής και τροποποίησή του ώστε να χορεύεται με νησιώτικο βηματισμό.
-απαγόρευση του πλυσίματος και ξυρίσματος, κ.ά.

Άντληση νερού μέσω γεωτρήσεων. Εδώ μπορεί να γίνει μόνο μία σύντομη παρέμβαση από τους αντιπάριους εκπροσώπους, αφού πρόκειται για γνωστή τεχνογνωσία και στην Πάρο, πώς, δηλαδή, να διενεργούνται παράνομες γεωτρήσεις υπό την ευλογία των αιρετών και τη σιωπηλή συναίνεση όλων. Μπορεί επίσης να δοθεί και σύντομη απάντηση στο μαθηματικό ερώτημα: πώς γίνεται αφού όλοι βρίσκουν νερό, το νερό να μη φτάνει για όλους;

από “Καθημερινή”

Στο τέλος δε της ημερίδας μπορεί να επιχειρηθεί κατά τη διάρκεια του γεύματος και επιχείριση προσέγγισης ομάδων και οργανώσεων που είναι κοινωνοί της αφοριστικής άποψης που παρουσιάσαμε και προσφάτως, ότι δηλαδή αυτός που αγάπησε το χρήμα δεν αγάπησε το περιβάλλον (των άλλων, μόνο το δικό του λάτρεψε).


Μια προκλητική κορυφογραμμή που διαταράσσει το φυσικό κάλλος της απέριττης βίλλας
γνωστού επωνύμου με 12 γράμματα σε σχέδιο γνωστού πολιτικού με 10 γράμματα..

Χαρακτηριστικά μινιμαλιστικές και οι τζαμαρίες, όπως ακριβώς επιτάσσει η λιτή κυκλαδική αρχιτεκτονική

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΑΡΓΑΡΟ ΝΕΡΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗ ΕΤΙΚΕΤΑ ΣΤΟ ΠΛΑΪ

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ

ακολουθεί η επίσημη ανακοίνωση (πηγή: παριανός τύπος)


Ο Δήμος Πάρου,
η Δ.Ε.Υ.Α. Πάρου
και ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Αρχίλοχος»
έχουν την τιμή να σας προσκαλέσουν
στην ημερίδα που διοργανώνουν με θέμα:
«Διαχείριση Υδάτινων Πόρων»
η οποία θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 16 Μαΐου 2009
στην αίθουσα του πολιτιστικού συλλόγου «Αρχίλοχος»
Σκοπός της ημερίδας: Τα τελευταία χρόνια όλο και πιο συχνά συζητιέται το πρόβλημα της έλλειψης νερού. Όπως γνωρίζουμε το πρόβλημα της ξηρασίας εντείνεται όλο και περισσότερο στις ευαίσθητες μεσογειακές περιοχές, όπως είναι τα νησιά μας.
Η αυξημένη ζήτηση του νερού και η υπερκατανάλωση δημιουργούν νέες υποχρεώσεις και επιβάλλουν τη διαμόρφωση ενός καινούριου συστήματος διαχείρισης που να εξασφαλίζει την ποσοτική και ποιοτική αειφορία των υδάτινων πόρων παράλληλα με την προστασία του περιβάλλοντος.
Με την ημερίδα αυτή αποσκοπούμε στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών σε θέματα διαχείρισης υδάτινων πόρων, καθώς και στη διαρκή συνεργασία τους με τους φορείς και την πολιτεία, οι οποίοι με τη σειρά τους θα πρέπει να αντιμετωπίζουν τα υδατικά προβλήματα που προκύπτουν.

Η οργανωτική επιτροπή


ακολουθεί το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ:

