Σάντα Πόρι

October 31, 2008

ο Λουκυ Λουκ ακούει και ελληνικό ροκ

Filed under: τεχνη,μουσικη — santapori @ 8:49 am
Clay art by A.

Επειδή έπεσε πολλή γκρίνια τις τελευταίες μέρες το μπλογκ κατεβαζει ταχύτητες.

Μέχρι να ανεβάσει πάλι στροφές σας προσφέρει τα ελληνικά rock playlist του Lucky Luke

1ο μέρος
2ο μέρος

τα υπόλοιπα playlists είναι
εδώ και εδώ

(Το intro track του 1ου μέρους είναι
και το σήμα κατατεθέν του μπαρ – όλοι ρωτάγανε ποιο είναι…)

Ακούστε τα δυνατά, να σκεπάσουν τις ασχήμιες

Ναυτικού Ομίλου το ανάγνωσμα: κύριοι (αιρετοί) ελέησον

Filed under: τα εν οικω,ναυτακια — santapori @ 8:16 am

Με παρέμβασή του από το κρύο Λονδίνο ο κ.Κανετούνης, ο “Δάσκαλος”, ο Ηλίας, ο άνθρωπος που ανιδιοτελώς ήταν πίσω από κάθε καλή προσπάθεια στο νησί τα τελευταία χρόνια, δίνει και τη δική του άποψη στο ζήτημα. Και επιβεβαιώνει την αδιαφορία που περιγράφουν και οι επιστολές των δύο πολιτών που αναρτήθηκαν χθες. Σ’ αυτό το άρθρο τις βάζουμε όλες μαζί και ελπίζουμε να μη χρειαστεί και άλλη παρέμβαση.

Φίλοι γεια σας από το Λονδίνο. Μπορεί να λείπω τώρα από την Αντίπαρο όμως πάντα διαβάζω και ενημερώνομαι για τις εξελίξεις σε αυτό, κυρίως μέσα από τα θαυμάσια και πρωτότυπα blog, που δείχνουν και την ποιότητα των ανθρώπων που τα επιμελούνται.


Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα σκοπό να κάνω κανενός είδους παρέμβαση μέ οποιοδήποτε τρόπο για όσα ευχάριστα και δυσάρεστα συμβαίνουν στο νησί, το θέμα όμως του Ν.Ο. Αντιπαρου-ΜΕΑΣ Ωλίαρος, άγγιξε ευαίσθητες χορδές μου (κατανοείτε φαντάζομαι τους λόγους) γι αυτό και η σύντομη αυτή παρέμβαση μέσω τoυ blog.


Οι αναφορές τόσο του Γιάννη Τριαντάφυλλου όσο και του ανώνυμου γονέα με βρίσκουν σύμφωνο και νομίζω ότι φανερώνουν την αγωνία τους για την περαιτέρω εξέλιξη και πρόοδο του συλλόγου, πρόοδο που θα είναι προς όφελος όλου του νησιού και ιδιαίτερα του ευαίσθητου τμήματος των παιδιών και της νεολαίας..


Για να επιτευχθεί αυτό, απαραίτητη προϋπόθεση είναι –μεταξύ των άλλων- η στήριξή του από την κοινοτική αρχή του νησιού, στήριξη που δεν την είχε ο σύλλογος τα προηγούμενα χρόνια, για λόγους που δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω. Κοντεύουν τα τρία χρόνια από τότε, που το κοινοτικό συμβούλιο πήρε την απόφαση, μετά από σχετικό αίτημα, για τη δημιουργία των αναγκαίων εγκαταστάσεων στο χώρο της 2ης Ψαραλυκής (Γαλανταριές), αναρωτιέμαι πόσα πρέπει να περάσουν ώστε να υλοποιηθεί αυτή η απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου.. Πρώτη ενέργεια προς αυτή την κατεύθυνση θα ήταν η άμεση τοπογραφική αποτύπωση. Το δεύτερο ζήτημα αφορά και πάλι την εκπλήρωση υποχρεώσεων της κοινοτικής αρχής. Ο κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων ορίζει ότι το 3% (αν δε με απατά η μνήμη μου) του προϋπολογισμού τους θα πρέπει οι Ο.Τ.Α. να τους διαθέτουν για αθλητικούς και πολιτιστικούς σκοπούς. Ο ΜΕΑΣ Ωλίαρος είναι ο κυριότερος αθλητικός και πολιτιστικός φορέας του νησιού και παρόλα αυτά δε χρηματοδοτείται από πουθενά, παρά τα πολλά αιτήματά που κατά καιρούς έχει υποβάλλει.


