Σάντα Πόρι

June 18, 2009

Βάλτε φανάρια στον πεζόδρομο, να το συνηθίζουμε σιγά σιγά ότι αλλάζει

Filed under: τα εν οικω,δρόμος — santapori @ 12:19 pm

ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΟΙ ΤΣΙΦΛΙΚΑΔΕΣ…
Τι τους κοιτάτε;;;

Satenam

Όσο ο κεντρικός πεζόδρομος παραβιάζεται κατ’ εξακολούθηση, τόσο θα αγριεύουμε.

Όταν ο νόμος προκλητικά δεν λειτουργεί, όταν μερικά καφάσια μπύρες αποτιμώνται ως πιο σημαντικά για το προφίλ του νησιού από έναν ήρεμο πεζόδρομο, όταν οι ίδιοι οι αιρετοί ευοδώνουν τη διέλευση μέσα από το δρόμο των ημετέρων, τότε, και λίγο πριν τα νομικά μέτρα, απομένει μόνο η διαπόμπευση των τσιφλικάδων του δρόμου.

Εδώ η γυναίκα του Καίσαρα δεν είναι τίμια, και αυτό (παρα)φαίνεται.

Τα υπόλοιπα στο άρθρο “Ο δρόμος του μηδενός”. Κι όσο δεν συμβαίνει τίποτα, τόσο θα εκτραχύνεται η κατάσταση…

Αφιερώνουμε το παρακάτω τραγούδι στους θιασώτες του δρόμου ταχείας κυκλοφορίας:

Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία
Κάποιοι την έγραψαν απάνω σε παπιά
ήταν μια λέξη μοναχά “ασυδοσία”
κι ύστερα έπεσαν απάνω στα παιδιά

Να να να να… (“Να!” δίκην μούντζας)

Κι ύστερα πέρασε ο καιρός κι η αστυνομία
οι ίδιοι πάντοτε περνούν προκλητικά
ο τοίχος έγραφε “μοναδική ευκαιρία!
εδώ ο πεζόδρομος του κάθε τσιφλικά”

Να να να να… (“Να!” δίκην μούντζας)

Tα καλοκαίρια από νωρίς στα καφενεία
βγαίναν στο δρόμο μας οχήματα πολλά
ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία
είπανε όμως πως την έγραψαν παπιά.

Να να να να… (“Να!” δίκην μούντζας)

Κι οι μπάρες σάπιζαν εν μέσω απορίας
Kι οι πινακίδες ξέβαψαν και γίναν σιέλ
Ο δρόμος έγινε ταχείας κυκλοφορίας
Μπήκαν φανάρια κι έγινε σωστό bordél

Να! (μούντζα)

το μπλογκ ευχαριστεί τον Β.Κ.22 για τη φωτό.

Advertisements

June 10, 2009

Ο πεζόδρομος του μηδενός

Μετά από πολλές διαπιστώσεις, αιτήσεις, συζητήσεις, διαβουλεύσεις, αποφάσεις, κοινοποιήσεις, ανακοινώσεις, θεσπίσεις, εφαρμογές, επικυρώσεις και απαγορεύσεις, είμαστε ακόμα στο μηδέν.

Μηδέν στην εφαρμογή του ωραρίου κυκλοφορίας των οχημάτων στον κεντρικό πεζόδρομο, μηδέν στην αίσθηση κοινωνικής παιδείας και αντίληψης, μηδέν στο IQ κάποιων που χαίρουν ασυλίας περιδιαβαίνοντας με μειδίαμα μανταλενιστή το δρόμο πάνω σε φορτηγάκια, δίκυκλα και επιβατηγά, μηδέν στη δήθεν ασφάλεια ενός πεζοδρόμου που σφύζει από παιδικές φωνές, που μετατρέπονται σε τρομαγμένα βλέμματα και κραυγές μανάδων κάθε λίγο. Μηδέν και στην κοινοτική ευαισθησία (σα να λέμε κρατική απάθεια δηλαδή), που εδώ και δεκαπέντε χρόνια δέχεται αιτήματα συλλόγων για να εφαρμοστεί επιτέλους ο νόμος και σφυρίζει αδιάφορα ή και καθόλου.