09:30-10:00 Έναρξη – Χαιρετισμοί
10:00-10:15 Εισήγηση πολιτιστικού συλλόγου «Αρχίλοχος»
10:15-10:30 «Δυνατότητες επαναχρησιμοποίησης νερού στην Ελλάδα» Γκίκας Πέτρος Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος, Πολυτεχνείο Κρήτης
10:30-11:00 «Διαχείριση νερού στη Μεσόγειο: Μαθήματα από το παρελθόν για λύσεις στο μέλλον» Σκούλλος Μιχαήλ Καθηγητής Χημείας Περιβάλλοντος, (Ε.Κ.Π.Α., ΜΙΟ-ECSDE, MAB/UNESCO)
11:00-11:15 Διάλειμμα
11:15-11:30 «Μικροί ορεινοί ταμιευτήρες στο νησιωτικό χώρο: μια περιβαλλοντικά ήπια λύση» Πισσίας Ευάγγελος Dr.Καθηγητής διαχείρισης υδάτινων πόρων, ΤΕΙ Αθήνας
11:30-12:00 «Η πρωτοβουλία του WWF Ελλάς για την προστασία των νησιωτικών υγρότοπων της Ελλάδας» Γεωργιάδης Νικόλαος Επιστημονικός συνεργάτης WWF Ελλάς, Καταγάς Κων/νος Δασολόγος, Δ/ντής Δασών Κυκλάδων
12:00-13:00 Παρεμβάσεις – Τοποθετήσεις – Συζήτηση
18:00-18:20 «Η ΔΕΥΑ Πάρου σήμερα. Στρατηγική και προοπτικές» Ξαγοράρης Γεώργιος Μηχανολόγος Μηχανικός, Γενικός Διευθυντής ΔΕΥΑ Πάρου
18:20-18:40 «Οδηγία πλαίσιο 2000/60/ΕΕ: νέο θεσμικό εργαλείο για τη διαχείριση των υδάτων σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο. Γεωτρήσεις: η περίπτωση των Κυκλάδωνκαι της Πάρου ειδικότερα». Βούρος Παναγιώτης Περιβαλλοντολόγος,Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κυκλάδων
18:40-19:00 Διάλειμμα
19:00-19:20 «Διαχείριση νερού στην Πάρο. Σημερινή κατάσταση και προοπτικές» Νόκας Ηλίας Γεωλόγος, Προϊστάμενος Δ/νσης Υδάτων Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου
19:20-20:30 Παρεμβάσεις – Τοποθετήσεις – Συζήτηση
20:30-21:00 Συμπεράσματα – Λήξη

March 2, 2009

Καρναβάλι στην πλατεία του χωριού

Filed under: τα εν οικω,κλαυσιγελως — santapori @ 7:35 pm


Για άλλη μια χρονιά το παράδοξο καρναβάλι της Καθαράς Δευτέρας (παντού σχεδόν γίνεται πλέον μια μέρα πριν) είχε συμμετοχή, κέφι, γέλιο, τσικουδιά, μουσική και χορό. Πιστοί στο διονυσιακό πνεύμα οι άντρες ντύθηκαν γυναίκες κάθε λογής, όπως είναι προφανές και στις φωτογραφίες, πάντως κατά κανόνα τροφαντές και βαρβάτες.

Δυστυχώς η διείσδυση των ΜΜΕ (μέσων μαζικής ένδυσης), που πιπιλάνε το μυαλό της επαρχίας με τα θέματα που απέχουν παρασάγγας από την καθημερινότητά της, έφερε στο προσκήνιο άρματα της επικαιρότητας κατευθείαν από τα δελτία ειδήσεων του Πρετεντέρη. Παρόλα αυτά ήταν πετυχημένα.

Μπράβο σε όλους, είναι όμορφο να βλέπεις ηλικιωμένους να προσέρχονται στο καθιερωμένο δρώμενο και τουρίστες να συμμετέχουν στα άρματα.

Οι φωτογραφίες προς τέρψιν και ο σχολιασμός προς επίρρωσιν αυτής

ΜΜΜ… ΚΟΠΕΛΙΑ!!! ΜΟΥ ΧΑΡΙΖΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑΤΑΚΙ ΣΟΥ?
ΕΕΕ…ΑΣΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ…

ΑΠΛΗ Η ΑΜΟΛΥΒΔΗ ΤΣΙΚΟΥΔΙΑ?

ΟΙ ΞΑΝΘΙΕΣ ΤΡΙΧΕΣ…

ΚΑΙ ΤΑ ΣΕΞΥ ΕΣΩΡΟΥΧΑ…
ΛΟΥΣΙΜΟ ΜΕ ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

ΛΟΥΣΙΜΟ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΥΦΕΡΑ ΞΑΝΘΑ ΧΕΡΑΚΙΑ –
ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥ ΡΙΧΝΟΥΝΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕ ΜΕ ΤΟ ΜΠΡΙΚΙ

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΑΠΕΛΟ-ΣΤΕΓΝΩΤΗΡΑΣ-ΑΠΟΡΡΟΦΗΤΗΡΑΣ.
ΣΤΑ ΔΕΞΙΑ Η ΧΑΪΝΤΙ
ΩΡΑΙΟ ΚΟΛΠΟ! ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΤΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
ΝΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ?
ΕΙΜΑΙ Η ΠΕΤΡΟΥΛΑ ΚΑΙ ΘΑ ΒΡΕΞΕΙ ΨΑΡΟΝΤΟΥΦΕΚΟΣΤΟΛΕΣ

ΣΟΥΠΕΡ ΤΟ ΜΑΚΙΓΙΑΖ ΑΛΛΑ ΞΕΧΑΣΑ ΝΑ ΒΓΑΛΩ ΤΙΣ ΤΡΙΧΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΤΗ
ΤΟ ΓΚΡΑΝ ΣΟΥΞΕ – Η ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ

ΜΗ ΔΙΝΕΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΚΦΥΛΗ ΚΑΛΟΓΡΙΑ (ΚΙ ΑΣ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΨΙΝΑΚΗ),
ΤΟΝ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟ ΟΔΗΓΟ ΠΟΥ ΔΕ ΒΛΕΠΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΝ ΕΙΔΑΤΕ???