Το γεγονός ότι κατάφερε να κάνει όσα έχει κάνει μέσα στο μικρό χρονικό διάστημα της λειτουργίας του, και με τις συγκεκριμένες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες μόνο σε ένα θαύμα μπορεί να αποδοθεί. Το θαύμα αυτό οφείλεται στους ανθρώπους που τον πλαισιώνουν και που όλα αυτά τα χρόνια εργάζονται σκληρά, με σύμπνοια, με πίστη ότι αυτό που κάνουν είναι σωστό, προσφέρουν ανιδιοτελώς τις υπηρεσίες τους χωρίς να υποκρύπτουν άλλες σκοπιμότητες. Σημαντική θα πρέπει να χαρακτηρισθεί η βοήθεια μερικών φίλων που περνούν το χρόνο των διακοπών τους στην Αντίπαρο και Αντιπαριωτών που όποτε τους ζητήθηκε η συνδρομή τους ήταν πάντοτε αρωγοί.


Τελείώνω στέλνοντας τα χαιρετίσματα σε όλους τους ανθρώπους που πλαισιώνουν το Ν.Ο.Αντιπάρου-ΜΕΑ Ωλίαρο και ιδιαίτερα στο νέο του πρόεδρο τον Τάσο Φαρούπο. Δεν πρέπει να πτοούνται από τις δυσκολίες και τα εμπόδια που κατά καιρούς ανακύπτουν. Στον παπα-Στέλιο που προσέφερε τόσα στο νησί και στο σύλλογο στο σύντομο-δυστυχώς- διάστημα της παραμονής του. Σε όλους τους μαθητές, εκπαιδευτικούς, γονείς των σχολείων, στους καινούριους διευθυντές τους και ιδιαίτερα στον κ. Παπά Άρη, τους εύχομαι καλή επιτυχία στο έργο τους και επειδή η επιτυχία δεν έρχεται από μόνη της θα ευχόμουν και θα παρακαλούσα όλους τους παράγοντες της εκπαιδευτικής κοινότητας να τους στηρίξουν. Σε όλα τα μέλη και φίλους της τοπικής επιτροπής περιβάλλοντος και πολιτισμού. Τέλος στους συντελεστές των blogs, να συνεχίσετε έτσι- για να ενημερώνομαι κι εγώ από εδώ μακριά-και ελπίζω κάποτε τα νέα να αφορούν περισσότερο ευχάριστα γεγονότα και βήματα προόδου για την Αντίπαρο.


Ηλίας Κανετούνης



“Είμαι ένας γονέας και, όπως οι περισσότεροι γονείς, ενδιαφέρομαι για το καλό των παιδιών, των δικών μου και όλων των υπολοίπων. Προσπαθώ καθημερινά με τη στάση μου και τις πράξεις μου να του προσφέρω ό,τι κρίνω απαραίτητο και να μη στερηθεί όσα οι παλιότεροι, αλλά ακόμα κι εμείς, στερηθήκαμε σε εποχές που το νησί δεν είχε εξελιχθεί και αναπτυχθεί σε τέτοιο βαθμό.

Το νησί λοιπόν εξελίχθηκε, προόδευσε και, θα’ λεγε κανείς με βεβαιότητα, οι εποχές έχουν αλλάξει. Ωστόσο είναι πολλά πράγματα που, δυστυχώς, παραμένουν ίδια και διαπιστώνω πως όσο κι αν κάποιοι γονείς πασχίζουν για τα παιδιά τους, υπάρχουν ζητήματα στα οποία είναι ανήμποροι αν δε βοηθήσουν και κάποιοι άλλοι. Έτσι, για παράδειγμα, οι δυνατότητες του νησιού μας στον τομέα του αθλητισμού είναι πολύ περιορισμένες και, αλίμονο στο παιδί που έχει ταλέντο, αφού είναι απίθανο να το ανιχνεύσει, να το καλλιεργήσει και να το εξελίξει σ’αυτές τις συνθήκες.

Υπάρχουν ορισμένοι σύλλογοι που δείχνουν ενδιαφέρον, όπως ο Ναυτικός Όμιλος Αντιπάρου, που έχει οργανώσει τμήματα κολύμβησης, ιστιοπλοΐας και μπάσκετ για τα παιδιά και αερόμπικ, μπάσκετ για τους ενήλικες. Ωστόσο, χωρίς την απαραίτητη οικονομική και υλική ενίσχυση είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεπερνούν τα προβλήματα και να καλύπτουν τις ανάγκες που δημιουργούνται, όταν, επιτέλους, κάποια παιδιά δείχνουν έτοιμα να κάνουν το παραπάνω βήμα. Αρκεί μια επίσκεψη στην Πάρο για να διαπιστώσει κανείς ότι σε ζητήματα αθλητικής οργάνωσης, απασχόλησης και αξιοποίησης των παιδιών η σύγκριση είναι μελαγχολικά καταλυτική. Είχα μια συζήτηση με ένα παριανό γονέα που καμάρωνε το γιο του στην κερκίδα του γηπέδου και μου ανέφερε περιχαρής ότι οι γονείς έχουν βρει αρωγούς και συμμάχους τις τοπικές αρχές και τους τοπικούς παράγοντες.