Δεν χρειάζεται να αναφερθεί κανείς λεπτομερώς στο τι (δεν) έχει γίνει, οι περισσότεροι γνωρίζουν. Έχουν ξαναγραφεί

DSC00051 [Ανάλυση οθόνης] Ώρα 14.30 στην πλατεία-άσυλο. Ο ποδηλάτης ψάχνει τρόπο να περάσει, αγνοώντας ότι η φορτοεκφόρτωση αποτιμάται περισσότερο από το νόμο, την ασφάλεια και, εν τέλει,την αισθητική κάθε είδους

DSC00052 [Ανάλυση οθόνης] Πρέπει να αποφασίσουμε: ή ομπρέλες και τέντες και καρέκλες και παιδιά και πεζόδρομος ή ό,τι θέλει ο κάθε Παριανός έμπορος.

Untitled-1

Η ΕΘνική Τράπεζα άρχισε τα εορτοδάνεια θαλασσίου τουρισμού. Οι υπάλληλοί της κωφεύουν, ίσως γιατί από τα γραφεία τους προτιμούν να βλέπουν σωσίβια και μπάλες αντί για τους δεκαπέντε–είκοσι συνήθεις υπόπτους που πέφτουν και στο κρεβάτι τους ακόμα παρέα με το όχημά τους και παίζουν με τα νεύρα των γύρω.

February 9, 2009

Δρόμος ή πεζόδρομος ή και τα δύο…

Filed under: τα εν οικω,δρόμος — santapori @ 4:45 pm




Η σκηνή εκτυλίσσεται ένα βράδυ, λίγες μέρες πριν, έξω από το φαρμακείο (εκεί που ήταν μέχρι τότε, γιατί έχει μετακομίσει). Ψιλόβροχο, κάποιοι περπατάνε με ομπρέλες, κάποιοι βιαστικά αυξάνουν το ρυθμό τους για να μη βραχούνε.

Στο απέναντι μαγαζί διεξάγεται ένα παιδικό πάρτυ και πέντε-έξι αυτοκίνητα είναι παρκαρισμένα τριγύρω. Από την πάροδο που βγάζει στο φαρμακείο (και στον πεζόδρομο) έρχονται δύο αυτοκίνητα με κατεύθυνση προς τα κάτω (λιμάνι) μέσω του πεζοδρόμου. Από κάτω όμως έρχονται άλλα τρία αυτοκίνητα, με κατεύθυνση το φαρμακείο, το πάρτυ και την πλατεία. Ταυτόχρονα από την πλατεία φαίνεται άλλο ένα αυτοκίνητο (τζιπ) που κατευθύνεται στο λιμάνι.

Την ίδια στιγμή ένας από τους αστυνόμους του νησιού βαδίζει φορτωμένος με ψώνια, χαιρετάει φιλικά τους γύρω του, περνάει από το “μποτιλιάρισμα” και συνεχίζει αμέριμνος (και τι να κάνει; να γράψει κλήσεις σε όλους; θα τον λιντσάρουνε και θα τις σβήσουν κι από πάνω την επομένη ημέρα).

Τη λύση δίνει ως από μηχανής Θεός ένας γονιός, με προϋπηρεσία στα φέρρυ μπωτ, που αναλαμβάνει υπηρεσίες τροχονόμου-παρκαδόρου (όλο δεξιά, φύγε εσυ, έλα εσύ, πάρτο όλο αριστερά, έφυγες, εσύ περίμενε, κλπ).

Κάποιοι γελάνε, κάποιοι σιχτιρίζουν που καθυστερούν, και τελικά ο δρόμος αδειάζει προσωρινά και το μποτιλιάρισμα λύνεται.