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΑΝΑΜΟΝΗΣ ΓΙΑ ΕΝΑ PRISON BREAK

TΩΡΑ ΠΟΥ ‘ΧΩ ΞΕΜΠΟΥΚΑΡΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠ’ ΤΟΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΕ
ΓΕΜΩΣΕ ΤΟΝ ΑΡΓΙΛΕ ΜΑΣ ΝΑ ΦΟΥΜΑΡΟΥΜΕ ΚΑΛΕ
(ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΝΕΜΟΣΚΑΛΑ)

ΞΑΝΘΙΑ ΚΑΛΛΟΝΗ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΛΑΝΟ
ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΚΡΟΒΑΤΟΥΣΑ ΚΟΙΛΙΑ ΑΠΑΝΩ ΣΤΟ ΛΙΓΝΟ ΚΟΡΜΙ

ΠΟΝΗΡΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ

ΤΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ – ΑΧ ΚΑΛΕ ΚΥΡΙΕ ΕΦΡΑΙΜ ΜΗ ΜΑΣ ΜΗΝΥΣΕΤΕ ΚΙ ΕΜΑΣ

ΠΟΛΥ ΒΑΡΥ ΧΕΡΙ ΕΧΕΙ Η ΚΟΠΕΛΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ. Ο’ΤΙ ΝΑ’ ΝΑΙ…

ΚΙ ΕΧΕΙ ΚΙ ΩΡΑΙΑ ΦΙΛΕΝΑΔΑ…

ΑΝΤΑΛΛΑΣΟΝΤΑΙ ΕΥΧΕΣ ΜΕ ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΜΕ ΘΕΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΝΤΟΣ
ΦΤΥΣΤΟΣ?
Ε! ΦΤΥΣΤΕ ΤΟΝ…

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

(δείτε κι άλλο φωτορεπορτάζ στον ωλίαρο)

KAI BEBAIA ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΝΟΕΡΑ ΟΛΟΣ Ο ΘΙΑΣΟΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟΝ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟ ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΞΊΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ
(για τους τακτικούς επισκέπτες τα παρακάτω βγάζουν νόημα, για τους περαστικούς όχι)

February 23, 2009

Τα δικά μας Όσκαρ είναι εδώ…


Σπάμε το μονοπώλιο του Χολλυγουντ και εισβάλλουμε στα άδυτα του κινηματογραφικού υποκόσμου.
Μετά από ενδελεχή μελέτη και αναζήτηση, ο μάγος του αντίπαρος-blog αποκαλύπτει τα Όσκαρ που απέκρυψαν οι Αμερικανοί.
Ελλαδάρα είσαι αξεπέραστη….

Ευχαριστούμε για άλλη μια φορά το φιλικό και ομογάλακτο ibisclub για την ταχεία και πολύτιμη συνδρομή του

Wall-E (To σουφλορομποτάκι)
Μέσα σε μία μεταβιομηχανοποιημένη κοινωνία τα σκουπίδια πνίγουν τον πλανήτη. Το ακούραστο σουφλορομποτάκι όμως στέκει άγρυπνος φρουρός στη χωροαταξία των σκουπιδιών. Το σουφλορομποτάκι ταξινομεί κάθε απόρριμμα με μεγάλη προσοχή διατηρώντας τον πλανήτη καθαρό και κατοικήσιμο.
Το σουφλορομποτάκι αναδεικνύεται ο μέγας χωροτάκτης της χρονιάς και δικαιωματικά θέτει υποψηφιότητα για τα φετινά Όσκαρ.

Milk (Ο Γαλαμάνης)
Στη συντηρητική πρωτεύουσα του 2009 ένας κρυπτοφυλομόφιλος δημοτικός σύμβουλος καταφέρνει να φτάσει στη δυσθεώρητη κορυφή της δημοτικής αρχής της πόλης. Δήμαρχος. Ο κόσμος αντιμετωπίζει τον Galamoney με σκεπτικισμό στην αρχή.

Ωστόσο, με πρωτοποριακές ενέργειες ο Δήμαρχος κλέβει τις καρδιές όλων.
Όλοι θυμούνται το χριστουγεννιάτικο δέντρο-λαμπάδα που ζέσταινε τους άστεγους καταστηματάρχες ή, πάλι, την επιτυχημένη του ατάκα στους άστεγους σε πρωτοχρονιάτικη γιορτή: «Άντε και του χρόνου πάλι εδώ μαζί.»