Ακόμα πιο μελαγχολική είναι η σύγκριση αν επισκεφθεί κάποιος τις εγκαταστάσεις του Ναυτικού Ομίλου Πάρου και αναλογιστεί τις άθλιες και υποτυπώδεις δικές μας. Αν ρωτήσει κανείς τους Παριανούς γονείς πώς κατάφεραν και έφτιαξαν αυτές τις θαυμάσιες εγκαταστάσεις θα μάθει ότι ο χώρος παραχωρήθηκε από το Δήμο και σιγά σιγά διαμορφώθηκε σε αυτόν που τώρα φιλοξενεί έναν από τους καλύτερους ναυτικούς ομίλους στην Ελλάδα, με διαρκώς σπουδαιότερες διακρίσεις και αυξανόμενη συμμετοχή των παιδιών.

Και εδώ; Εδώ έχει μεν παραχωρηθεί, μετά από πολλές προσπάθειες, χώρος από την Κοινότητα στη θέση Γαλανταριές (2η Ψαραλυκή), αλλά τίποτα άλλο δεν έχει γίνει, ούτε καν η τοπογραφική μελέτη… Πώς άραγε είναι δυνατόν να διακριθούν ποτέ τα παιδιά μας ακόμα κι αν διαθέτουν το ταλέντο, την πειθαρχία και τη θέληση που απαιτείται, ακόμα κι αν έχουν πράγματι έναν πολύ καλό προπονητή, από τη στιγμή που δεν υπάρχει κατάλληλος χώρος και καμία απολύτως βοήθεια πέρα από τους ίδιους τους γονείς; Φτάσαμε στο σημείο οι VIPS και οι επώνυμοι που ζουν εδώ λίγες εβδομάδες το χρόνο να προσφέρουν ουσιαστικότερη και πιο πρόθυμη βοήθεια από τις τοπικές αρχές. Τι να πρωτοαναφέρει κανείς:

-την οικονομική βοήθεια που ποτέ δεν έχουμε λάβει από την Κοινότητα (η ευθύνη φυσικά βαρύνει όλη την Κοινοτική Αρχή), ενώ την ίδια στιγμή ρέουν αλλού δωρεές επί δωρεών για να πληρωθούν κάποιοι απλήρωτοι κοινοτικοί υπάλληλοι;

-τις φήμες που αιωρούνται ότι υπάρχουν συγκεκριμένα συμφέροντα που αντιτίθενται στην εξέλιξη των έργων στις Γαλανταριές;

-τα έξοδα που καλούνται να πληρώσουν οι γονείς για τους αγώνες των παιδιών σε Σύρο, Αίγινα, Άνδρο και ποιος ξέρει που αλλού και για πόσο καιρό ακόμα;

-την ανακολουθία του Ιουλίου, όταν η Κοινότητα, ενώ ενέκρινε τη διοργάνωση των αγώνων της Αγίας Μαρίνας από το Ναυτικό Όμιλο, ώστε αυτός να έχει έσοδα από την πώληση των T-shirts που με κέφι έφτιαξε, πούλαγε τα δικά της. μπλουζάκια, αφήνοντας τους διοργανωτές έκθετους; Ας ελπίσουμε ότι όσοι διαβάσουν την απεγνωσμένη αυτή επιστολή διαμαρτυρίας, και κυρίως οι αρχές και η Κοινότητα,συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι εξίσου, να βοηθήσουν εμάς τους γονείς της Αντιπάρου, να στηρίξουν τον αθλητισμό στο νησί και να βοηθήσουν το Ναυτικό Όμιλο αλλά και κάθε άλλη προσπάθεια σ’ αυτόν τον τομέα.

Τουλάχιστον, ας γίνει μια προσπάθεια συντονισμένη, έτσι ώστε τα παιδιά μας να μην είναι κολλημένα πίσω από ένα υπολογιστή παίζοντας παιχνίδια πολέμου ή κάνοντας ατελείωτο chat, ή πλάι σε μια μπάρα καπνίζοντας και πίνοντας. Νομίζω κανένας γονιός δε θέλει να λογοδοτήσει κάποτε στα παιδιά του για τα ελλείμματα στην παιδεία που του κληροδότησε η αδιαφορία ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας. Είναι δύσκολο, αλλά απαιτεί τουλάχιστον προσπάθεια και θέληση απ’ όλους.

Σας ευχαριστώ,
Ένας απογοητευμένος γονέας “




Αυτά τα παιδιά πράγματι το αξίζουν………
ποιος θα το πιστευε πριν λιγα χρονια πως αυτος ο ναυτικος ομιλος
που ιδρυθηκε απο λιγους ονειροπολους γονεις
θα στεκοταν στα ποδια του
χωρις καμια βοηθεια απο την κοινοτικη αρχη.
Βασικα οι γονεις και μερικοι χορηγοι-φιλοι της Αντιπαρου
βοηθησαν στην αγορα λιγων σκαφων (optimist & laser).
Οι εγκαταστασεις του ομιλου ειναι ανυπαρκτες,
κατω απο τα δεντρα στην παραλία του Αη-Σπυριδωνα.
Και ομως, αυτα τα παιδια ελαβαν μερος σε σχολικους,
σε διασυλλογικους, σε περιφερειακους,
αλλα και στο πανελληνιο πρωταθλημα ιστιοπλοιας στην Αιγινα
τον περασμενο Ιουλιο, με αρκετα καλες επιδοσεις.