Η αδυναμία και η αδιαφορία των τοπικών αρχών (Αστυνομία, Κοινότητα) και το κλίμα ατιμωρησίας που έχει επακόλουθα επικρατήσει στους πολίτες, έχει μετατρέψει και φέτος τον κεντρικό πεζόδρομο σε κανονικό δρόμο.



Στο δρόμο αυτόν, που πολλές φορές έχει γίνει αντικείμενο διαβουλεύσεων και κριτικής, δε διέρχονται μόνο οχήματα τροφοδοσίας και δημοσίας χρήσης κατά τις πρωινές ώρες, όπως ορίζει κάποια ξεχασμένη κοινοτική απόφαση, αλλά και ΙΧ οχήματα, φορτηγάκια, δίκυκλα, ακόμα και τζιπ μεγάλου κυβισμού, καθ’ όλο το 24ωρο.

Τι κι αν υπάρχει ένα σχολείο εκεί, το οποίο δηλώνει ότι η έξοδός του «βλέπει» σε πεζόδρομο (γιατί σε κάθε άλλη περίπτωση πρέπει να υπάρχει σχολικός τροχονόμος);

Τι κι αν παιδιά κάθε ηλικίας χρησιμοποιούν το δρόμο αυτό ως πεζόδρομο αλλά και ως παιδότοπο;

Τι κι αν πρόσφατα είχαμε ένα νέο τροχαίο ατύχημα, ελαφρύ ευτυχώς, με θύμα ένα μικρό κορίτσι που τόλμησε να περπατήσει εν μέσω παρκαρισμένων τζιπ και διερχομένων δικύκλων; Τελικά πόσο νοιαζόμαστε για τα παιδιά στην πράξη;

Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται νύξη για το θέμα αυτό. Ούτε θα είναι η τελευταία. Απλά, το πρώτο σοβαρό τροχαίο στον πεζόδρομο πλησιάζει και υπεύθυνοι θα είναι όλοι.

Αν ο δρόμος είναι τόσο σημαντικός για τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων και τις μετακινήσεις των κατοίκων, ας το πάρουμε απόφαση. Έχουμε και προτάσεις (βλ. Αντικαζαμίας 2009, μήνας Νοέμβρης:

“Με μια ιστορική της απόφαση η Κοινότητα μετατρέπει τον κεντρικό πεζόδρομο επίσημα πλέον σε λεωφόρο ταχείας κυκλοφορίας. Παράλληλα, εφοδιάζει όλο τον πληθυσμό με ρουλεμάν και γάντζους, έτσι ώστε γαντζωμένοι πίσω από τα διερχόμενα οχήματα να φτάνουν πιο γρήγορα στον προορισμό τους. Το σύστημα σημειώνει μεγάλη επιτυχία, καθώς όσο πιο πολλοί πεζοί παρασύρονται από τα οχήματα τόσο περισσότερο αδειάζει ο δρόμος κι έτσι αυξάνεται κι άλλο η ταχύτητα των οχημάτων. Εντός του έτους προγραμματίζεται να το εφαρμόσει η Παροικιά και η Νάουσα.

Τουλάχιστον μία πρόσφατη ανακοίνωση-πρόταση κάποιων που είναι ευαισθητοποιημένοι στο ζήτημα προστίθεται στις παλαιότερες προσπάθειες και αφήνει ένα περιθώριο ελπίδας.

Τα Δ.Σ. των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων του Νηπιαγωγείου, του Δημοτικού και του Γυμνασίου Αντιπάρου,

κατόπιν συνεννοήσεως με το Αστυνομικό τμήμα

και σύμφωνα με την κανονιστική απόφαση της κοινότητας,

ενημερώνει τα μέλη του και όλους τους κατοίκους, ότι


ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ


η διέλευση σε όλα τα μηχανοκίνητα στον κεντρικό δρόμο Αντιπάρου,

καθ’ όλη την διάρκεια του έτους.

Ο καλύτερος «δάσκαλος οδικής ασφάλειας» για τα παιδιά μας, είμαστε εμείς, διότι οι βασικοί κανόνες για την οδική ασφάλεια διδάσκονται στο δρόμο – και το παιδί είναι στο δρόμο με τους γονείς του, ακολουθώντας το παράδειγμά τους, είτε αυτό είναι σωστό είτε όχι.