Κορυφαία ωστόσο στιγμή της δημοτικότητάς του είναι όταν μπερδεύει την αποτρίχωση των ευαίσθητων περιοχών με την απαλλοτρίωση των ευαίσθητων ζωνών –πάρκων της πόλης. Αρχικά ο κόσμος αντιδρά, αλλά σύντομα όλοι οι λογικά σκεπτόμενοι ξυρισμένοι νεοχαζοί πολίτες επικροτούν με δυναμισμό την κίνηση του Δημάρχου-ορόσημο.

Τελικά, λίγο πριν αγιοποιηθεί από τους αγίους κτηματοπατέρες δολοφονείται από τον πολιτικό του αντίπαλο και ηγέτη της δημοτικής παράταξης «Αθήνα – Ανοιχτοί Κώλοι» Αλέξη Πρίτσα.
Λίγο πριν αποχαιρετίσει το μάταιο τούτο κόσμο ο χαρισματικός Γαλαμάνης (Galamoney) θα φωνάξει τσιρίζοντας: “για σένα λιώνω μάθε το και μ’ έχεις κάνει βωβό…” .

Δικαιωματικά κερδίζει την υποψηφιότητα για φέτος.

Dark Knight (o Θεοσκότεινος Ιππότης Κούγιαμαν) Η μάχη για την κάθαρση του Εxarheia City από τα εγκληματικά στοιχεία βρίσκεται στα χέρια μίας δυναμικής, μυστικής συμμαχίας. Ο μασκοφόρος Kougiaman – που δεν είναι άλλος από το μεγιστάνα playboy πνίχτη Δικηγόρο- ηγείται της προσπάθειας.

Η σπουδαιότερη απειλή για την έννομη τάξη της πόλης, όμως, μόλις που αρχίζει να αχνοφαίνεται, τρομοκρατώντας πρώτα – παραδόξως – τις αρχηγικές φυσιογνωμίες του υποκόσμου κι ακούει στο όνομα 15χρονος Τζόκερ. Το χάος που απειλεί να φέρει ο μυστηριώδης εγκληματίας με το νεανικό μακιγιάζ είναι δυνατό να αλλάξει τις ισορροπίες δραματικά. Ευτυχώς ο Θεοσκότεινος Ιππότης αποκαθιστά το νόμο και την τάξη.

Κορυφαία σκηνή της ταινίας εκεί που ο Κούγιαμαν στέκεται πάνω από το άψυχο κορμί του 15χρονου Τζόκερ και δηλώνει με μεγαλοσύνη ψυχής «Αν έπρεπε να χαθεί ή όχι το παιδί, αυτό θα το κρίνει η Δικαιοσύνη, δηλαδή ΕΓΩ».

H απίθανη ιστορία της Νινής ΝτεμίσηΑπό ένα λάθος της φύσης η πρωταγωνίστρια διαγράφει τον κύκλο της ζωής ανάποδα: γεννιέται γριά ξεμωραμένη και πεθαίνει έμβρυο ξεμωραμένο. Εντυπωσιασμένοι οι κάθε φορά συνομήλικοί της την παρακολουθούν να γίνεται όλο και πιο νέα, αντίθετα με τους ίδιους, που γερνάνε. Αδύναμη να ερωτευθεί κάποιον που θα γερνάει ενώ αυτή γίνεται όλο και νεώτερη, καταλήγει να ερωτευθεί παθολογικά τον εαυτό της. Γίνεται στα εφηβικά της χρόνια διάσημη σταρ του θεάτρου, αλλά όσο μικραίνει τόσο χάνει και σε δόξα.

Η τελευταία σκηνή της ταινίας είναι η πιο δραματική: μικροσκοπική, αδύναμη, άσημη και μωρή, μπαίνει στη μήτρα της γριάς μητέρας της αφού πρώτα κάνει μία βαθιά υπόκλιση στους ανύπαρκτους θαυμαστές της.