Μηπως λοιπον το αιτημα του ομιλου
για παραχωρηση οικοπεδου στην ψαραλυκη πρεπει να λυθει το συντομοτερο??????

Γιατι η κοινοτητα αργοπορει τοσο πολυ στην εκδοση του τοπογραφικου????

Τα παιδια που κανουν τοσες θυσιες περιμενουν μια απαντηση.

Γιάννης Τριαντάφυλλος

Ναυτικού Ομίλου το ανάγνωσμα: Πρόσχωμεν

October 29, 2008

Ναυτικού Ομίλου το ανάγνωσμα: πρόσχωμεν

Filed under: τα εν οικω,ναυτακια — santapori @ 10:27 pm







Οι φωτογραφίες δείχνουν παιδιά αγωνιζόμενα ευπρεπώς, πνεύμα ενάρετα αθλητικό και γενικά υφέρπει μια εντύπωση ότι όλη αυτή η προσπάθεια των μικρών μας αθλητών είναι το αβίαστο αποτέλεσμα μιας συντονισμένης προσπάθειας γονέων, παιδιών, ναυτικού ομίλου και κοινοτικής αρχής. Είναι πράγματι έτσι; Ακολουθεί η επιστολή ενός ανήσυχου πολίτη, που για λόγους ευνόητους θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του.

(τα σχόλια με κόκκινο χρώμα είναι του δαίμονος του ιστολογίου)

“Είμαι ένας γονέας και, όπως οι περισσότεροι γονείς, ενδιαφέρομαι για το καλό των παιδιών, των δικών μου και όλων των υπολοίπων. Προσπαθώ καθημερινά με τη στάση μου και τις πράξεις μου να του προσφέρω ό,τι κρίνω απαραίτητο και να μη στερηθεί όσα οι παλιότεροι, αλλά ακόμα κι εμείς, στερηθήκαμε σε εποχές που το νησί δεν είχε εξελιχθεί και αναπτυχθεί σε τέτοιο βαθμό. (εξέλιξη όχι-μετάλλαξη καλύτερα)

Το νησί λοιπόν εξελίχθηκε, (μεταλλάχθηκε) προόδευσε και, θα’ λεγε κανείς με βεβαιότητα, οι εποχές έχουν αλλάξει. Ωστόσο είναι πολλά πράγματα που, δυστυχώς, παραμένουν ίδια και διαπιστώνω πως όσο κι αν κάποιοι γονείς πασχίζουν για τα παιδιά τους, υπάρχουν ζητήματα στα οποία είναι ανήμποροι αν δε βοηθήσουν και κάποιοι άλλοι. Έτσι, για παράδειγμα, οι δυνατότητες του νησιού μας στον τομέα του αθλητισμού είναι πολύ περιορισμένες και, αλίμονο στο παιδί που έχει ταλέντο, αφού είναι απίθανο να το ανιχνεύσει, να το καλλιεργήσει και να το εξελίξει σ’αυτές τις συνθήκες. (αν το παιδί δεν είναι ήδη 100 κιλά)

Υπάρχουν ορισμένοι σύλλογοι (ο εξής ένας) που δείχνουν ενδιαφέρον, όπως ο Ναυτικός Όμιλος Αντιπάρου, που έχει οργανώσει τμήματα κολύμβησης, ιστιοπλοΐας και μπάσκετ για τα παιδιά και αερόμπικ, μπάσκετ για τους ενήλικες. Ωστόσο, χωρίς την απαραίτητη οικονομική και υλική ενίσχυση είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεπερνούν τα προβλήματα και να καλύπτουν τις ανάγκες που δημιουργούνται, όταν, επιτέλους, κάποια παιδιά δείχνουν έτοιμα να κάνουν το παραπάνω βήμα. Αρκεί μια επίσκεψη στην Πάρο για να διαπιστώσει κανείς ότι σε ζητήματα αθλητικής οργάνωσης, απασχόλησης και αξιοποίησης των παιδιών η σύγκριση είναι μελαγχολικά καταλυτική. Είχα μια συζήτηση με ένα παριανό γονέα που καμάρωνε το γιο του στην κερκίδα του γηπέδου και μου ανέφερε περιχαρής ότι οι γονείς έχουν βρει αρωγούς και συμμάχους τις τοπικές αρχές και τους τοπικούς παράγοντες. (εδώ ακόμα δεν έχουμε λύσει ποιος βγήκε στις εκλογές, με τα κωλόπαιδα θα ασχολούμαστε τώρα;)