Σας ευχαριστούμε θερμά και περιμένουμε την ανταπόκριση σας.

Τα Δ.Σ. των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων

Αφήνει;

Ή να βάλουμε διπλή διαχωριστική στη μέση και ασφαλτοτάπητα υψηλής πρόσφυσης για να στρίβουν με χειρόφρενο έξω από το καφενείο;;;

September 7, 2008

Προβληματισμός όσο κρατάει μια τελευταία αναπνοή

Filed under: τα εν οικω,δρόμος — santapori @ 12:06 am

Για μια στιγμή, όσο κρατάει μια τελευταία αναπνοή, το μικρό νησί αναστατώθηκε. Το πρώτο θανατηφόρο τροχαίο δυστύχημα εδώ και πάρα πολλλά χρόνια δε θα μπορούσε παρά να σκοτεινιάσει τα πρόσωπα και να προβληματίσει. Κάποιοι ρώτησαν με αφέλεια “δικός μας είναι;” Κι ίσως στους δικούς μας να υπολογιζόταν κι ετούτο το δεκαεπτάχρονο παλικαράκι από την Αλβανία, που εδώ και λίγα χρόνια προσπαθούσε να κερδίσει με τη δουλειά ό,τι η κοινωνική μοίρα του είχε αποστερήσει.

Και τώρα; Θα περιμένουμε το επόμενο θύμα στο δρόμο που κινούνται αυτοκίνητα γεμάτα εργάτες που τρέχουν να προλάβουν το φέρυ για την Πούντα, SUV με ευδαίμονες οδηγούς που μιλάνε στο κινητό καπνίζοντας, λεωφορεία, νταλίκες και υδροφόρες που κινούνται γρήγορα, επικίνδυνα και αυταρχικά, μηχανάκια χωρίς φώτα, εξατμίσεις, κράνος, χαρτιά και μυαλό, ανέμελα ποδήλατα και εξαντλημένους joggers; Και πόσο διαρκεί αυτή η συστολή που ξαφνικά δείχνουν όλοι εδώ και δυο μέρες στην οδηγική τους συμπεριφορά;

Όλοι απέδωσαν στις αρμόδιες αρχές τις ευθύνες που τους αναλογούν. Είναι αλήθεια ότι ο δρόμος στο σημείο εκείνο είχε μικρή ορατότητα επάνω στη στροφή εξαιτίας της παραμελημένης συστάδας των θάμνων που προβάλλει επί αυτού.

Κι είναι άλλο τόσο αλήθεια ότι κανείς, ούτε οι αρχές, ούτε οι οικογένειες, δεν ασχολήθηκε για λίγο για να συνετίσει τα άμυαλα παιδαρέλια που τρέχουν απάνω στα δίτροχά τους.

Η αλλαγή οδηγικής παιδείας εφάπτεται μιας γενικότερης παιδείας που λείπει από την ελληνική κοινωνία. Δε θα φέρει άμεσα αποτελέσματα, είναι όμως η μόνη μακροπρόθεσμη και σίγουρη λύση. Μέχρι τότε θα βλέπουμε τους πατεράδες που κάποτε έκαναν σούζες στην παραλία να καμαρώνουν για τους γιους τους που συνεχίζουν την παράδοση. Και θα φοβόμαστε να σταματήσουμε μπροστά στις ξεθωριασμένες διαβάσεις από φόβο μήπως πέσει απάνω μας το αυτοκίνητο/φορτηγό που ακολουθεί.