Slumdog Millionaire (το αλάνι-εκατομμυριούχος) Ένα αλητάκι της Αθήνας, παιδί των φαναριών, παρουσιάζεται στην εκπομπή «Ποιος θέλει να γίνει Εκατομμμυριούχος» και σπάει όλα τα ρεκόρ. Ο αρχιστράτηγος Μπερντεντέρης τον ανακρίνει στα καμαρίνια λίγο πριν την τελευταία ερώτηση για τα 2,000,000 ευρώ. Ο μικρός δεν λυγίζει στα απάνθρωπα βασανιστήρια, μέχρι που ο Αρχιστράτηγος του διαβάζει ακατάπαυστα τις πολιτικές ειδήσεις του Μέγκα.
Γρήγορα το αλάνι καταρρέει και ομολογεί ότι απαντάει όλες τις ερωτήσεις σωστά γιατί κάθε ερώτηση του θυμίζει κάτι από τα βάσανα της πολυτάραχης ζωής του. Στην τελευταία ερώτηση «Ποιο είναι το μικρό όνομα του Γεωργιάδη» και αφού κάνει χρήση του 50-50, το αλάνι–εκατομμυριούχος πρέπει να αποφασίσει αν το σωστό είναι Άδωνις ή Αδόλφος. Δε θα σας πούμε για να μην σας χαλάσουμε το φινάλε.

Πάντως στο τέλος στήνεται τρικούβερτο γλέντι με το Σπύρο Παπαδόπουλο οικοδεσπότη και πολλούς εκλεκτούς καλεσμένους.

The Reader (Σφραγισμένα γράμματα) Ο έρωτας ενός ταχυδρόμου με μια μεγαλύτερη γυναίκα στη μεταπολεμική Ρουσσία θα τον μπλέξει σε μια δίκη για εγκλήματα πολέμου, όπου αποκαλύπτεται μια τρομερή αλήθεια: ο γιος του, καρπός του έρωτα των δύο πρωταγωνιστών είναι ο ισχυρότερος άνδρας της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής σκηνής.

Κύριο όπλο του αμοραλιστή νεαρού πολιτικού η διορατικότητα. Μάλιστα, λόγω του ότι έχει πατέρα ταχυδρόμο, του προσάπτουν το παρατσούκλι «ο άνθρωπος που διαβάζει σφραγισμένα γράμματα». «Είμαι γιος ταχυδρόμου, δεν γεννήθηκα ισχυρός» δηλώνει ο νεαρός Θοδωρής Ρουσσόδουλος. Το συγκλονιστικό φινάλε της ταινίας περιλαμβάνει την αποκαθήλωση του Θοδωρή, τη μετάνοιά του και την αποκάλυψη ενός φοβερού μυστικού: λατρεύει να βλέπει Λιακόπουλο και διαβάζει Λούκυ Λουκ.

The Wrestler (Ο βιο-παλαιστής)
Το σενάριο τετριμμένο αλλά γοητευτικό. Η διαδρομή της ζωής ενός νέου, φτωχού πλην τίμιου χριστιανόπουλου που κατεβαίνει σε αγώνες μπόντυ μπίλντινγκ και πάλης για να εξασφαλίσει τα προς το ζειν. Χάρη στη θεία χάρη που απολαμβάνει από τότε που τον ευλόγησε το Άγιο Πνεύμα αυτοπροσώπως με τη μορφή κουτσουλιάς περιστεριού, ο βιο-Παλαιστής καταφέρνει να διακριθεί, να αναρριχηθεί ψηλά στον στίβο της πολιτικής ζωής και τελικά να γίνει ευρωβουλευτής. Ίσως και πρωθυπουργός.

Frost – Nixon (Ανδρέας και Μπομπ)

Η ταινία βασίζεται στο φανταστικό σενάριο μιας σειράς συνεντεύξεων που εξασφάλισε ο Ανδρέας Μικρούτσικος από τον έκπτωτο Μπομπ Βουλγαράκη για το καλοκαίρι του 2012, όταν ο τελευταίος θα λήξει την τριετή σιωπή και μετάνοιά του, διάστημα κατά το οποίο θα αυτομαστιγώνεται καθημερινά στην Πλατεία Συντάγματος. Στην πιο αποκαλυπτική συνέντευξή του ο Μπομπ παραδέχεται, τελικά, την εμπλοκή του στο σκάνδαλο Ζήμενς-γκέιτ, αλλά και στο off-shore-γκέιτ, το βατοπέδιο-γκέιτ και το Pakistani-γκέιτ και πολλά άλλα (Μπομπ ο Βουλγαράκης-ΥποκλοπάκηςΑrtthinakis τρομοχεστάκης αμφιθεατροχυδαιάκης , κάθε link και μια διάσταση).


Μια ιστορική αναμέτρηση, την οποία παρακολούθησαν πάνω από χίλια αρρωστάκια τηλεθεατές και η οποία όχι μόνο άλλαξε τη ζωή και των δύο, αλλά και τους όρους και τα όρια της δημοσιογραφίας και της πολιτικής…

Συγκλονιστικό το τέλος της ταινίας, όπου ο μετανοών Μπομπ δηλώνει ότι είναι έτοιμος να ομολογήσει και το υπέρτατο αμάρτημα που θα τον βαραίνει μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Δεν θα προλάβει όμως να κατονομάσει το αμάρτημα, γιατί φθάνει η ώρα για το δελτίο καιρού, το οποίο εκφωνεί η απέριττη Πετρούλα. Προβλέπει καύσωνα, κι αρχίζει να ζεσταίνεται, οπότε από κάτω γίνεται χαμός, οι θαυμαστές της ουρλιάζουν και, τελικά, η συνέντευξη τελειώνει πριν τη συγκλονιστική αποκάλυψη του Μπομπ.
Την ίδια στιγμή τελειώνει και η Πετρούλα.