Ακόμα πιο μελαγχολική είναι η σύγκριση αν επισκεφθεί κάποιος τις εγκαταστάσεις του Ναυτικού Ομίλου Πάρου και αναλογιστεί τις άθλιες και υποτυπώδεις δικές μας. (που, παρ’ όλες τις αντιξοότητες που θα παραθέσει στη συνέχεια ο απελπισμένος γονέας, είχε παρουσία 9 αθλητών στους πρόσφατους ιστιοπλοϊκούς αγώνες) Αν ρωτήσει κανείς τους Παριανούς γονείς πώς κατάφεραν και έφτιαξαν αυτές τις θαυμάσιες εγκαταστάσεις θα μάθει ότι ο χώρος παραχωρήθηκε από το Δήμο και σιγά σιγά διαμορφώθηκε σε αυτόν που τώρα φιλοξενεί έναν από τους καλύτερους ναυτικούς ομίλους στην Ελλάδα, με διαρκώς σπουδαιότερες διακρίσεις και αυξανόμενη συμμετοχή των παιδιών.

Και εδώ; Εδώ έχει μεν παραχωρηθεί, μετά από πολλές προσπάθειες, χώρος από την Κοινότητα στη θέση Γαλανταριές (2η Ψαραλυκή), αλλά τίποτα άλλο δεν έχει γίνει, ούτε καν η τοπογραφική μελέτη… Πώς άραγε είναι δυνατόν να διακριθούν ποτέ τα παιδιά μας ακόμα κι αν διαθέτουν το ταλέντο, την πειθαρχία και τη θέληση που απαιτείται, ακόμα κι αν έχουν πράγματι έναν πολύ καλό προπονητή, από τη στιγμή που δεν υπάρχει κατάλληλος χώρος και καμία απολύτως βοήθεια πέρα από τους ίδιους τους γονείς; Φτάσαμε στο σημείο οι VIPS και οι επώνυμοι που ζουν εδώ λίγες εβδομάδες το χρόνο να προσφέρουν ουσιαστικότερη και πιο πρόθυμη βοήθεια από τις τοπικές αρχές. Τι να πρωτοαναφέρει κανείς:

-την οικονομική βοήθεια που ποτέ δεν έχουμε λάβει από την Κοινότητα (η ευθύνη φυσικά βαρύνει όλη την Κοινοτική Αρχή), ενώ την ίδια στιγμή ρέουν αλλού δωρεές επί δωρεών για να πληρωθούν κάποιοι απλήρωτοι κοινοτικοί υπάλληλοι; (Δάσκαλε έπρεπε πριν φύγεις να μας τη διάβαζες τη ρημάδα την επιστολή σου!!!)

-τις φήμες που αιωρούνται ότι υπάρχουν συγκεκριμένα συμφέροντα που αντιτίθενται στην εξέλιξη των έργων στις Γαλανταριές; (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις θίγουμε)

-τα έξοδα που καλούνται να πληρώσουν οι γονείς για τους αγώνες των παιδιών σε Σύρο, Αίγινα, Άνδρο και ποιος ξέρει που αλλού και για πόσο καιρό ακόμα; (και στο Πεκίνο να πηγαίνανε πάλι οι γονείς θα πληρώνανε…)

-την ανακολουθία του Ιουλίου, όταν η Κοινότητα, ενώ ενέκρινε τη διοργάνωση των αγώνων της Αγίας Μαρίνας από το Ναυτικό Όμιλο, ώστε αυτός να έχει έσοδα από την πώληση των T-shirts που με κέφι έφτιαξε, πούλαγε τα δικά της (άθλια) μπλουζάκια, αφήνοντας τους διοργανωτές έκθετους (και έξω φρενών); Ας ελπίσουμε ότι όσοι διαβάσουν την απεγνωσμένη αυτή επιστολή διαμαρτυρίας, και κυρίως οι αρχές και η Κοινότητα,συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι εξίσου, να βοηθήσουν εμάς τους γονείς της Αντιπάρου, να στηρίξουν τον αθλητισμό στο νησί και να βοηθήσουν το Ναυτικό Όμιλο αλλά και κάθε άλλη προσπάθεια σ’ αυτόν τον τομέα (ο παπα-Στέλιος έχει πικρή εμπειρία από τη δική του προσπάθεια πριν λίγα χρόνια, οπότε εξαργύρωσε τη λάσπη και την υστεροβουλία με αβάσταχτο προσωπικό φορτίο- βέβαια στα παιδιά έχει την περίοπτη θέση που άλλοι δε θα έχουν ποτέ)

Τουλάχιστον, ας γίνει μια προσπάθεια συντονισμένη, έτσι ώστε τα παιδιά μας να μην είναι κολλημένα πίσω από ένα υπολογιστή παίζοντας παιχνίδια πολέμου ή κάνοντας ατελείωτο chat, ή πλάι σε μια μπάρα καπνίζοντας και πίνοντας. Νομίζω κανένας γονιός δε θέλει να λογοδοτήσει κάποτε στα παιδιά του για τα ελλείμματα στην παιδεία που του κληροδότησε η αδιαφορία ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας. Είναι δύσκολο, αλλά απαιτεί τουλάχιστον προσπάθεια και θέληση απ’ όλους.