Κατά καιρούς οι τοπικές αρχές έχουν γίνει δέκτες παραπόνων και υποδείξεων με πιο πρόσφατη (20/5/08) αυτή της Τοπικής Επιτροπής της Ελληνικής Εταιρείας για την Προστασία του Περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς:

Προς: Κοινότητα Αντιπάρου

Λιμεναρχείο Αντιπάρου

Αστυνομικό Σταθμό Αντιπάρου

Κοινοποίηση: Επαρχείο Πάρου

Δήμο Πάρου

Λιμεναρχείο Πάρου

Αστυνομικό Τμήμα Παροικιάς





…..Έντονο είναι το ενδιαφέρον των μελών-φίλων της ΤEA για θέματα που σχετίζονται με την οδική συμπεριφορά και την ασφάλεια των δρόμων. Έτσι έχουμε να σας επισημάνουμε τα παρακάτω:

Α) την παράνομη διέλευση και στάθμευση οχημάτων ΙΧ και ΔΧ από τον κεντρικό πεζόδρομο καθ’ όλο το 24ωρο, καθώς και τη διέλευση οχημάτων τροφοδοσίας πέραν του νομίμου ωραρίου σε καθημερινή βάση. Τονίζεται επίσης η αναγκαιότητα τοποθέτησης ευδιάκριτης σήμανσης στις εισόδους και εξόδους του δρόμου, καθώς και του συστηματικότερου έλεγχου και αστυνόμευσης.

Β) στο δρόμο που οδηγεί προς το χωριό από τη θέση Γλυφά παρατηρείται κάθε μεσημέρι οδήγηση βυτιοφόρων, φορτηγών και ΙΧ οχημάτων γεμάτων με εργάτες σε πολύ υψηλή ταχύτητα, με σκοπό να προλάβουν το φέρρυ μπωτ ή απλά την επιστροφή στον οικισμό κίνηση στο δρόμο εκείνες τις ώρες καθίσταται ιδιαίτερα επικίνδυνη για τα άλλα διερχόμενα οχήματα, πολλώ δε μάλλον για πεζούς και επιβαίνοντες σε δίκυκλα (ποδήλατα – μηχανάκια)

Γ) θα ήταν καλό να τονιστούν ξανά φέτος οι διαγραμμίσεις στις διαβάσεις πεζών στις εισόδους της Ψαραλυκής Α’ και Β’, όπως και να δημιουργηθεί άλλη μία διάβαση πεζών στη δεύτερη είσοδο της Β’ Ψαραλυκής.

Δ) τονίζουμε την κακή ποιότητα του οδοστρώματος σε κάποια σημεία του δρόμου (περιφερειακό Ψαραλυκής, θέση Αγ. Παρασκευής στο δρόμο για Κάμπο) χρήζει άμεσης βελτίωσης, καθώς εγκυμονεί κινδύνους για τη δημόσια ασφάλεια…….

Όλη η επιστολή εδώ

Η δημοσιογραφική κάλυψη του συμβάντος εδώ

April 7, 2008

Αυτός ήταν τυχερός

Filed under: τα εν οικω,δρόμος — santapori @ 9:31 am

Ο δρόμος από το χωριό μέχρι τον Άη Γιώργη είναι βατός και εύκολος στον πηγαιμό και επικίνδυνος στην επιστροφή: το εθιμικό δίκαιο απαιτεί να σηκωθεί κανείς μεθυσμένος από τα τραπέζια των ταβερνών (ακόμη και το προσωπικό).
Η πρόληψη των ατυχημάτων (σε Πάρο και Αντίπαρο) προϋποθέτει οδηγική παιδεία (ανύπαρκτη-βλ. τρικάβαλα στο λιμάνι), ασφαλείς δρόμους (κάθε χρόνο και λιγότερο-βλ. περιφερειακό Ψαραλυκής) και στοιχειώδη ευαισθησία της Αστυνομίας (τρεις άγνωστες λέξεις).

Το 2006 από το Ιατρείο Αντιπάρου είχε αποσταλεί στις Αρχές του νησιού αλλά και της Πάρου το εξής κείμενο. 2 χρόνια μετά η ζωή απλά συνεχίζεται- όχι για όλους. Η θλιβερή εικόνα του οδικού δικτύου περιγράφεται κι από άλλους.

Blog at WordPress.com.