February 14, 2009

Η σφήκα και η μελόντικα και το Τριώδιο κι η τράπουλα και η γιορτή…. (μέρος 5ο): η γιορτή

Ο Δαλάι Λάμβδα κατέβηκε από τον ουρανό. Αλαφρύς σα φτερό, δυναμικός σαν εξώδικο

-Ομμμμμμμμμμμμμμμμ…….

Ο Δαλάι Λάμβδα κατέβηκε από τον ουρανό αλαφρύς σα φτερό, τόσο αθόρυβα που το πορτοκαλί του ράσο δεν ανέμιζε καθόλου.

-Ομμμμμμμμμμμμμμμμ…

Έκατσε οκλαδόν απάνω σε έναν καναπέ με θεά τα καϊκια του λιμανιού.

Ο Δαλάι Λάμβδα λίγο πριν το απρόσμενο ραντεβού

Στο Σάντα Πόρι ήταν Σάββατο απόγευμα. Ψηλά στον ουρανό δυο Πήγασοι έσκιζαν τον ορίζοντα. Λίγο πριν φθάσουν πάνω από το νησί ο μάγος Γίσσπορ κοίταξε κάτω.
“Πολύ ήσυχο το Σάντα Πόρι”, σκέφτηκε. “Μόνο το Δαλάι Λάμβδα βλέπω…”

Με δυο τρία πετάγματα των φτερωτών αλόγων είχαν ήδη φθάσει πάνω από το εγκαταλειμμένο γήπεδο ποδοσφαίρου. Χορταριασμένο, έστεκε από μακριά σαν ένα μικρό γήπεδο γκολφ.

-Εδώ θα κατέβεις εσύ Ρήγα Μπαστούνη.
-Γιατί εδώ κι όχι στο λιμάνι που θα είναι κι οι άλλοι;

-Δεν πρέπει να κινήσουμε υποψίες ότι σε έφερα εγώ. Άσε που με το μπαστούνι του γκολφ που
κουβαλάς μόνο εδώ θα μπορούσα να σε αφήσω και να μην προκαλέσουμε υποψίες ότι είσαι απλά ένα τραπουλόχαρτο. Λοιπόν κατέβα και θα τα πούμε αργότερα.

Ο Ρήγας Μπαστούνης ξεπέζεψε με μια γρήγορη και συνάμα ανάλαφρη κίνηση, πάτησε στο έδαφος και έψαξε κάπου να κρύψει τον Πήγασό του.

“Μήπως να τον κρύψω μέσα στα γκολπόστ” σκέφτηκε και με μιας βάλθηκε να φέρει σε πράξη το ευφυές πλάνο του, αντάξιο της υψηλής νοημοσύνης του. Μέσα σε λίγα λεπτά ένας δεμένος Πήγασος κοίταζε απορημένα τον κόσμο μέσα από τις θηλιές ενός σκουριασμένου τέρματος στο χορταριασμένο γήπεδο του Σάντα Πόρι.

Ο Ρήγας Μπαστούνης είχε ήδη αρχίσει να βαδίζει προς το χωριό.


Ο μάγος Γίσσπορ συνέχισε να πετάει πάνω από το χωριό. Προσέχοντας να μην συγκρουστεί με καμία κουρούνα και γίνει περίγελως των μάγων κοίταξε λίγο πιο προσεκτικά έξω από το οβάλ γραφείο της φυλάρχου Μανάρας Βαρβέτα. Εκεί που πηγαινοέρχονταν ολημερίς κι ολονυκτίς ταλαίπωροι υπάλληλοι, ηθικοί γραμματείς και εωσφόροι φαρισαίοι, πρωτοπαλίκαρα της φυλάρχου και φιλότιμοι νενέκοι, έντιμοι γραφιάδες και πληρωμένοι γραφοφονιάδες, τώρα δεν υπήρχε κανένας.
“Πού είναι όλοι επιτέλους;” αναφώνησε δυνατά ο μάγος Γίσσπορ.