Σας ευχαριστώ,
Ένας απογοητευμένος γονέας “
(εμείς απογοητευτήκαμε ακόμα περισσότερο)

ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΕΠΙΡΡΩΣΗ Ο ΕΠΩΝΥΜΟΣ Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ (από τα σχόλια της αντιπάριας φωνής)

Αυτά τα παιδιά πράγματι το αξίζουν………
ποιος θα το πιστευε πριν λιγα χρονια πως αυτος ο ναυτικος ομιλος
που ιδρυθηκε απο λιγους ονειροπολους γονεις
θα στεκοταν στα ποδια του
χωρις καμια βοηθεια απο την κοινοτικη αρχη.

Βασικα οι γονεις και μερικοι χορηγοι-φιλοι της Αντιπαρου
βοηθησαν στην αγορα λιγων σκαφων (optimist & laser).
Οι εγκαταστασεις του ομιλου ειναι ανυπαρκτες
,
κατω απο τα δεντρα στην παραλία του Αη-Σπυριδωνα.
Και ομως, αυτα τα παιδια ελαβαν μερος σε σχολικους,
σε διασυλλογικους, σε περιφερειακους,
αλλα και στο πανελληνιο πρωταθλημα ιστιοπλοιας στην Αιγινα
τον περασμενο Ιουλιο, με αρκετα καλες επιδοσεις.

Μηπως λοιπον το αιτημα του ομιλου
για παραχωρηση οικοπεδου στην ψαραλυκη πρεπει να λυθει το συντομοτερο??????

Γιατι η κοινοτητα αργοπορει τοσο πολυ στην εκδοση του τοπογραφικου????

Τα παιδια που κανουν τοσες θυσιες περιμενουν μια απαντηση.

Τοπογραφικό είπατε; Για δείτε κι αυτό το σοβαρό…
εμφύλιος σε τέσσερις τοίχους ή
ΕΜΔΥΔΑΣ μαινόμενη

(αρχείο pdf)

Ο Τήλαφος προστάτης του πολίτη – ίσως και του Αντιπάριου είδους

Filed under: bloggin',περιβάλλον — santapori @ 6:43 pm

Ο Τήλαφος, ένα δημοφιλέστατο ιστολόγιο, συγγενικό του Οικο-τόπου, που”συλλέγει δημόσιες πληροφορίες για προβλήματα που απασχολούν τους πολίτες” έκανε ειδική μνεία στο antiparos-blog. Όχι μόνο για να αποδώσει τα εύσημα, αλλά κυρίως για να αναδείξει έναν τρόπο έμπρακτης συμμετοχής των πολιτών στα δρώμενα της κοινωνικής και κρατικής αναλγησίας.

“Καλή συνέχεια στην ανάδειξη της αμετροέπειας και της κοινωνικής μυωπίας. Ελπίζουμε η Αντίπαρος και τα γύρω νησιά να γεμίσουν μωβ βελάκια, σα μαχαιριές στην κοιλιά του ανάλγητου κράτους και μετά χαράς να τα δούμε κάποια στιγμή να αφαιρούνται ένα ένα, όταν γίνει συνείδηση στους πολλούς και κυρίως στους αιρετούς ότι to περιβάλλον δε μας ανήκει αλλά του ανήκουμε.” (από το σχόλιο μας στον Τήλαφο)

“Στην ελληνική μυθολογία ο Τήλεφος ήταν ήρωας της Τεγέας, γιος του Ηρακλή και της Αύγης, και στον Τρωικό Πόλεμο ήταν σύμμαχος των Τρώων. Εδώ και μερικούς μήνες ο Τήλεφος φιλοδοξεί να γίνει σύμμαχος του πολίτη που αναζητεί δημόσιες πληροφορίες για θέματα πυρκαγιών, ζητήματα περιβαλλοντικά και άλλα, με ελαφρώς παραλλαγμένο το όνομά του. Το όνομα «Τήλαφος» προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων «Τηλεματική Απεικόνιση Οδικών Συμβάντων» όπου το «π» προ του δασυνόμενου «ο» της λέξης «Οδικών» μετατρέπεται σε «φ».”
(από άρθρο του Γ.Κιούση: Ενας μυθικός ήρωας στη μάχη των πυρκαγιών)

October 28, 2008

Καλό ταξίδι

Filed under: τα εν οικω — santapori @ 6:32 pm
Δεσποτικό-Δύση

Δύο γνώριμες φιγούρες σε όλους αποχαιρέτησαν τον κόσμο αυτό. Ήσυχα, ακούραστα, σαν νερό που κύλησε και τους πήρε μαζί του. Στα χρόνια που έζησαν είδαν το νησί να αλλάζει, τον κόσμο να εξελίσσεται και αγαπημένα πρόσωπα να απομακρύνονται. Η “παπαδιά” (όπως όλοι την ξέραμε) και ο μπάρμπα-Ιερώνυμος αφήνουν πίσω τους ανθρώπους που τους αγάπησαν βαθιά. Τους ευχόμαστε όλοι καλό ταξίδι…

October 27, 2008

Πέτρα τέλος…

Filed under: περιβάλλον,τα εν οικω — santapori @ 7:19 pm

Χρόνια ακουγότανε, αλλά βαρύς όρκος σιωπής έκλεινε τα στόματα των μεταμανταλενιστών κατοίκων. Αφού κτίστηκε ο Σωρός, ο ΆηΓιώργης και η μισή Πάρος, αφού ισοπεδώθηκε μια κορυφογραμμή και καταστράφηκε ανεπανόρθωτα ένα φυσικό μπαλκόνι στο Αιγαίο, ήρθε η ώρα να γίνει το αυτονόητο.

Επιτέλους η παράνομη εξόρυξη πέτρας από την περιοχή του Ακονητού σταματάει με μία αποφασιστική παρέμβαση των τοπικών αστυνομικών αρχών. Μόνη ένσταση το ότι δεν δόθηκε ένα τελεσίγραφο για να προλάβουν να αποπερατωθούν οι παρούσες οικοδομικές εργασίες που τώρα κινδυνεύουν να μείνουν μετέωρες.

Ως πότε; Ελπίζουμε οριστικά μέχρι να ισχύσει ο νόμος και οι διατάξεις που ορίζουν πώς ακριβώς πρέπει να είναι ένα λατομείο. Δηλαδή να μην ξαναδούμε τέτοιες εικόνες.

October 26, 2008

Εγκαίνια της Αγίας Μαρίνας (της πλωτής;)


Παρακαλώ μη διαβάσετε το παρακάτω σατιρικό αληθοφανές άρθρο
αν είστε θεολογικά ευέξαπτος ή αν δεν αντέχετε τη σάτιρα
(κακώς πάντως)
εκκλησάκι στον κάμπο

Ευαισθητοποιημένη η Κοινότητα και οι πολυάριθμοι πιστοί προσέτρεξαν στα εγκαίνια της εκκλησίας της Αγ.Μαρίνας. Το μήνυμα της σεμνής τελετής ήταν πολλαπλό:

Η τοπική αρχή υπενθύμισε, όπως τόσες άλλες στην επικράτεια, τη χριστανοορθόδοξη διάστασή της τόσο στο λαό, όσο και στο μεσάζοντα Μητροπολίτη και μέσω αυτού στα Χερουβείμ, κάνοντας με τον τρόπο αυτό μία κράτηση εκ δεξιών στων αγγέλων τα μπουζούκια, παρέα με τους σεπτούς ιερολομπίστες της επικαιρότητας.

Παράλληλα, ο ευσεβής λαός, γηγενείς και ετερόχθονες, απέκτησε άλλο ένα ιερό τόπο για να εναποθέτει τις προσευχές του για περισσότερες οικοδομές και λιγότερους πολεοδομικούς ελέγχους, ενώ δόθηκαν υποσχέσεις ότι θα τοποθετηθεί μηχάνημα αυτόματης ανάληψης έξω από το ναό, θέση στάθμευσης SUV ακριβώς απέναντι, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των πιστών, καθώς και συντριβάνι με πλωτά πλαστικά (λόγω οικολογικής συνείδησης) παπάκια, εξ ου και ο “πλωτός” προσδιορισμός του νεόδμητου(;) ναού.

Λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης ο συμβολισμός ήταν φανερός: η Αγία Μαρίνα, γνωστή και ως προστάτιδα των μικρών παιδιών, και μάλιστα των καχεκτικών, κλήθηκε να βοηθήσει όλα τα ευτραφή παιδάκια του νησιού που βρίσκονται στο χείλος του υποσιτισμού (τα οποία δημιούργησαν κλίμα πάρτυ μόλις είδαν το δημοφιλή πάτερ13).

Στο πνεύμα μάλιστα του επιφαινόμενου κραχ το ιερατικό κλιμάκιο ήταν σεμνότατα ενδεδυμένο, οι ιερείς αξύριστοι και με μακριά μαλλιά, τα κεριά δεν πετιόντουσαν αλλά επαναχρησιμοποιούνταν και αντί για θυμιατό προτάθηκε να χρησιμοποιηθούν φυσικά αέρια από το γειτονικό Ακονητό, ωστόσο επικράτησε τελικά η παραδοσιακή βράση μύρου.