Δεν πρόλαβε να τελειώσει τη φράση του και ένα ρεύμα αέρα τον τύλιξε σα στρόβιλος, καθώς η Σούπερ Γούμαν και ο δικαστής Ντρεντ-αγκάνας πέρασαν από δίπλα του, πετώντας με ταχύτητα που κι ο ίδιος ζήλεψε. “Ήταν που ήταν εκτός ελέγχου η κατάσταση με τα οχήματα στον κεντρικό πεζόδρομο, τώρα θα τσακωνόμαστε και για τους αεροδιαδρόμους” σκέφτηκε ο μάγος.

Οι δύο σούπερ ήρωες χάθηκαν από τα μάτια του αλλά όχι από το νου του. Πρώτη φορά έβλεπε παχουλή σούπερ γούμαν, χώρια που η στολή ήταν κάπως στενή.

“Δικαστή Ντρενταγκάνα κουράστηκα”, είπε η φύλαρχος Σούπερ Γούμαν στον δικαστή, καθώς πετάγανε πάνω από την παλιά χωματερή. “Πόσους καθαρίσαμε μέχρι τώρα;”

Ο τζατζ Ντρενταγκάνας έβγαλε το τεφτέρι του προσέχοντας να μην του το πάρει ο αέρας.

-Λοιπόν, μέχρι τώρα έχουμε καθαρίσει μόνο έναν, τον Καβλέντεη. Κι αυτόν κατά λάθος, τον πνίξατε ποτίζοντας τα λίλλιουμ.
-Καλά να πάθει, ας πρόσεχε που καθότανε…Τζατζ Ντρεντ, φτάνει, κουράστηκα και πείνασα. Ας σταματήσουμε για λίγο.

Δυο σούπερ ήρωες έσκιζαν τον ουρανό, καθώς αρχίσανε να κατεβαίνουν προς το λιμάνι. Εκεί που σιγά σιγά είχαν μαζευτεί όλοι οι γαλάζιοι Γίγαντες και οι μπλε Νάνοι, αυτοί που ο ήρωας σφήκα – Καβλέντεης πρόλαβε να τους καλέσει με το μαγικό κόλπο του μάγου Γίσσπορ, λίγο πριν πνιγεί άδοξα πλάι σε ένα ανθοδοχείο με ψεύτικα λίλλιουμ. Ο Γιουσουφλιάς, ο Βούρτσης, ο Συγκαμμένος κι ο Ραμπάχαλος Ροδοκόκκινος ήταν σε θέση μάχης, με τα στήθη προτεταμένα και τις αισθήσεις τεντωμένες, και πλάι τους η Σούπερ Γούμαν Μανάρα Βαρβέτα, ο δικαστής Ντρενταγκάνας κι ο φιλότιμος Δημήτρης, περιμένοντας όλοι μαζί να κατατροπώσουν το Ρήγα Μπαστούνη, το Δαλάι Λάμβδα και το σινάφι τους. Η πιο μεγάλη ώρα ήταν τώρα. Ήταν;

Ο μάγος Γίσσπορ τα είδε όλα από μακριά, κι όμως ήταν βέβαιος πως δεν είδε λάθος. Με ένα μικρό νεύμα του μπαστουνιού ο Ρήγας Μπαστούνης σημάδεψε τη Σούπερ Γούμαν και της έκλεισε πονηρά το μάτι. Εκείνη ξαφνιάστηκε αρχικά, αλλά γρήγορα έφτιαξε τη στολή της, που την είχε τσαλακώσει πετώντας, και με ένα διερευνητικό χαμόγελο ανταπέδωσε με νάζι το χαιρετισμό. Ο Ρήγας Μπαστούνης χάιδεψε ελαφρά το μουσάκι του γελώντας πονηρά προς τη Σούπερ Γούμαν και αυτή ανασήκωσε λίγο το κολάν της να φανούν οι τροφαντές της γάμπες.

Την ίδια στιγμή ο δικαστής Ντρενταγκάνας στεκόταν ακριβώς απέναντι από τον απόκοσμα ντυμένο στα πορτοκαλί Δαλάι Λάμβδα. “Ομμμμμμμμμμμ” έκανε ο Δαλάι. “Μμμμμμμμμμμμμ” έκανε ο Ντρεντ. “Ομμμμμμμμμμμμμμ¨ ξανάκανε ο Δαλάι. “Αχμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμ” αποκρίθηκε ο Ντρεντ, ανήμπορος να αντισταθεί στο κέλευσμα του Δαλάι Λάμβδα. Ο Δαλάι άνοιξε τα μάτια του, δεν είχε πια εκείνο το κοιμήσικο ύφος που συνήθιζε, ήταν αφύσικα γήινος, σχεδόν σε έξαψη. Κι ο δικαστής Ντρενταγκάνας δεν θυμόταν πια για ποιο λόγο ήθελε να καθαρίσει από προσώπου γης τον Δαλάι Λάμβδα. Πλησίασε κοντά του και του ΄πιασε το χέρι….