Ακονητός

Επίσης λιτό ήταν και το γεύμα σε ταβέρνα του νησιού όπου δε χρειάστηκε αυτή τη φορά να γίνουν πράματα και θάματα, αφού απουσιάζανε οι περιούσιοι παμφάγοι συνδαιτημόνες του Ιουλίου (εδώ).

Κατέστη εξάλλου σαφές πως, όταν ανέφερε ο Υφυπουργός Αιγαίου και Νηστικής Πολιτικής κ.Καημμένος ότι άμεση προτεραιότητα για το νησί ήταν η δημιουργία πλωτής μαρίνας, εννοούσε το ναό της Αγίας Μαρίνας της Πλωτής. Τελικά όλα έγιναν σωστά και κυρίως τίμια, τόσο που το σύνθημα του αφορισμένου Τζιπάκου Πανούση στον ραδιοσταθμό Σίτυ Εφραίμ ακούστηκε κούφιο και έωλο: “Η μόνη μονή χωρίς σκάνδαλο είναι η μονή ταρίφα των ταξιτζήδων”.

Κουφάλα δημιουργέ, τα πάντα εν σοφία εποίησες

Πασόου και δέος





Πολύ κακό για το τίποτα…

Σε έναν χώρο πραγματικά αφιλόξενο για εκδηλώσεις τέτοιαν εποχή συγκεντρώθηκαν 100-150 άτομα. Οι πιο πολλοί ψηφοφόροι του κόμματος, κάποιοι περαστικοί που κοντοστάθηκαν, σκεπτόμενοι που προσήλθαν διερευνητικά, βαριεστημένοι που βρήκαν απασχόληση μέχρι να αρχίσουν τα τηλεοπτικά παράθυρα των ειδήσεων. Το κρύο ήταν τσουχτερό και έτσι έτυχε ανταπόκρισης (και χειροκροτήματος) η ατυχής δήλωση του κ. Ρόβλια ότι η αίθουσα Καλουδά δεν τους δόθηκε σχεδόν ετσιθελικά και ότι “άμα αλλάξουν τα πράγματα” η αίθουσα θα διατίθεται σε κάθε κόμμα και παράταξη, σε κάθε εκδήλωση, σε κάθε δραστηριότητα. Ατυχές και συνάμα τρομακτικό στο άκουσμα, αλλά και άτοπο αν αναλογιστεί κανείς την πρόσφατη δέσμευση της σχολικής επιτροπής.

Η συζήτηση αναλώθηκε κυρίως στα σκάνδαλα που απασχολούν την κοινή γνώμη. Ήταν σα να παρακολουθείς ένα βουλευτή να μιλάει σε κάποιο τηλεοπτικό πάνελ. Η εντύπωση αυτή, της τηλεοπτικού τύπου ομιλίας, επιβεβαιώθηκε όταν το λόγο πήραν οι πολίτες. Το show του Πάρη ήταν το κλου της εκδήλωσης. Δικαιωματικά αξίζει ένα πεντάλεπτο σε κάποιο ραδιοσταθμό της περιοχής.

Αν αξίζει να σταθεί κανείς σε κάτι είναι το κλίμα συσπείρωσης που φανερά επεδίωξαν να δημιουργήσουν οι δύο βουλευτές και το προεκλογικού τύπου ύφος στο λόγο τους. Όπως και το ότι αναφέρθηκαν στην Αντίπαρο ελάχιστα έως καθόλου (κάτι είπε ο κ.Ρήγας για τις αφαλατώσεις και για την ανάγκη μιας αίθουσας πολιτιστικών εκδηλώσεων, αλλά τίποτα άλλο).

Όχι, δεν έπαιξε τελικά το “χέρια ψηλά”.

(μία σάτιρα για το θέμα είναι αρκετή- εξάλλου είχαμε κι άλλη εκδήλωση το Σ-Κ που θα την αναλύσουμε με το γνωστό γλαφυρό τρόπο το απόγευμα: νεοευσεβείς μείνετε μακριά…)

October 25, 2008

Ορεκτικό (της εκδήλωσης)

Η κρίση μας αργότερα
(σιγά μη χάσουμε τη νύχτα μας για να κάνουμε τη δουλειά των δημοσιογράφων).
Αν και δε χάσατε και πολλά…(πλην του Παρι)

O Λουκυ Λουκ Ντι Τζέι – πιο ροκ κι απ’ τη σκιά του –

Filed under: τεχνη,μουσικη — santapori @ 2:34 pm
Clay art by A.

Playlist Λουκυ Λουκ 123 4 5 (90-100mb έκαστο)

Το μπαράκι ανοίγει απόψε και τα περισσότερα Σάββατα του χειμώνα. Από του χρόνου θα είναι υπό άλλη ιδιοκτησία. Ελπίζουμε να παραμείνει ροκ…

Μην ξεχάσετε να πάρετε και τα Playlists που έχουν ήδη ανεβεί στο μπλογκ.

Και βέβαια θέλουμε τα σχόλιά σας για ό,τι ακούσετε…

Next Page »

Create a free website or blog at WordPress.com.