Ο μάγος Γίσσπορ βούρκωσε. “Ποιος το περίμενε”, σκέφτηκε, “ότι θα τα έφερνε έτσι η μοίρα που θα γινόταν ανακωχή για μία έστω ημέρα”.
“Ούτε καν οι γαλάζιοι Γίγαντες και οι μπλε Νάνοι δεν χρειάστηκαν”, συνέχισε, καθώς ο Γιουσουφλιάς, ο Βούρτσης, ο Συγκαμμένος κι ο Ραμπάχαλος Ροδοκόκκινος αποσύρονταν όλοι αγκαλιασμένοι από το πεδίο της παρ’ολίγον μάχης.

-Πού θα πάμε τώρα; είπε ο Ροδοκόκκινος.
-Πρέπει να βρούμε κάπου να φάμε και να ξαπλώσουμε, είπε κι ο Γιουσουφλιάς, ονειρευόμενος ένα ωραίο ξενοδοχείο πέντε φασκέλων στην άκρη του γκρεμού.
-Καλώς τ΄ αγόρια, είπε μια άγνωστη γυναικεία φιγούρα που στεκόταν στο κατώφλι ενός πέτρινου σπιτιού που μόλις προσπεράσανε. Κοπιάστε, τέτοια μέρα είναι κρίμα να κοιμηθείτε μονάχοι. Όταν δρασκελίσανε μέσα στο αρχοντικό, τότε μόνο υποψιαστήκανε σε ποια είχαν εμπιστευτεί τη νύχτα τους. Στον τοίχο πάνω από το τζάκι που σιγόκαιγε υπήρχε μία φωτογραφία από τη μακρινή Αντίπαρο και μία στολή κρεμασμένη, όμοια με της Σούπερ Γούμαν της φυλάρχου, μόνο που αυτή έγραφε “η Πετρούλα του Σάντα Πόρι”.

Το επόμενο πρωί η κομψή κυρία Πετρούλα θα έβγαινε στο μπαλκόνι φορώντας τη στολή και θα φώναζε με στόμφο και σκέρτσο: -Είμαι η Πετρούλα του Σάντα Πόρι και…

“Μόλις τέλειωσα”, είπε η σφήκα Καβλέντεης καθώς ένιωθε τον επιθανάτιο ρόγχο να τον κυριεύει. Δεν του έφτανε που τελείωνε η αναπνοή του, ασφυκτιούσε κιόλας μέσα στο στενό κολάν της σφηκοστολής κι επιπλέον δεν υπήρχε κανείς τριγύρω να τον τραβήξει πέρα από τη λίμνη νερού που είχε γίνει ο υδάτινος εφιάλτης του, ο υποψήφιος υγρός του τάφος. “Ώστε μέχρι εδώ ήταν;” σκέφτηκε. “Τόσες θυσίες, τόσα έξοδα, τόσα ξενύχτια για ένα τόσο άδοξο τέλος; Τι θα γράψει η ιστορία; ;;;” συνέχισε τη σκέψη του και ένιωσε πιο απελπισμένος και δυστυχής από ποτέ.

“Μόλις τέλειωσα”, είπε ο φιλότιμος Δημήτρης καθώς έβαζε την υπογραφή του στο κείμενο που μόλις είχε γράψει. Το έβαλε σε ένα φάκελο και το έχωσε στην τσέπη του.

“Μόλις τέλειωσα”, είπε κι ο μάγος Γίσσπορ, καθώς σέλωνε πάλι τον Πήγασό του για να γυρίσει στο Ωσάλ Ιόρ. “Σαν μάγος μόλις τέλειωσα. Αν ήμουν μάγος σωστός έπρεπε να το είχα προβλέψει…” Ο μάγος Γίσσπορ έκλαιγε γοερά. Ήταν μια νύχτα που δε θα ξέχναγε ποτέ. Στα βάθη των αιώνων που θα έρχονταν θα θυμόταν πάντα πως μία νύχτα του Αγίου Βαλεντίνου οι αντίπαλοι συνθηκολόγησαν για μια βραδιά, πριν ριχτούν πάλι στη μάχη την επομένη ημέρα.


“Μόλις τέλειωσα”, είπανε με ένα στόμα και ο Ρήγας Μπαστούνης με τη φύλαρχο, πρώην Σούπερ Γούμαν.

θα σε πάρω να φύγουμε, σ’ άλλη γη σ’ άλλα μέρη,
γιατι με τόσα εξώδικα, θα κρατήσω τεφτέρι

(συνεχίζεται… συνεχίζεται;;;)

με την πολύτιμη συνδρομή του ibis (http://ibisclub.blogspot.com/)

Next Page »

Blog at WordPress.com.